Τρίτη, 27 Μαρτίου 2012

Ο ελληνικός λαός δεν έχει να περιμένει τίποτα από Ρωσία – Κίνα


Όποιος τρέφει αυταπάτες για τα πιο καθυστερημένα και αυταρχικά καθεστώτα του κόσμου προσφέρει κακές υπηρεσίες στην πάλη του ελληνικού λαού

Το τι μπορεί να σημαίνειμια στροφή της Ελλάδας
προς Ρωσία - Κίνα,
το βλέπουμε στο λιμάνι του Πειραιά, το οποίο η COSCO
το έχει μετατρέψει σε εργασιακό κάτεργο

Οι φωνές που μιλάνε για απομάκρυνση της Ελλάδας από την Ευρώπη, και γενικότερα από τη Δύση, και στροφή προς τα καθεστώτα της Ανατολής, Ρωσία και Κίνα, για εξεύρεση χρημάτων και αναπτυξιακή βοήθεια, βρίσκουν απήχηση σε πολιτικές κινήσεις και πολίτες που αγωνίζονται ενάντια στην πολιτική των Μνημονίων. Στην πραγματικότητα, βέβαια, οι φωνές αυτές είναι άκρως επικίνδυνες, για λόγους που θα εξηγήσουμε.
Κατ' αρχήν, επαναλαμβάνουμε σαφέστατα ότι ο βασικός εμπνευστής και σχεδιαστής των εγκληματικών μέτρων των δύο τελευταίων χρόνων δεν είναι ο δυτικοευρωπαϊκός καπιταλισμός αλλά η εγχώρια μεγαλοαστική τάξη (εφοπλιστές, τραπεζίτες, εργολάβοι-εκδότες κ.λπ.). Αφού έστρεψαν τη χώρα προς την Ανατολή, αφού χτύπησαν την παραγωγική βάση της και καταβρόχθισαν τα χρήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τώρα χρησιμοποιούν την πίεση των Ευρωπαίων για να τσακίσουν τον ελληνικό λαό. Ενώ με τα τεράστια δάνεια, συντηρούν την κρίση χρέους, προκειμένου να διασώσουν τον εαυτό τους.
Ο στόχος τους είναι να παραμείνουν στην Ευρώπη για να αποκομίζουν αυτά τα οφέλη αλλά παράλληλα είναι σταθερά προσανατολισμένοι προς την Ανατολή. Την Ελλάδα τη θέλουν σαν βάση για τις ασιατικές εξορμήσεις τους και σαν πύλη προς τη δύση των βάρβαρων ασιατικών καθεστώτων. Η συμμαχία με την Ανατολή αποδεικνύεται με στοιχεία: συνεργασία προμηθευτών φυσικού αερίου με τη ρωσική Gazprom, Ρώσοι αγοραστές στη Marfin, ξεπούλημα της καπνοβιομηχανίας ΣΕΚΑΠ σε Ινδούς, παραχώρηση των κεντρικών λιμανιών σε Κινέζους, συνεχείς προτάσεις για «επενδύσεις» στους φυλάρχους του Κατάρ κ.λπ.
Ο ελληνικός λαός όχι μόνο δεν έχει να περιμένει τίποτε απ' τις συμμαχίες αυτές αλλά στην ουσία από εκεί προέρχεται ο μεγαλύτερος κίνδυνος. Οι Ρώσοι, Κινέζοι και ισλαμιστές καπιταλιστές είναι μαθημένοι σε καθεστώτα απάνθρωπα, βάρβαρα και αιμοσταγή και τέτοια θα θελήσουν να επιβάλουν και στην Ελλάδα, με τη βοήθεια των Ελλήνων μεγαλοκαπιταλιοτών. Το ξέρουν ότι ο ελληνικός λαός δεν μπορεί να ανεχτεί ασιατικές συνθήκες ζωής και εργασίας. Γι' αυτό και είναι σύμμαχοι των εγχώριων καπιταλιστών στην αλλαγή του πληθυσμού της χώρας σε τριτοκοσμικό, μέσω των λαθρομεταναστών.
Η προπαγάνδα υπέρ των «πλεονεκτημάτων» από τις σχέσεις με Ρωσία, Κίνα κτλ. βρίσκει απήχηση σε τμήματα του ελληνικού λαού και λόγω της γενικότερης αστικής επιρροής, αλλά και λόγω κάποιων ιστορικών αυταπατών. Δεν είναι αλήθεια, όμως, ότι η «ομόδοξη» Ρωσία, το «ξανθόν γένος», μας βοήθησε στην επανάσταση του 1821. Η τσαρική Ρωσία εκπροσωπούσε τη μαύρη αντίδραση της εποχής και ήταν παραπλήσιο καθεστώς με την οθωμανική δεσποτεία. Η επανάσταση του 1821 έχει διαφορετικά ιστορικά διδάγματα. Ο ολιγάριθμος ελληνικός λαός πήγε κόντρα στις μεγάλες δυνάμεις της εποχής, που τον ήθελαν δούλο της ασιατικής τυραννίας. Στο πλευρό του είχε τους Ευρωπαίους αγωνιστές, τους φιλέλληνες. Και τώρα οι σύμμαχοι μας είναι οι Ευρωπαίοι εργάτες, το ευρωπαϊκό εργατικό κίνημα, με τις μεγάλες παραδόσεις του. Αυτό δείχνουν οι αναπτυσσόμενες εκδηλώσεις αλληλεγγύης σε όλη την Ευρώπη. Ο ελληνικός λαός ανήκε και ανήκει στην Ευρώπη. Όχι τη σάπια Ευρωπαϊκή «Ένωση» των εκμεταλλευτών κεφαλαιοκρατών, αλλά την Ευρώπη του επαναστατικού εργατικού κινήματος και των μεγάλων αγωνιστικών και δημοκρατικών παραδόσεων.
Με την πάλη μας ενάντια στη επιχείρηση εξόντωσης μας, που θα φτάσει αναπόφευκτα μέχρι το ζήτημα της εξουσίας, μπορούμε να δώσουμε στο εργατικό κίνημα της Ευρώπης το έναυσμα για την αναγέννηση του. Και με το λαό κυρίαρχο στη χώρα, δεν θα έχουμε ανάγκη τα βάρβαρα καθεστώτα Ρωσίας και Κίνας. Απλώς χρειαζόμαστε τρία πράγματα: Θάρρος, οργάνωση και στόχευση ενάντια στον πραγματικό ένοχο, τους εγχώριους μεγαλοαστούς δυνάστες.
Σωτήρης Κρόκος

Νέα φορολογική επέλαση κατά των φτωχών


Έτσι θα "ελαφρύνει" τους φτωχούς
Έλληνες εργαζόμενους
το νέο φορολογικό νομοσχέδιο

Μετά την ψήφιση του Μνημονίου 2 και των εφαρμοστικών νόμων, σειρά ετοιμάζεται να πάρει το νέο φορολογικό νομοσχέδιο, που προβλέπεται να έλθει στη βουλή τον Ιούνιο. Μεταξύ άλλων, προωθούνται:
Η επιβολή ενός νέου φόρου ακινήτων που θα προκύψει από την ενοποίηση του φόρου ακίνητης περιουσίας (ΦΑΠ), (που επιβάλλεται στους φορολογούμενους με ατομική περιουσία αντικειμενικής αξίας άνω των 200.000 ευρώ), και του χαρατσιού της ΔΕΗ. Ενδέχεται να επιβληθεί ΦΑΠ και στις περιουσίες κάτω των 200.000 ευρώ, αλλά και η επιβολή του νέου, ενιαίου φόρου στα αγροτεμάχια, τους αγρούς και τις λοιπές εδαφικές εκτάσεις που βρίσκονται εκτός σχεδίου πόλεων και σήμερα απαλλάσσονται!
Η κατάργηση των χαμηλών συντελεστών ΦΠΑ 6,5% και 13% για όλα τα είδη διατροφής, τους λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος, ύδρευσης και φυσικού αερίου, τα εισιτήρια των μέσων μαζικής μεταφοράς, τα κόμιστρα των ταξί, την ιατρική και νοσοκομειακή περίθαλψη. Θα δημιουργηθεί ενιαίος ΦΠΑ 19% ή 21% σε όλα τα αγαθά και τις υπηρεσίες, με αποτέλεσμα όλα τα παραπάνω προϊόντα και υπηρεσίες να ανατιμηθούν αυτόματα.
Η κατάργηση του βασικού αφορολογήτου ορίου εισοδήματος, το οποίο έχει πέσει ήδη στα 5.000 ευρώ, και η αντικατάσταση του με μείωση φόρου, που όμως δεν θα μπορεί να υπολογιστεί ως επιστροφή φόρου! Ακόμη, συζητείται μια «απλοποίηση» της φορολογικής κλίμακας, με μείωση του αριθμού των φορολογικών κλιμακίων από οκτώ σε τρία ή τέσσερα, που όμως θα οδηγήσει σε νέα σημαντική αύξηση των φορολογικών επιβαρύνσεων για τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα. Προς κατάργηση βαίνουν οι εκπτώσεις από το φόρο εισοδήματος του 10% των δαπανών για τόκους στεγαστικών δανείων πρώτης κατοικίας, ενοίκια, δίδακτρα, ασφάλιστρα, ιατρικές επισκέψεις, εξετάσεις και νοσήλια. Το κόψιμο φορολογικών απαλλαγών θα πάει σύννεφο!
Στον αντίποδα όλων αυτών, βρίσκεται η πρόταση για μείωση του συντελεστή φορολόγησης των επιχειρήσεων από 20% που ισχύει σήμερα στο 15% και της αυτοτελούς φορολόγησης των μερισμάτων από 25% στο 20% ή το 15%.
Αφού λοιπόν διέλυσαν τις εργασιακές σχέσεις, μείωσαν μισθούς και συντάξεις, έρχονται να δώσουν και το τελειωτικό χτύπημα με το νέο φορολογικό νομοσχέδιο, που θα τσακίσει το πενιχρό εισόδημα των Ελλήνων εργαζομένων. Δεν έχουμε πει, όμως, ακόμα την τελευταία μας λέξη!
Γιάννης Τριαντάφυλλου

Η κατεδάφιση της περίθαλψης

Στο νέο ενιαίο φορέα ιατροφαρμακευτικής  περίθαλψης, τον ΕΟΠΥΥ, στοιβάζονται τα 9,5 εκατομμύρια του ελληνικού λαού. Ενοποιήθηκαν οργανισμοί (ΙΚΑ, Δημόσιο, ΟΓΑ, επαγγελματοβιοτέχνες) με διαφορετικές εισφορές και διαφορετικά αποθεματικά. Το κύριο βάρος των εισφορών και στην περίθαλψη το έφεραν πάντα οι μισθωτοί ιδιωτικού και δημόσιου τομέα. Η ενσωμάτωση των πλέον ελλειμματικών οργανισμών των μη μισθωτών στρωμάτων (ΟΓΑ, ΟΑΕΕ) σε ΙΚΑ και ΟΠΑΔ δημιούργησε ένα μεγάλο ελλειμματικό ταμείο. Η ιδιότυπη αυτή «ενοποίηση», που επιβλήθηκε από την άρχουσα μεγαλοαστική τάξη, έχει διπλό στόχο: το άμεσο τσάκισμα των ιατροφαρμακευτικών παροχών, που θα έχει δυσβάστακτες  συνέπειες για τον ελληνικό λαό (1.300 φάρμακα εκτός βιβλιαρίων υγείας, αύξηση νοσηλίων και κόστους περίθαλψης), και την συνεπαγόμενη εξόντωση του.
Ο επικεφαλής αυτού του εγκληματικού σχεδίου είναι το πλέον λυσσασμένο σκυλί του κεφαλαίου, ο ανεκδιήγητος υπουργός «Υγείας» Α. Λοβέρδος. Για τα «έργα» του θα αντιμετωπίσει σίγουρα την οργή του ελληνικού λαού.
Σωτήρης Κρόκος

Δευτέρα, 26 Μαρτίου 2012

Χορήγηση πολυτεκνικού επιδόματος σε αλλοεθνείς

Πολλοί αλλοδαποί πολύτεκνοι γονείς ζητούν να πάρουν τα μέλη των οικογενειών τους την Ελληνική ιθαγένεια, όχι γιατί έχουν κάποια ιδιαίτερη προτίμηση στην πατρίδα μας που τους φιλοξενεί ή γιατί τρέφουν ιδιαίτερη αγάπη και εκτίμηση στον ελληνικό λαό, αλλά γιατί επιθυμούν να εισπράττουν το πολυτεκνικό επίδομα που χορηγείται μέσω του Ο.Γ.Α. Αξίζει να σημειωθεί ότι μέχρι πρότινος ο Ο.Γ.Α. χορηγούσε το πολυτεκνικό επίδομα και την ισόβια σύνταξη σε αλλοδαπές μητέρες που είχαν συνάψει γάμο με Έλληνα πολίτη. Μετά όμως από παρέμβαση και σχετική απόφαση του Συνηγόρου του Πολίτη ο Ο.Γ.Α. υποχρεώθηκε να δίνει εφεξής το πολυτεκνικό επίδομα και σε αλλοδαπή μητέρα με αλλοδαπό σύζυγο και από τρίτες χώρες, εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το γεγονός αυτό δείχνει τις άκριτες και δουλοπρεπείς, προς τους ξένους, επιλογές της προηγούμενης Κυβέρνησης, που μοιράζει αφειδώς χρήματα σε αλλοδαπούς, ακόμη και σε αυτούς που έχουν εχθρικές διαθέσεις με τους  Έλληνες, όταν οι τελευταίοι δοκιμάζουν μια πρωτόγνωρη και πρωτοφανή οικονομική κρίση και όταν οι άνεργοι και οι άστεγοι καθημερινά αυξάνονται και πολλοί συμπατριώτες μας βιώνουν τη μιζέρια και την εξαθλίωση.
Είναι ανάγκη λοιπόν να αποσυρθεί ο σχετικός νόμος περί απόδοσης της ιθαγένειας σε αλλοδαπούς και να παύσει ο Συνήγορος του Πολίτη, που αποδείχθηκε εσχάτως συνήγορος του αλλοδαπού, να λειτουργεί σε βάρος των Εθνικών μας συμφερόντων, σήμερα που πολλοί συμπατριώτες μας λιμοκτονούν και στερούνται στοιχειωδών αναγκών για την επιβίωση τους.

Νίκος Φωτόπουλος αντιπρόεδρος Α.Σ.Π.Ε.

Η εκτροπή και η διαστροφή επιβραβεύονται

Όσο η εκτροπή και η διαστροφή θα επιβραβεύονται από ανεγκέφαλους πολιτικούς τόσο θα βαθαίνει η πνευματική, πολιτισμική και οικονομική κρίση στη χώρα μας.

H Γενική Γραμματεία Νέας γενιάς, προετοιμάζει μια πολυδάπανη «καμπάνια», για το 2012, προκειμένου να προωθηθεί η «ομοφυλόφιλη συντροφικότητα».
Το πρόγραμμα της Γ.Γ.Ν.Γ. που θα έχει τίτλο «Ζούμε όπως και εσύ» θα υλοποιηθεί, σε συνεργασία με τη Μ.Κ.Ο. «θεϊκή φωνή», που ασχολείται με τα ζητήματα των ομοφυλοφίλων. Ο κρατικός αυτός φορέας της νεολαίας αποσκοπεί, όπως ισχυρίζεται στην εκκίνηση του δημόσιου διαλόγου αναφορικά με τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ομοφυλόφιλοι νέοι στην πατρίδα μας, προκειμένου να γίνει σεβαστή η σεξουαλική διαφορετικότητα άλλα και να βελτιωθεί η εικόνα τους στην ελληνική κοινωνία.
Έτσι η Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς σε καιρούς χαλεπούς, προκαλεί με την επιλογή της αυτή, βάναυσα την ελληνική κοινωνία, που αναζήτα εναγωνίως διέξοδο από την πολύπλευρη κρίση που βιώνει.
θα έπρεπε ο εν λόγω κρατικός φορέας, αντί να σπαταλά δημόσιο χρήμα για την προώθηση της εν λόγω ενημερωτικής εκστρατείας του και αντί να προσπαθεί έμμεσα να εξοικειώσει την ελληνική νεολαία με την εκτροπή και τη διαστροφή, ως τρόπο ζωής, να ασχοληθεί με την εκπόνηση προγραμμάτων απασχόλησης των νέων και να επικεντρώσει όλη την προσοχή του, στο πως θα πραγματοποιηθεί η μείωση των ποσοστών ανεργίας, τα οποία είναι ιδιαίτερα υψηλά στις νεανικές ηλικίες.
Έχει χαθεί και το τελευταίο ίχνος  τσίπας!
Δημοσιεύθηκε σε φύλλο της εφημερίδας της κυβερνήσεως απόφαση του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής ασφάλισης, σύμφωνα με την οποία θα θεωρούνται εφεξής ως άτομα με αναπηρία οι παιδόφιλοι, οι φετιχιστές, οι επιδειξιομανείς, οι ηδονοβλεψίες και οι σαδομαζοχιστές με ποσοστό αναπηρίας, που θα κυμαίνεται μεταξύ 20-30%.
Επίσης στην ίδια κατηγορία θα κατατάσσονται και οι πυρομανείς, οι κλεπτομανείς και οι έχοντες παθολογική ενασχόληση με τα τυχερά παιχνίδια.
Εξετάζεται μάλιστα το ενδεχόμενο τα πρόσωπα αυτά να απολαμβάνουν μειωμένου τιμολογίου της Δ.Ε.Η, εκπτώσεις στα μαζικά μέσα μεταφοράς καθώς και να τους χορηγείται αναπηρικό επίδομα.
Πρωτοφανής και εξοργιστική απόφαση του Υπουργού, ο οποίος αντί να αναλίσκεται με τα ζητήματα που αναφέρονται στην εξυπηρέτηση των εργαζομένων και των συνταξιούχων, κυρίως αυτών που έχουν οδηγηθεί στη μιζέρια και την εξαθλίωση και αντί να αναζήτα λύσεις και τρόπους άμβλυνσης των προβλημάτων που έχει δημιουργήσει η ανεργία, έρχεται να επιβραβεύσει τη διαστροφή και την εκτροπή. Με την πρωτοβουλία του αυτή ο κ. Υπουργός ουσιαστικά κατατάσσει άτομα με διεστραμμένη προσωπικότητα, στην ιδία κατηγορία με τους νεφροπαθείς, τους παραπληγικούς και τους πάσχοντες από χρόνιες και μη αναστρέψιμες παθήσεις, όταν τελευταία περικόπτονται και τα επιδόματα σ' αυτούς που έχουν πραγματική ανάγκη της αρωγής της Πολιτείας.
Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό και με τη γενικότερη κρίση άρχων και άξιων που βιώνει ο τόπος μας καταδεικνύει περίτρανα τον κατήφορο στον οποίο μας έχουν οδηγήσει οι ασκούμενες πολιτικές από ανθρώπους που δεν έχουν «ζυμωθεί» με τις παραδόσεις και τις αξίες της πατρίδας μας.
Νίκος Φωτόπουλος αντιπρόεδρος Α.Σ.Π.Ε.

Ο παραλογισμός της εσωτερικής υποτίμησης

Η εσωτερική υποτίμηση λειτουργεί..
κατά το ήμισυ. Πέφτουν οι μισθοί,
αλλά όχι βέβαια οι τιμές
Κυβέρνηση, Τρόικα και διάφορα φερέφωνα των τοκογλύφων-τραπεζιτών μας λένε ότι, για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρα μας, είναι μονόδρομος η πολιτική της «εσωτερικής υποτίμησης». Τι είναι, όμως, αυτή η «εσωτερική υποτίμηση»; Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, όταν δεν μπορείς να υποτιμήσεις το νόμισμα σου (στην περίπτωση μας, επειδή έχουμε ευρώ), και πρέπει να αυξήσεις την «ανταγωνιστικότητα» σου, ώστε να ελπίζεις σε περισσότερες εξαγωγές και προσέλκυση επενδύσεων, οφείλεις να ρίξεις τους μισθούς. Υποτίθεται ότι αυτό, σύμφωνα με το νόμο της προσφοράς και της ζήτησης, θα ρίξει κάποια στιγμή και τις τιμές, οπότε θα πέσουν τα κόστη σε όλη την οικονομία.
Στην πραγματικότητα, έχουμε εδώ μια σχιζοφρενική θεωρία, η οποία εφαρμοζόμενη δεν αποσκοπεί σε τίποτε άλλο από το να κουρελιάσει τους μισθούς, το επίπεδο ζωής και τη διαπραγματευτική δύναμη της εργατικής τάξης. Αλλά και να σαρώσει το μικρό και μεσαίο κεφάλαιο προς όφελος του μεγάλου.
Κατ'αρχάς, ο νόμος της ζήτησης και της προσφοράς δεν ισχύει σε αγορές που ελέγχονται από μονοπώλια, και στην πραγματικότητα όλες οι βασικές αγορές, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε όλες τις ανεπτυγμένες χώρες του κόσμου, είναι πλέον (και θα παραμείνουν) μονοπωλιοποιημένες. Αυτό εμπειρικά το καταλαβαίνει ο καθένας, αφού από την αρχή του Μνημονίου στα περισσότερα προϊόντα η ζήτηση έχει πέσει 30%-70%, κι όμως οι τιμές όχι μόνο δεν έχουν υποχωρήσει, αλλά συνεχίζουν ν' ανεβαίνουν κιόλας! Εξάλλου, για την άνοδο των τιμών φροντίζει το ίδιο το κράτος, με απανωτούς νέους φόρους, ενώ οι μόνες τιμές οι οποίες πέφτουν είναι των υπηρεσιών που ελέγχονται από μικροϊδιοκτήτες (π.χ. ενοίκια). Ότι ελέγχεται από το κράτος ή το μεγάλο κεφάλαιο ή ισχυρούς χονδρέμπορους, δεν πέφτει με τίποτα. Ενώ και οι μειώσεις μισθών ουσιαστικά απορροφούνται κατευθείαν από το επιχειρηματικό κέρδος.
Από την άλλη, οι κυβερνήσεις ποτέ δεν θα πάρουν κάποιο μέτρο που να βοηθά στην πτώση των τιμών (π.χ. διατίμηση), γιατί αυτό θα θεωρούνταν «απαράδεκτο» σε μια «ελεύθερη οικονομία»! Την ίδια στιγμή, δεν θεωρείται απαράδεκτο να τσακίζονται μισθοί, συντάξεις και επιδόματα ανεργίας με κυβερνητικά διατάγματα!
Η μόνη λύση ενάντια σε αυτό τον παραλογισμό είναι εργάτες, μισθωτοί, αγρότες, μικρομεσαίοι να απαιτήσουμε «υποτίμηση» μέχρι κατάργηση των φόρων, των χαρατσιών και των κερδών του μεγάλου κεφαλαίου.
Πάρις Δάγλας

Τρίτη, 20 Μαρτίου 2012

Η Ελλάδα και το αποτυχημένο πείραμα του ευρώ



Υποστηρίζουν ορισμένοι ότι για τη σημερινή κατάσταση της χώρας μας ευθύνονται οι «ισχυροί» της Βόρειας Ευρώπης, που μας έβαλαν στο ευρώ για να μας εκμεταλλευτούν. Δηλαδή, μαζεύτηκαν όλες οι πλούσιες χώρες της Ευρώπης και έφτιαξαν μια οικονομική κοινότητα με σκοπό να βάλουν κάποια στιγμή μέσα την Ελλάδα ή την Πορτογαλία και να τις εκμεταλλεύονται; Όχι ασφαλώς. Την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ευρώ τα έφτιαξαν οι αστικές τάξεις της Ευρώπης (με πρότυπο τις ΗΠΑ) για να ενισχύσουν από κοινού τη θέση τους στον παγκόσμιο ανταγωνισμό. Και συμπληρωματικά, για να χτυπάνε συντονισμένα τις εργατικές τους τάξεις.
Δεν κατανόησαν, όμως, ότι ένα ενιαίο νόμισμα είναι αδύνατον να υπάρξει χωρίς μια ενιαία οικονομία και μια ενιαία οικονομία είναι αδύνατον να υπάρξει χωρίς ένα ενιαίο κράτος, μια ενιαία πολιτική διεύθυνση. Και επειδή κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει υπό καπιταλιστικές συνθήκες, το αποτέλεσμα ήταν οι χώρες αυτές να αποκλίνουν αντί να συγκλίνουν. Είναι αλήθεια ότι το ευρώ ευνόησε περισσότερο τις βόρειες χώρες. Ευνόησε, όμως, και τις αστικές τάξεις των νότιων χωρών, και ιδίως τα πιο παρασιτικά τους τμήματα. Συμπερασματικά, αυτά που τραβάει σήμερα η Ελλάδα δεν ήταν ο λόγος για τον οποίο έγινε το πείραμα, αλλά αντίθετα είναι η απόδειξη ότι το πείραμα έχει ήδη αποτύχει.
Πάρις Δάγλας

ΚΕΡΑΤΕΑ Τα σύμβολα αγώνα δεν καταστρέφονται

Το σύμβολο του αγώνα των κατοίκων
της Κερατέας πριν τον εμπρησμό του
Η αγωνιστική αρετή των κατοίκων της Κερατέας και αυτά που έχουν καταφέρει μέχρι τώρα είναι σίγουρο ότι έχουν στοιχειώσει τα όνειρα αυτών που απέτυχαν να επιβάλουν με τη βία των ΜΑΤ τα συμφέροντα τους στην περιοχή. Το γεγονός δε ότι η Κερατέα έχει γίνει σημείο αναφοράς των λαϊκών αγώνων κάνει ακόμα μεγαλύτερο το φόβο των κυβερνώντων και των αφεντικών τους.
Ενώ λοιπόν υπήρχε ηρεμία στην περιοχή και στασιμότητα στις εξελίξεις του ΧΥΤΑ, άγνωστοι (;), αργά το βράδυ της 16ης Ιανουαρίου, περιέλουσαν με πετρέλαιο, έβαλαν φωτιά και έκαψαν ολοσχερώς το «ΑΠΑΡΤΟ ΚΑΣΤΡΟ». Θυμίζουμε ότι αυτός ο χώρος αποτελούσε το ένα από τα δύο μπλόκα των κατοίκων της Λαυρεωτικής. Βρισκόταν στο δρόμο που οδηγούσε στο χώρο κατασκευής του ΧΥΤΑ. Εκεί συγκεντρώνονταν Οι κάτοικοι της Κερατέας, κάθε μέρα, επί 4 μήνες. Ο χώρος είχε φτιαχτεί από τους οικοδόμους της Κερατέας και ήταν μια μικρή ξύλινη παράγκα, με τους τοίχους γεμάτους από άρθρα εφημερίδων για τον αγώνα των κατοίκων, ζωγραφιές μαθητών της περιοχής, αλλά και φωτογραφίες χαφιέδων που είχαν παρεισφρήσει στον κόσμο! Γύρω από τη μοναδική σόμπα που διέθετε, οι κάτοικοι όλων των ηλικιών έβρισκαν καταφύγιο από το κρύο, ενώ ήταν και μια όαση ανοιχτής συζήτησης και προβληματισμού όχι μόνο για τον αγώνα αλλά και για τα προβλήματα της τοπικής κοινωνίας και της χώρας γενικότερα. Μετά την αποχώρηση των ΜΑΤ από την Κερατέα, ο χώρος συνέχισε να λειτουργεί, με μικρότερη ένταση, αλλά δεν εγκαταλείφθηκε, αφού ακόμα ο κίνδυνος δημιουργίας χωματερής δεν έχει εκλείψει οριστικά.
Μετά λοιπόν τον άνανδρο εμπρησμό του χώρου, που καταστράφηκε ολοσχερώς, οι κάτοικοι, ύστερα από κάλεσμα της Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα κατά του ΧΥΤΑ, σε ανοιχτή γενική συνέλευση, αποφάσισαν να ξαναστήσουν το «ΑΠΑΡΤΟ ΚΑΣΤΡΟ» στο ίδιο σημείο, όσο πιο σύντομα γίνεται, ενώ παράλληλα γράφτηκαν 60 εθελοντές για προσωπική εργασία στην ανοικοδόμηση και βρέθηκαν δωρητές για τις πόρτες, τα παράθυρα και τη σόμπα. Μάλιστα, αποφασίστηκε και η έκδοση κουπονιών για την οικονομική ενίσχυση, με τιμή 1 ευρώ.
Παράδειγμα, λοιπόν, η Κερατέα για μια ακόμη φορά, αφού δείχνει στον ελληνικό λαό πώς πρέπει να δοθούν οι κρίσιμοι αγώνες που έρχονται: με συσπείρωση, αλληλεγγύη, γρήγορα αντανακλαστικά και επιμονή!
Γιάννης Τριαντάφυλλου

Δευτέρα, 19 Μαρτίου 2012

Μια Κοινή Ιστορία - Συμπεράσματα


Όπου και να ακουμπήσεις, θα πληγωθείς σ'αυτήν εδώ την χώρα. Δεν υπάρχει κομμάτι της εθνικής, οικονομικής, κοινωνικής, πολιτικής, πνευματικής κ.λπ. ζωής μας, που να είναι ευχάριστο. Τα πάντα αποπνέουν σύγχυση, αποπροσανατολισμό, παράλυση, ανηθικότητα, διαφθορά, διάλυση, χάος, άγχος, αβεβαιότητα, απόγνωση, ολοταχώς πορεία προς το μηδέν.
Μια απέραντη σαπίλα έχει πλημμυρίσει την ατμόσφαιρα και ο λαός μας αναπνέει διαρκώς τον μολυσμένο της αέρα που κάνει να ασφυκτιά, να πνίγεται η απέραντη δυναμική του.
Συγχρόνως, μαύρα σύννεφα συσσωρεύονται διαρκώς στον περίγυρο και στον ορίζοντα της χώρας μας. Τα σύννεφα αυτά, δεν αναγγέλλουν μια από τις συνηθισμένες κακοκαιρίες. Αναγγέλλουν δυνατές καταιγίδες, από αυτές που περνούν κάποτε στην ιστορία των λαών και τους εξαφανίζουν στην λασπωμένη τους πλημμυρά, όταν τους βρουν απροετοίμαστους.

Καταφέραμε να βρισκόμαστε με δυο μέτωπα ανοικτά. Το εξωτερικό και το εσωτερικό μέτωπο.
Το πρώτο, το απαρτίζει το σύνολο των εθνικών μας προβλημάτων. Αυτά, αποτελούν αντανάκλαση του εσωτερικού μετώπου, των εσωτερικών αδυναμιών.
Στα εξωτερικά μας προβλήματα, δεν βρεθήκαμε ποτέ με βαθιά χαραγμένη εθνική πολιτική η οποία θα διασφαλίζει τα εσωτερικά μας συμφέροντα.
Δεν αναπτύξαμε την ανάλογη διπλωματική υπηρεσία με αυτές τις αξιοκρατικές δομές και αυτήν την εθνική στρατηγική, ώστε να διεισδύει διεθνώς εκμεταλλευόμενη την δύναμη που της δίνει η έννοια του Ελληνισμού με το βαθιά ανθρωπιστικό περιεχόμενο της, την μεγάλη, μεγίστη ιστορία της, την βαθιά παιδεία, την μέγιστη ηθική δυναμική, την ουσιαστική παραγωγικότητα, τις τίμιες σχέσεις, τον εθνικό μας πλούτο. Αποτέλεσμα αυτής της αδυναμίας, να υφιστάμεθα την πολεμική ανθελληνικών δυνάμεων που κυβερνούν σήμερα τον κόσμο και οι οποίες δυνάμεις, θεωρούν τον Ελληνικό πολιτισμό και τους άμεσους φορείς του, ως έναν εν δυνάμει εχθρό που πρέπει να τον εξοντώσουν αυτή την στιγμή, που με τις υπόγειες παρεμβάσεις τους στο εσωτερικό της χώρας, κατάφεραν να τον οδηγήσουν στο ναδίρ της ισχύος του.
Ο αιώνας που πέρασε, σφραγίστηκε με μια ατέλειωτη σειρά από χαμένες πατρίδες, στοιχεία που συνθέτουν παγκόσμια μοναδικότητα. Ενώ ο σημερινός, δημιουργεί βαθιά προγραμματισμένες υποδομές, για να γίνει η χώρα μας συνολικά, μια χαμένη πατρίδα.
Είναι δε τόσο σπουδαίες αυτές οι αρνητικές υποδομές και τόσο επιστημονικά μελετημένες, που έχουν καταφέρει με την αστραφτερή τους προβολή μέσω της ελεγχόμενης δημοσιογραφίας και των επιδοτουμένων φτηνών έντυπων, να πείθουν για το εντελώς αντίθετο. Έτσι, μετά από μακροχρόνιες παρεμβάσεις, αφού σκότωσαν, ή περιθωριοποίησαν, ή αδρανοποίησαν, ή με κάθε τρόπο υπονόμευαν τις υγιείς κοινωνικές αντιστάσεις, έφτιαξαν μια κοινωνία αποσυντονισμένη, διχασμένη, χωρίς προσανατολισμούς και οράματα, χλιαρή απέναντι στις παντός είδους δολοφονικές παρεμβάσεις που γίνονται εναντίον της.
Ξεκινώντας σε κοινωνικό επίπεδο, από την αποδοχή του μέγιστου των εγκλημάτων που λέγεται έκτρωση και στο οποίο κατέχουμε παγκόσμια πρωτιά, φτάνουμε στην αποδοχή άνομων και αηθών παρεμβάσεων οι οποίες γίνονται χωρίς καν προσχήματα εις βάρος των κοινωνικών και των εθνικών μας συμφερόντων.
Αλλά αλήθεια, εμείς, προϊόντα της αγάπης του Θεού, με ποιο δικαίωμα, δολοφονούμε τα παιδιά μας; Και οι επίορκοι επιστήμονες που συνεργούν σε αυτό το μιαρό έγκλημα, με αντίτιμο το χρήμα, ποιά απολογία θα δώσουν αύριο στον ιερό κριτή Ιπποκράτη;..
Για όσους δε αποδέσμευσαν την συνείδηση τους από τις πάτριες αξίες για να υπηρετήσουν τον σκοτεινό και φιλοτομαρίστικο «προοδευτισμό», ο όποιος αποτελεί το δυνατό αυτό υπόβαθρο στο οποίο στηρίζονται οι αντικοινωνικές και αντεθνικές δυνάμεις που μας τυραννούν, ας τους πληροφορήσουμε ότι από αυτην την τραγωδία, η κάθαρση θα περάσει μέσα από αφάνταστα σκληρές διαδικασίες μέσα στις οποίες ο καθ' ένας, θα πληρώσει με το τίμημα που του αναλογεί...
Τα γνωρίζουν βέβαια αυτά όσοι από μόνοι τους προσπάθησαν να μυηθούν στα μεγάλα, τα μέγιστα μυστήρια του μεγάλου μας, του μεγίστου, ενιαίου και αδιάσπαστου διαχρονικά Ελληνικού μας πολιτισμού και ανδρώνουν την ψυχική τους ρώμη για να πάρουν από τους ανίκανους κυβερνήτες, στα χέρια τους, το πηδάλιο του ιστορικού σκάφους που λέγεται Ελλάς.
Οι άλλοι, οι χλιαροί, που τους υφιστάμεθα ως πρωταγωνιστές σε κάθε βήμα της ζωής μας, άλλοτε ως πολυπράγμονες ειδήμονες, άλλοτε ως ασυμβίβαστους «αντιαμερικανούς», «επαναστάτες», σήμερα απεκαλύφθησαν πλήρως, σκυμμένοι προσκυνητές, ταπεινοί και χαμερπείς μπρος στο υποχθόνιο συμφερόντων Ανανικό σχέδιο, προτρέποντας και εξαναγκάζοντας ηθικά και άρον άρον, τον λαό της Κύπρου, να υπερψηφίσει την πλήρη υποταγή στους δυνάστες του και την αποποίηση των ελευθεριών που του απέμειναν, ενώ από την άλλη, ωθούν τους ψηφοφόρους στο πεζοδρόμιο να... διαδηλώνουν κατά των Αμερικάνων! Τους βλέπουμε να εκλιπαρούν την είσοδο της Τουρκίας στην Ε.Ε. για να απολαμβάνουν από κοινού με τους Ευρωπαίους υποτακτικούς την αλαζονική της αυθάδεια, την ίδια στιγμή που τα αεροπλάνα τους διακορεύουν τον εθνικό μας εναέριο χώρο, που τα στρατεύματα κατοχής τους στην Κύπρο λοιδορούν την διεθνή... έννομο τάξη, που αρπάζονται ακόμη και σήμερα οι περιουσίες των Ελλήνων, όσες απέμειναν στην Πόλη, που το κοινοβούλιο τους ψηφίζει ότι αν η χώρα μας ασκήσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα πάνω στα νησιά μας, θα είναι... αιτία πολέμου, που γίνονται γενικά φρικτά πράγματα εις βάρος του Ελληνισμού, τους βλέπουμε ανίκανους να διαχειριστούν την κάθε υπόθεση με γειτονικές μας χώρες οι όποιες δεν έπαυσαν να διεκδικούν εις βάρος μας, ενώ είναι ικανότατοι στο να παραχωρούν την Δ. Θράκη στην ασυδοσία του τουρκικού προξενείου, ικανότατοι στο να υποτάσσουν τον στρατό μας στην υπηρεσία των φτηνών κομματικών επιδιώξεων και στο να υπονομεύουν τα υγιή αντισώματα της κοινωνίας μας...
Το να συζητάς, να κάνεις διάλογο, πάνω σ' ένα τέτοιο σχέδιο, γνήσια... Αυνανικό, το όποιο ενέπνευσε και επεξεργάστηκε η μέγιστη δυνατή σατανική φαντασία που έχει περάσει από αυτό τον πλανήτη, σημαίνει ότι ή είσαι παντελώς βλάξ, ή είσαι μέρος αυτού του σχεδίου... Σημαίνει ότι είσαι από χρόνια προγραμματισμένος, για να δημιουργείς μέσα από παραπλανητικές πολιτικές, κενά συνθήματα και υποχθόνιες υπονομεύσεις, τις κατάλληλες προϋποθέσεις και υποδομές που θα υποδεχτούν στον κατάλληλο χρόνο, όλα αυτά τα σατανικά σχέδια...
Η άρνηση του Κυπριακού Ελληνισμού να υποταχτεί μέσα από το δημοψήφισμα στην απάνθρωπη και παγκόσμιας πρωτιάς ευτελή λύση, έδειξε το πρόσωπο «συμμάχων» και «φίλων» μας οι όποιοι ασέλγησαν εις βάρος της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων! Έδειξε την ανύπαρκτη διπλωματία μας η οποία ανέχτηκε, σκυμμένη ως κάτω από τα γόνατα, να χαρακτηρίζονται οι Τουρκοκύπριοι, όμηροι της αποφάσεως των Ελληνοκυπρίων που δεν δέχτηκαν το περιβόητο σχέδιο και όχι θύματα της αυθαιρεσίας του Αττίλα τον όποιον σήμερα αθωώνουν πανηγυρικά! Έδειξε την γύμνια των «δημοκρατικών» μας εκπροσώπων οι όποιοι πνίγηκαν στον... σκασμό μπροστά στην διαπόμπευση του υπερήφανου Ελληνισμού της Κύπρου από τους συμβιβασμένους υπηρέτες της Νέας Τάξης. Έδειξε το πρόσωπο των συμβιβασμένων φελλών της δημοσιογραφίας μας οι όποιοι αντί να στήνουν στον τοίχο τον κάθε σατανικό αρχιτέκτονα του σχεδίου με τα ύψιστα επιχειρήματα που έχουμε στο οπλοστάσιο μας, παθαίνουν συστολή μπροστά στην αυθάδη και αλαζονική του υποκρισία!
Έτσι, είδαμε τηλεπαρουσιάστρια μεγάλου ιδιωτικού τηλεοπτικού σταθμού στην χώρα μας, να κοντεύει να... λυγίσει από οίκτο μπροστά στον... πόνο του κ. Power και να τον ρωτά με αγωνία, αν είναι απογοητευμένος «disapointed» με το αποτέλεσμα του Κυπριακού δημοψηφίσματος!
Που είναι άραγε η σημερινή ηρωική Ελληνίδα; Την αφήσαμε να αργοπεθαίνει στην έρημη επαρχία και στην θέση της λατρεύουμε αστραφτερά άψυχα ξόανα! Στην θέση της, βάλαμε την σκληρή πουτανιά με την οποία τροφοδοτούν τα βράδια τα παιδιά μας μέσα από τα τηλεοπτικά άποχαυνωτήρια...
Η αποδοχή αυτού του κατάπτυστου, απάνθρωπου και αισχρότατου σατανικού σχεδίου, αποτέλεσε και μέτρο αξιοπιστίας του πολιτικού μας κόσμου. Εδώ, προκαλείται η συνείδηση μας, να επαναπροσανατολιστεί από την λανθασμένη της πορεία που ως τώρα ακολούθησε.
Εδώ, αποκαλύπτεται περίτρανα η πολιτική των πατρόνων μας οι οποίοι στην υπόθεση της Κύπρου, φέρθηκαν εντελώς... αδύναμοι να αντιμετωπίσουν την Τουρκική αυθαιρεσία. Εκεί όμως που ήθελαν, με την βοήθεια των Ευρωπαίων υποτακτικών τους στους οποίους «ανήκουμε» και στους οποίους εναποθέτουμε την ασφάλεια και το μέλλον μας, επεμβαίνουν με βόμβες ουρανίου, διαλύουν ελεύθερο και ανεξάρτητο κράτος, την Σερβία και σήμερα παρέχουν και αυτονομία στο έκτρωμα που κατασκεύασαν.
Έτσι, έχοντας επίγνωση ότι ο Ελληνικός λαός τους γνωρίζει, γνωρίζει τα δεινά που μας επισώρευσαν, ότι απεχθάνεται την αυθάδη υποκρισία και αλαζονεία τους, κατάφεραν μέχρι τώρα να τον κυβερνούν μέσω των «αντιαμερικανών» υποτελών τους, μέσω της «προοδευτικής» σαβούρας που κατάφερε με την βοήθεια του σατανικού πλέγματος που έστησαν στο πολιτειακό μας σύστημα, να τους εγκαταστήσουν σε όλες τις καίριες θέσεις από τις οποίες μας καθυβρίζουν και υποσκάπτουν την κοινωνική μας συνοχή, την οικονομική μας δράση, την αξιοκρατία, την διαφάνεια, την παιδεία, την ιστορία μας, τον πολιτισμό μας, τις πάτριες αξίες μας, την βιολογική και ιστορική μας συνέχεια.
Εδώ έχουμε ένα πεδίο λαμπρό για τους γνήσιους επαναστάτες οι οποίοι με βάση αυτό το σκληρά αποδεικτικό στοιχείο, να ρίξουν στον καιάδα της πολιτικής την κάθε ψευτοπροοδευτική «μουτσούνα» που μας τυράννα αυτόν τον αιώνα.
Απάντηση σε όλο αυτό το άθλιο σκηνικό, δεν αποτελούν οι θεωρίες της κοινωνικής παγκοσμιοποιήσεως, διότι και αυτές συμβάλλουν στην συντήρηση του.
Η ίδια η Ελληνική σκέψη και φιλοσοφία, βγαλμένη μέσα από την πείρα των χιλιετηρίδων, έχει βάλει τα πράγματα στη σειρά τους. Και η σειρά αυτή λέει ότι, τα μέρη συνθέτουν το σύνολο. Δεν μπορεί, εκπορνεύοντας, καταπονώντας ή εξοντώνοντας τα μέρη, να τους πεις ότι θα σε φτιάξει αύριο η... αγγελικά φτιαγμένη παγκοσμιοποίηση, είτε με την «σοσιαλιστική» της μορφή, είτε με την «φιλελεύθερη», είτε με οποιαδήποτε.
Σε παλαιότερες εποχές, με πολέμους προσπαθούσαν να περάσουν οι εκάστοτε ισχυροί την δική τους παγκοσμιοποίηση για να διασφαλίσουν μέσα από αυτήν τα όποια τους συμφέροντα.
Πριν όμως από έναν και πλέον αιώνα, έχουμε προσπάθειες να προβληθούν μορφές παγκοσμιοποιήσεως μέσα από την πολιτική ιδεολογία. Αναπτύσσονται και προβάλλονται διάφορες θεωρίες αντίθετες μεταξύ τους. Όλες αυτές, σε μια εκ του αντιθέτου αγαστή συνεργασία, διότι για να επιβληθεί η κάθε μια, χρειάζεται και τον εσωτερικό της... αντίπαλο. Οι επικρατέστερες θεωρούνται σήμερα σοσιαλιστικές ή κοινωνικές, δημιουργούν αυτές κόσμους φανταστικούς, σφαίρες ουτοπίας, στοιχεία τα οποία δεν ταυτίζονται με την ανθρώπινη ψυχοσύνθεση, δεν εδράζονται στην απλή λογική και στην πραγματική παιδεία. Αυτές όμως είχαν δραματικές καταλήξεις. Αφού προηγουμένως οδήγησαν τους λαούς σε περιπέτειες, θυσίες, άσκοπους πολέμους, καταπίεση της προσωπικότητας και των ελευθεριών, κατέληξαν σε μορφές σκληρού και απάνθρωπου αυταρχισμού. Εδώ, από την μια ακραία κατάσταση πήγαμε στην άλλη αντικαθιστώντας τα πρόσωπα των τυράννων. Εδώ, οι πρώην πρωτοπόροι των λαϊκών κινητοποιήσεων και δικαίων, κατέληξαν τύραννοι, όπως ακριβώς στις αρχαίες Ελληνικές πολιτείες και μάλιστα υπερέβαλαν κατά πολύ τους αρχαίους τυράννους.
Με όλες αυτές τις αποτυχημένες απόψεις και πρακτικές, ενισχύθηκε μιας άλλης μορφής παγκοσμιοποίηση, αυτή που ζούμε σήμερα, αυτή που εκφράζει συγκεκριμένα έξω των χωρών οικονομικά συμφέροντα και η οποία με την αλαζονική της ισχύ, καταρρακώνει κάθε ανθρώπινη αξία και αξιοπρέπεια, όταν την βρει αδύναμη.
Όλες αυτές οι υποθετικά αντίπαλες θεωρίες, στηρίζουν την αξία της ζωής πάνω στην ύλη. Θεωρούν ότι την ιστορία του κόσμου την κινεί και μόνον το υλικό συμφέρον.
Αλλά την ιστορία την Ελληνική, μετά το σκληρό πάθημα του Πελοποννησιακού πολέμου, την εκίνησαν οι αξίες. Πέρα από την ύλη, στον βαθμό που αποτελεί αυτή βασικό μέσο επιβιώσεως, πάντα υπήρξαν οι ιδεαλιστές αγωνιστές και οι χορηγοί, από τα αρχαιότατα χρόνια ως τα σύγχρονα. Οι Πανελλήνιοι αγώνες, ήσαν στεφανιαίοι. Έτσι, μέσα σ' αυτό το αιώνιο Ελληνικό πνεύμα, πάντα υπερίσχυαν οι αγνοί και τίμιοι πρωτοπόροι αγωνιστές, πάντα θα υπήρξε κάποια πλούσια Μπουμπουλίνα, κάποια Μαντώ Μαυρογέννους, κάποιοι Κουντουριώτηδες, κάποιοι Ζωσιμάδες, κάποιος Ζάππας, κάποιος Αβέρωφ, κάποιοι σύγχρονοι καραβοκύρηδες και άπειρα αξιόλογα ονόματα, όλα αυτά να υπακούουν σε μια μοναδική παγκόσμια Ελληνική έννοια, το φιλότιμο, (=αγάπη στην τιμή), το οποίο τους έκανε να διαθέτουν τα πάντα για τις μεγάλες μας αξίες, όπως αυτήν της ελευθερίας, την οποία αναιδέστατα σήμερα χρησιμοποιούν κάποιοι για να τους αμφισβητούν ή να τους λοιδορούν!
Και όλοι αυτοί οι άνθρωποι, δεν παρουσιάστηκαν απλώς επειδή το στοιχείο το Ελληνικό είναι αγιοποιημένο. Είναι επίσης αγία η Ελληνική φιλοσοφία και η σκέψη που μέσα από τους αρχαίους μύθους, τα αρχαία μας συγγράμματα και τις χριστιανικές μας παραδώσεις, ελέγχουν διαρκώς την ανθρώπινη συνείδηση και την κατευθύνουν τελικά σ' αυτή την υπέρτατη πράξη να απελευθερωθεί από τα δεσμά της ύλης, από την υποταγή στα εφήμερα, να αποφεύγει κάθε ηθική παρέκκλιση και να καταπολεμά τον αλαζονικό εγωισμό ο οποίος είναι ο μοναδικός τροφοδότης των δεινών του κόσμου. Η ίδια μας η πάτρια παιδεία, συμπυκνώνεται σε μια μεγάλη, μέγιστη έννοια, η οποία ονομάζεται αρετή. Γιατί η ζωή σύμφωνα με τις πάτριες αντιλήψεις, είναι αποστολή και άθλημα το οποίο οφείλεις να επιτελέσεις για να κερδίσεις μ' αυτό την μεγάλη σου πατρίδα, την Ιθάκη.
Είναι δε τόσο ισχυρό αυτό το πνευματικό ροϋμα το οποίο εκπορεύεται από τα βάθη τον αιώνων, που μπορεί όταν κτυπήσει και τον σκληρότερο εκμεταλλευτή, να τον αναστήσει και να τον εξιλεώσει από τα πάθη του!
Εμείς οι Έλληνες, ξεκινήσαμε από κάπου με σκοπό τον μεγάλο προορισμό. Οι φιλόσοφοι (όχι οι σοφοί) μας, αφού μέσα στην μετριοπαθή τους συμπεριφορά, έδωσαν στον εαυτό τους τον τίτλο του φίλου, του εραστή της σοφίας, αφήνοντας αυτή την τελευταία ως ιδιαίτερο γνώρισμα του Θεού, μας φωνάζουν με πάθος μέσα από τις σκονισμένες αποθήκες που τους έχουμε πετάξει, να γνωρίσουμε τον εαυτόν μας. (Γνώθι σ' αυτόν). Να κάνουμε πόλεμο ενάντια στον εαυτό μας και να τον κατακτήσουμε... Γιατί τότε, θα φτιάξουμε σωστές κοινωνίες. Κι αυτές με την σειρά τους θα φτιάξουν σωστό κόσμο. Αν στη πορεία της ζωής μας, κάπου μας κτυπήσουν οι Σειρήνες και πέσουμε σε κάποιες παρεκτροπές, μας δίδεται πάντα η ευκαιρία να τις διορθώσουμε, έστω και την τελευταία στιγμή. Η φιλοσοφία μας, είναι αυτή που θέλει να μας δίνει την δύναμη να αντιμετωπίζουμε και τον πλούτο και την φτώχεια και την οποιαδήποτε ατομική δύναμη ή ισχύ, μας παρέχουν οι περιστάσεις.
Από τα αρχαία μας χρόνια, άνθρωποι πρότυπα, οδηγούσαν την κοινωνία. Ξεκινώντας από τους Ολύμπιους Θεούς, τους ημιθέους, τους βίους των μεγάλων ανδρών, όπως αυτοί που αναφέρονται στον Πλούταρχο, για να φθάσουμε στους σύγχρονους Αγίους μας.

Για αυτόν ακριβώς τον λόγο, πολεμούνται έτσι ύποπτα, μεθοδικά και ύπουλα, αυτές οι παραδοσιακές αξίες στην χώρα μας. Γι' αυτό, συγκεκαλυμμένοι με προβιές λύκοι, προσπαθούν να ενοχοποιήσουν περιόδους της ιστορίας μας και να τις αποβάλλουν από το οπλοστάσιο μας προς βαθιά ικανοποίηση άλλων οι οποίοι αγωνίζονται συστηματικά να τις οικειοποιηθούν. Προσπαθούν να βαβελοποιήσουν την συνείδηση μας και να ενοχοποιήσουν στοιχεία του Ελληνικού μας πολιτισμού, της ιστορίας μας, ως ένοχα για την συλλογική μας κακοδαιμονία. Κι όταν οι κοινές μας αξίες έχουν τόσο περιθωριοποιηθεί, δικαιολογημένα κάποιος θα αγανακτήσει με την προοπτική κάποιοι σύγχρονοι λήσταρχοι της οικονομίας, από εθνικοί εξωμότες να χαρακτηριστούν και εθνικοί... ευεργέτες! Αλλά και γι' αυτούς, είναι πάντα ανοικτή η θύρα για να ξεφύγουν ή να εξιλεωθούν από την κάθε παρεκτροπή.
Γι' αυτό, οι στρατηγικοί εκπρόσωποι αυτών των εισαγομένων ψευδοπροοδευτικών θεωριών, προσπάθησαν να τις αποδείξουν και στην πράξη ως ρεαλιστικές, αποδεικνύοντας τους εαυτούς τους υποκείμενα απόλυτα εξαρτώμενα από την ύλη η οποία τους μεταβάλλει σε αμετανόητους σοσιάλ ή καπιτάλ άρπαγες του δημόσιου πλούτου.

Σήμερα ο δυτικός διεθνισμός, αφού εξοντώθηκαν οι «αντίπαλοι» του, εφαρμόζει την παγκόσμια ισχύ του μ' ένα πρόσωπο αντίστοιχα σκληρό, υπόγειο, ύπουλο, απάνθρωπο, βάρβαρο, παρεμβατικό, επικίνδυνο για τους λαούς και την ανθρωπότητα.
Από την μια μεριά αναπτύσσει ως ιδεολογία την Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ παράλληλα, η πρώην αμυντική διάταξη κατά της Ανατολικής ή κομμουνιστικής διεθνοποιήσεως, μετεξελίσσεται σε υπερόργανο εξουσίας της οποίας ο έλεγχος δεν ανήκει στους συμμετέχοντες αλλά σε δυνάμεις που έχουν σήμερα την έδρα τους πέραν του Ατλαντικού.
Ο «Ο.Η.Ε», που τα καταστατικά του εκφράζουν κατά τον δυνατόν πληρέστερο τρόπο την διεθνή τάξη και ειρήνη, αντί να ενδυναμώνεται με όλα τα μέσα, γίνονται προσπάθειες ν' απογυμνωθεί από την όποια του ισχύ, το όποιο κύρος και μετεξελίσσεται σε όργανο υποχείριο των σκοτεινών δυνάμεων που έχουν σήμερα την παγκόσμια ισχύ.
Αλλά βασική αρχή της εξουσίας, είναι να αποκομίζει κέρδη, να προωθεί την υποταγή των πολλών στα συμφέροντα και στις αρχές των εξουσιαστών.

Έχουμε λοιπόν σήμερα νέες μορφές παγκόσμιας εξουσίας. Αυτές για να επιβληθούν οργανώνουν κατάλληλα και το ανάλογο ιδεολογικό υπόβαθρο. Έχουν για τον σκοπό αυτό όλα τα μέσα και τους επιστήμονες. Διαθέτουν άφθονο χρήμα.
Έτσι, εφαρμόζονται μεγάλες στρατηγικές οι οποίες δεν γίνονται εύκολα αντιληπτές από τον μέσο πολίτη. Αυτόν, αφού πρώτα διαλύσουν την παιδεία του, τον κοιμίζουν προωθώντας τον έντεχνα και οργανωμένα στην αδιαφορία για το αύριο ή την κοινή μας πορεία. Αφού τον αδρανοποιήσουν όπως η αράχνη το θύμα της με τα δηλητηριασμένα τους ιδεολογήματα, με τα φτηνά θεάματα, με τα κενά συνθήματα, με την παραπληροφόρηση, με το πλήθος των εισαγομένων παραθρησκειών, των πολιτικών και κοινωνικών αιρέσεων, όλα αυτά εκπορευόμενα από τα ίδια σκοτεινά κέντρα της Δύσεως, καταφέρνουν με την Βαβελοποίηση των συνειδήσεων, να σκοτώνουν τις αντιδράσεις του και να πίνουν άνετα το αίμα του. Ή, να το πούμε και με άλλον ανάλογο τρόπο, ενεργούν σαν τις Σειρήνες στην Οδύσσεια, όπου, αφού μαγέψουν με τα ψεύτικα τραγούδια τους, στο τέλος κατασπαράζουν τα θύματα τους. Είναι ικανοί να φορούν ακόμη και ανθρωπιστικές ή φιλειρηνικές προβιές, προκειμένου να παραπλανούν τους λαούς.
Στο τέλος, αυτόν τον ηθικά και πνευματικά ευνουχισμένο και αδρανοποιημένο πολίτη, αφού τον έχουν αποκόψει από την αίσθηση των κοινών, αφού τον έχουν διασπάσει σε πολλά αντιμαχόμενα κομμάτια, αφού τον έχουν κατασκευάσει κατάλληλο στήριγμα τους, τον αποκαλούν παραπλανητικά «δημοκράτη»! Πάνω δε στην ευνουχισμένη του αυτή συνείδηση, στηρίζεται το πολιτικό σύστημα που σήμερα ονομάζουν «δημοκρατία»!
Αντί για βαθιά, ανθρωπιστική παιδεία η οποία να ωθεί τους νέους στην πειθαρχημένη ελευθερία, σε συμμετοχικές διαδικασίες πάνω στα κοινωνικά προβλήματα, σε αρχές και υψηλούς στόχους, στην έρευνα της φιλοσοφίας μας, της ιστορίας μας, του πολιτισμού μας, στην καλλιέργεια κοινωνικής συνειδήσεως, στον σεβασμό των παραδοσιακών μας άξιων, σε ενεργούς προστάτες του φυσικού μας περιβάλλοντος, σε συμμέτοχους πάνω σε μεγάλους εθνικούς αναπτυξιακούς προγραμματισμούς, προωθούν την αλητεία μέσα στους χώρους των σπουδών, ενώ την κοινωνία, την τροφοδοτούν με πρότυπα πλαστικά, επιφανειακά, ατομικιστικά, με ψεύτικες λάμψεις, χωρίς ουσία και ηθικό περιεχόμενο, με οράματα ουτοπικά μέσα στα όποια είναι κρυμμένα τα χείριστα δεσμά.
Ουτοπικό όραμα σε κοινωνικό επίπεδο, είναι οι ψεύτικες ελευθερίες μέσα από τις όποιες περνά ευρύχωρα η χείριστη σύγχρονη κοινωνική δουλεία.
Σε εθνικό επίπεδο ένα άλλο από τα οράματα αυτά, έτσι όπως προωθείται, είναι αυτό της Ενωμένης Ευρώπης.
Κανείς δεν αμφισβητεί ότι η Ευρώπη πρέπει να βρει τους συνεκτικούς ιστούς των κοινωνιών και να τους συνδέσει με ένα σκοπό και ένα όραμα ευρύτερα συλλογικό, δημιουργικό, αμυντικό. Το όραμα όμως πρέπει να έχει στόχο τον αλληλοσεβασμό και την ευημερία των πολιτών, όχι των αριθμών. Να προσφέρει ασφάλεια στους πολίτες και όχι αβεβαιότητα. Να σέβεται τις ιδιαιτερότητες και να μην ισοπεδώνει. Να προωθεί τις συνεργασίες και όχι τον εξοντωτικό ανταγωνισμό. Να σέβεται τα εθνικά κράτη με τους νόμους, τις αρχές, τις ιδιαιτερότητες που διαμορφώθηκαν στην πορεία των αιώνων και να μην δημιουργεί υπερνόμους οι οποίοι ποινικοποιούν ασφυκτικά την ζωή των πολιτών. Οι αποφάσεις να είναι αποτέλεσμα ουσιαστικών εγκρίσεων και όχι έμμεσων και τυπικών, οι οποίες γίνονται με πλήρως συσκοτισμένη την συνείδηση των λαών. Να αναμόρφωσει το κάθε ισχυρό κράτος την διπλωματία του η οποία εξακολουθεί να παραμένει δέσμια σε παλαιότερες εποχές, να μην υπάρχουν εξουσιαστές και εξουσιαζόμενοι. Να εφαρμόζεται πάντα η αλληλεγγύη μεταξύ των μελών. Και το σπουδαιότερο όλων, οι κυβερνήσεις να εκπροσωπούν τους λαούς τους και όχι στυγνά έξω-ευρωπαϊκά συμφέροντα.
Εδώ, γκρεμίζονται οι άγραφοι νόμοι που αποτελούν πεμπτουσία λαών με ιστορία, που περικλείουν βαθιά ηθικότητα, προς δόξα μιας βαθιά ύπουλης, στυγνής, υποκριτικής, ψυχοκτόνου, φαρισαϊκής τυπολατρίας.
Από μέρα σε μέρα, φαίνεται καθαρά ότι δεν πρέπει να είμαστε αφελείς Ευρωπαίοι Ιδεαλιστές οι όποιοι φτιάχνουν μια εικόνα φανταστική της Ευρώπης και παραδίδουν γυμνό τον εαυτόν τους στην «προστασία» της...
Σκοπός της ιδέας του Ευρωπαϊσμού, είναι να αποκοπή και η κάθε κοινωνία από την πολιτιστική της οντότητα. Ας δούμε για παράδειγμα τον διαγωνισμό για το Ευρωπαϊκό τραγούδι όπου από χρόνο σε χρόνο, χάνεται δραστικά το ιδιαίτερο πολιτιστικό χρώμα της κάθε χώρας και στην θέση τους μπαίνει ένα κοινό, θορυβώδες, άοσμο, άγευστο και ηθικά ισοπεδωτικό Αγγλοσαξονικό ύφος. Και όποιος προσαρμοστεί άριστα σ' αυτό, επιβραβεύεται... Στα πλαίσια της ίδιας λογικής ήταν και η υπόδειξη υψηλόβαθμου κυβερνητικού στελέχους για να αποκτήσουμε και δεύτερη επίσημη γλώσσα, την Αγγλική! Ενώ σήμερα, προωθείται σύστημα ιδιωτικής ανωτάτης παιδείας στην χώρα μας με υποχρεωτική γλώσσα την Αγγλική!

Η ουσία όμως της Ευρωπαϊκής ιδέας είναι να παρουσιάσει Ενιαία Εξωτερική Πολιτική σύμφωνα με τα συμφέροντα των μελών της και όχι να ενεργεί ως υποχείριο εξωευρωπαϊκών σκοτεινών δυνάμεων. Ας θυμηθούμε την μεροληπτική της πολιτική υπέρ της μιας ή της άλλης ομάδας στην υπόθεση της Γιουγκοσλαβίας. Ας θυμηθούμε την στάση τους με τα Σκόπια... Δεν είχαν το θάρρος να σταθούν ως υπερήφανοι, γενναίοι και φορείς άρχων και εξουσίας Ευρωπαίοι, αποφεύγοντας την στρατιωτική επέμβαση κατά της Σερβίας, αν και δεν στερούντο στρατηγικών δυνάμεων. Η πολιτική συμπεριφορά της επίσης απέναντι στην Τουρκία, η οποία αυθαδέστατα διεκδικεί ένταξη, χωρίς να σέβεται τις αρχές του διεθνούς δικαίου αλλά και τους εσωτερικούς Ευρωπαϊκούς κανόνες, αποδεικνύει από την μια μεριά την μικρότητα και ασημαντότητα των Ευρωπαίων εκπροσώπων, οι οποίοι δεν έχουν καμία σχέση με την θέληση των λαών τους, από την άλλη, την πλήρη ανασφάλεια που παρέχει ο θεσμός στους ίδιους τους λαούς.
Κι επειδή το μέγιστο κακό έχει ήδη συντελεστεί με την έναρξη διαπραγματεύσεων για την ένταξη της Τουρκίας, ήδη ξεκίνησε η πορεία για την διάλυση της.

Σ' αύτη λοιπόν την μέχρι χθες ομιχλώδη και αβέβαιη κατάσταση η οποία σήμερα πήρε επίσημα και το πιστοποιητικό λήξεως της, προσπαθούν να μας πείσουν ότι θα στηρίξουμε την ασφάλεια της χώρας μας!
Χωρίς περίσκεψη, χωρίς λογική, ή ύποπτα ανεύθυνα, οι κυβερνήσεις της χώρας μας, διέλυσαν ή υποβάθμισαν τις πολεμικές βιομηχανίες, κομματικοποίησαν τον στρατό, καταργούν τάγματα πεζοναυτών, παίζουν με την στρατιωτική θητεία των νέων αδιαφορώντας για τα διάτρητα σύνορα μας, ακόμη και για τις δολιοφθορές που έγιναν μέσα στα στρατιωτικά μας αεροδρόμια.
Πέρα από όλα αυτά, κρύβουν από τον λαό τον σκληρό και ανελέητο πόλεμο της σκληρής επιθετικής διπλωματίας που γίνεται στον περίγυρο, καθώς και της εσωτερικής κατασκοπίας η οποία έχει πάρει τρομακτικές διαστάσεις. Εδώ, κατασκοπεύεται η ίδια μας η ζωή, η ίδια μας η εθνική οντότητα, μέσα στην ίδια μας την χώρα από πλήθος συγκεκαλυμμένων οργανώσεων τις οποίες υπηρετούν πιστά, εξαγορασμένα ιθαγενή πανάθλια συμπλεγματικά ανθρωποειδή.
Μας κρύβουν επίσης τον σκληρό πόλεμο ο όποιος γίνεται στα άδυτα της διεθνούς διπλωματίας η οποία χαράσσει τους δρόμους προς νέες μορφές δουλείας των λαών και ιδιαιτέρως του λαού του Ελληνικού του οποίου φοβούνται την αντιστασιακή δυναμική η οποία στηρίζεται στις ρίζες του πολιτισμού του.
Μας κρύβουν τις τεράστιες πολεμικές προπαρασκευές που γίνονται στον περίγυρο, την επίδοση των γειτόνων μας σε όπλα μαζικής καταστροφής, σε υψηλή πολεμική τεχνολογία. Εκεί ο στρατός, έφτασε με την υψηλή του διπλωματία, με την σκληρή του τακτική, να ελέγχει και αυτήν την κοινωνικά «ευαίσθητη» Ευρώπη!
Σε αντίθεση, ο στρατός μας αυτήν την στιγμή, αναμορφώνεται όχι για να εξυπηρετεί τις εθνικές μας ανάγκες αλλά ως εξάρτημα στην υπηρεσία της παγκοσμίου τάξεως πραγμάτων, ως ταπεινό εξάρτημα της σκοτεινής διαπλοκής και του παιδιού της, του ελεεινού κομματισμού, ο οποίος δεν σεβάστηκε ούτε αυτόν τον ιερό και ζωτικό μας χώρο. Είναι το μεγάλο μας στήριγμα που δεν έπαψαν να διαπομπεύουν και να υπονομεύουν ποικιλοτρόπως πανάθλιοι ξενόδουλοι υπονομευτές.
Το ίδιο συμβαίνει και με την αστυνομία, όπου κι εδώ, ο άγριος κομματισμός έχει στήσει τα πλοκάμια του και προωθεί την αναξιοκρατία. Έτσι, έχουν φτιάξει ένα σώμα ανίκανο να προστατέψει τον φιλήσυχο πολίτη από τον κακοποιό, αλλά ικανότατο εισπρακτικό μηχανισμό που εξουθενώνει τον φτωχό αγρότη και βιοπαλαιστή επειδή δεν μπορεί να περάσει το όχημα του από τα τυπικής ουσίας ΚΤΕΟ.
Κυβερνήσεις που καθαγιάζονται με την σφραγίδα της «δημοκρατίας» μέσα από υπόγειες συναλλαγές και παρεμβάσεις, ελέγχουν και υποτάσσουν την στρατιωτική μας ηγεσία στα υπόγεια σκοτεινά συμφέροντα: Παρεμβαίνουν στις εσωτερικές δομές του στρατού κτυπώντας με άμεσους και έμμεσους τρόπους την αξιοκρατία, καταργούν τους ικανούς και προβαίνουν σε παραγγελίες στρατιωτικού υλικού με τρόπους ανορθόδοξους, σκοτεινούς, τριτοκοσμικούς, υποτιμώντας την κάθε στρατιωτική εμπειρία, αξιοπρέπεια, ως και αυτούς τους κυρτωμένους αχθοφόρους της εθνικής μας οικονομίας.
Πρέπει λοιπόν να αφανιστεί η εθνική συνείδηση, πρέπει να γίνει απόλυτα επαγγελματικό το στράτευμα, πρέπει οι πιλότοι μας να συνηθίσουν να γίνουν εξαρτώμενα των Τούρκων σμηνάρχων διότι πρέπει να λογοδοτούν στο στρατηγείο της Σμύρνης για να πετάξουν πάνω από τα Ελληνικά νησιά!
Πρέπει αυτός ο επαγγελματικός στρατός, να είναι ικανός να στραφεί αύριο και κατά των Ελλήνων, όταν η παγκόσμια κυβέρνηση στην οποία αποφασιστικά μας εντάσσουν, δώσει τις ανάλογες εντολές.

Η νέα τάξη πραγμάτων, εχθρεύεται αφάνταστα τις εθνικές ιδιαιτερότητες με πρώτον σε παγκόσμιο επίπεδο τον Ελληνισμό!
Αφού με επανειλημμένους πολέμους δεν έφθασε στον τελικό της στόχο, θεωρεί ότι φθάνει σήμερα μέσω των υποτελών κυβερνήσεων και των πολιτικών συστημάτων που έχει καταφέρει να εγκαταστήσει σε πολλές χώρες.
Για τον σκοπό αυτό, εισέρχεται παντού. Αναπτύσσει τις ανάλογες σύγχρονες στρατηγικές. Εχθές χώρισε τους λαούς σε Ανατολικό και Δυτικό στρατόπεδο. Σήμερα αφού πρώτα εισχωρήσει στην παιδεία και τον πολιτισμό των λαών, προάγει τα σχέδια της μέσα από την Βαβελοποίηση των συνειδήσεων. Δεν έχει ενδοιασμό να εφαρμόσει την οποιαδήποτε στρατηγική.
Ενδιαφέρεται επιλεκτικά δήθεν για τις μειονότητες και για να «νουθετήσει» τις πλειονότητες τους επιβάλλει τον όλεθρο των βομβαρδισμών. Επιβάλλει στους υποτελείς της υποτακτικούς κυβερνήτες να προωθήσουν τους «πολυπολιτισμούς» μέσα από την ανεξέλεγκτη και ύποπτα κατευθυνόμενη λαθρομετανάστευση η οποία σκοπεύει στην μελλοντική Λιβανοποίηση ή Κοσσοβοποίηση των κοινωνιών. Επιβάλλει την ελευθερία στο διεθνές έγκλημα να κινείται σύμφωνα με τις προθέσεις του. Επιβάλλει την ελεύθερη διακίνηση σε κάθε μορφής, βιολογικό, ηθικό, πολιτικοθρησκευτικό έιτζ να ταξιδεύει ελεύθερα από χώρα σε χώρα. Επιβάλλει μέσω των υποτελών της κυβερνήσεων, μια βαριά χωρίς ανταπόδοση φορολογία η οποία λύγισε τους λαούς. Δολοφονεί μέσω αυτών και εν ψυχρώ, την παραγωγική κοινωνική τάξη η οποία διαχρονικά έχει αποδειχθεί φορέας εθνικής συνειδήσεως και στήριγμα ουσιαστικό της οικονομίας. Δολοφονεί συστηματικά τον αγρότη και την γη του, για να έχει την κοινωνία υποχείριο της. Προωθεί εργασιακές σχέσεις οι όποιες θυμίζουν μεσαίωνα, με σκοπό να εξαφανίσουν τον ελεύθερο χρόνο των πολιτών και να επιβάλλουν έτσι την ζωώδη υποταγή τους στο σύστημα, το οποίο σύστημα, αυτούς τους δουλικά υποταγμένους πολίτες, σαρκαστικά τους αποκαλεί «δημοκράτες»...
Βλέπουμε ότι και στο εσωτερικό της Ενωμένης όπως αποκαλείται Ευρώπης η ανάλογη φορολογία πνίγει τους λαούς και τους καταντά σκλάβους εξασφαλίζοντας τους μια ψεύτικη επιβίωση. Δίνει παροχές σε κοινωνικές ομάδες οι οποίες εκπαιδεύονται να ζουν παρασιτικά και όπου το κόστος πέφτει στις πλάτες των σκληρά εργαζομένων οι οποίοι έχουν λυγίσει από το βάρος της εργασίας και έχουν μετατραπεί σε ανελέητους δούλους της. Η φορολογία αυτή, είχε μιμητές στην χώρα μας οι όποιοι κατάφεραν να ξεπεράσουν τα Ευρωπαϊκά πρότυπα και να δημιουργήσουν ένα παγκόσμιο ρεκόρ μίσους, αυταρχισμού, βάρβαρης εξοντωτικής συμπεριφοράς απέναντι σε κάθε παραγωγική μονάδα, σε κάθε υπερήφανο, αυτοδημιούργητο πολίτη που θέλει να στηρίζεται στις δυνάμεις του και να μην παρασιτεί επιδοτούμενος από τους άλλους. Εδώ, έχουμε απροκάλυπτη προσπάθεια να πνίξουν κάθε στοιχείο παραγωγικό, κάθε πηγή ζωής αυτού του έθνους, εις όφελος των οργανωμένων διεθνών κυκλωμάτων τα οποία καταδυναστεύουν την παγκόσμια οικονομία.
Παραδοσιακά επαγγέλματα τα όποια αποτελούν την ραχοκοκαλιά της κοινωνίας κτυπιόνται αλύπητα, όπως η γεωργία, η κτηνοτροφία, το μικρό εμπόριο. Κτυπιέται η ίδια μας η βιομηχανία, ενώ ο εργάτης, έχει να ανταγωνιστεί τον τριτοκοσμικό εργάτη ή λαθρομετανάστη και το μεγάλο κόστος ζωής που προήλθε από αυτήν την υπερβολική φορολογία.
Όλη αύτη η εσωτερική κατάντια, δεν μπορεί να βρίσκει άλλοθι στους έξωθεν λόγω Ε.Ε. «εξαναγκασμούς», όπως βλέπουμε με βαθιά μας λύπη να ψιθυρίζουν «οί» του ΠΑΣΟΚ τώρα που αισθάνονται κάπου βολεμένοι και έχουν εξαναγκασθεί να αντιμετωπίζουν με... μυωπία των σκληρή πραγματικότητα!
Διότι συμβαίνει πάντα τα μέρη να συνθέτουν το σύνολο. Και το κάθε μέρος αυτόβουλα αποφασίζει για το ίδιο. Έχει επί πλέον τις δυνατότητες να προβάλει θέσεις και αντιρρήσεις πάνω στις γενικές γραμμές που αποφασίζει το σύνολο, αν η συμπεριφορά του είναι υπεύθυνη, αξιόπιστη, εδράζεται αυτή σε ισχυρές εσωτερικές αξιοκρατικές, παραγωγικές δομές και εκπροσωπείται από άνδρες, όχι από ανδρείκελα..

Αν η χώρα μας, με τις έντονες «σοσιαλιστικές» της ανησυχίες είχε αντισταθεί στον εξοντωτικό φόρο Φ.Π.Α. θα είχε παρακινήσει και ανάλογους μιμητές, με αποτέλεσμα αυτός να μην είχε αυτή την εξοντωτική μορφή. Διότι συμβαίνει, ο κάθε φόρος, άμεσος ή έμμεσος, ο οποίος επιβαρύνει παραγωγή και διακίνηση αγαθών, να καταλήγει στον λαό και να του αρπάζει το εισόδημα. Και η αρπαγή αυτή, δεν μπορεί να εξισορροπηθεί από καμία απολύτως μισθολογική αύξηση, από καμία συνδικαλιστική κινητοποίηση, από καμία εργασιακή συμφωνία, από κανέναν απολύτως αστυνομικό έλεγχο στις τιμές...
Κι αν ήταν βέβαια μόνον ο Φ.Π.Α. ο οποίος να είχε πραγματικά ανταποδοτικό χαρακτήρα, τα πράγματα δεν θα δέχονταν εύκολα σχολιασμούς. Εδώ, το κράτος προαγωγός, μ' έναν τρόπο μαφιόζικο μπαίνει στην οικονομία, αρπάζει άνομα και βάρβαρα από τον κάθε ελεύθερο και αυτοδημιούργητο πολίτη τον ιδρώτα του μέσα από σκληρούς ανελέητους φόρους στις μεταβιβάσεις, μέσα από τις συνάφειες ή πενταετίες, εξαναγκάζοντας τον και αυτόν να μετακυλήσει την αρπαγή στον καταναλωτή. Έτσι, φθάνουμε να κοστίζει μια φιάλη νερού περισσότερο από ένα κιλό γάλα, έτσι, για ένα κιλό σιτάρι που κοστίζει 15 λεπτά από τον αγρότη και παρέχει αλεύρι για μισό κιλό ψωμί, φθάνει στον καταναλωτή 2,8 Ευρώ, έτσι το κόστος ζωής και η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας ωθούνται στην στασιμότητα, έτσι οι χώρες που μας ανταγωνίζονται ιδίως τουριστικά είναι ιδιαίτερα ευτυχείς από όλη αυτή την ελληνική κατρακύλα, έτσι δολοφονούνται ωμά θέσεις εργασίας για να στηρίξουμε με το αντίτιμο τους την απασχόληση στο δημόσιο...
Και μετά, θα βγαίνουν «υπουργοί» σε ύφος δημόσιου κατήγορου, να καταγγέλλουν τους επαγγελματίες και τους ταλαίπωρους λαϊκατζήδες για αισχροκέρδεια!

Τι γίνονται όμως όλα αυτά τα χρήματα; Με τον ανάλογο τρόπο γίνεται δυστυχώς και η σπάταλη διαχείρισης. Απολαμβάνει πλούσιες απολαβές μια ανώτατη και ανώτερη ομάδα εξουσίας και υπαλληλίας, χρηματοδοτούνται ημέτερα αεριτζίδικα κυκλώματα και επιχειρήσεις, άχρηστα και επιβλαβή διοικητικά συμβούλια και παρασυμβούλια, κέντρα που προβάλλουν τον «Ευρωπαϊσμό» χωρίς να προσφέρουν αυτά απολύτως κανένα παραγωγικό αντίκρισμα, κέντρα στείρου διεθνισμού που βλέπουν και προβάλλουν το πρόβλημα του τριτοκοσμικού ενώ δεν βγάζουν κιχ για τον δίπλα συμπολίτη ο οποίος με τον αργό ή βίαιο θάνατο του επιδοτεί αυτές τις «ευαισθησίες», κέντρα που διχάζουν και υπονομεύουν την κοινωνική μας συνοχή στο όνομα ψεύτικων δικαιωμάτων, επιδοτείται η γραφειοκρατία η οποία όχι μόνον είναι αντιπαραγωγική αλλά υπονομεύει την κάθε παραγωγικότητα και πρόοδο, επιδοτούνται πανάκριβοι πολυθεσίτες και «ειδικοί σύμβουλοι», επιδοτούνται οι εισαγωγές ανταγωνιστικών μας προϊόντων, επιδοτούνται έργα άλλοτε ουσιώδη και συνηθέστατα επουσιώδη τα οποία όλα καλύπτει η αδιαφάνεια, η προχειρότητα, οι υπερκοστολογήσεις, χρηματοδοτούνται συχνότατα έργα βιτρίνας και προγράμματα που βασικό στόχο έχουν όχι την ουσία αλλά να μην χαθούν οι πιστώσεις, χρηματοδοτείται το σύστημα της υγείας και της παιδείας τα οποία ξαναπληρώνουμε με τις παραϋπηρεσίες τους, χρηματοδοτούνται έρημα... γιαπιά στην μεθόριο της χώρας, χρηματοδοτούνται σάπια έργα, χρηματοδοτείται το βαθύ σκοτάδι... Προ πάντων όμως, πρέπει να σκεφτούμε ότι χρηματοδοτούνται και οι δούλοι υπηρέτες αυτού του συστήματος οι οποίοι σε θέσεις στρατηγικές, τοποθετημένοι ή εκλεγμένοι «δημοκρατικά», εργάζονται για την διαιώνιση του.
Για να ενισχυθεί δε και να διασφαλιστεί καλύτερα αυτή η κατάντια, επιδοτούν τα πολιτικά κόμματα με τεράστια ποσά που αποτελούν πρόκληση ειδικά στο ποσοστό των Ελλήνων οι οποίοι έπεσαν σε φρυκτά χρέη και στα όρια της φτώχειας. Αποτελούν πρόκληση απέναντι σ' αυτούς τους αγρότες οι οποίοι πάνω στην δυστυχία τους, τους έρχονται από την ΔΕΗ παράνομες αναδρομικές χρεώσεις χιλιάδων Ευρώ!
Τα κόμματα αυτά, με τα ποσά αυτά, θα διαμορφώσουν τα κατάλληλα σχολεία που θα προωθήσουν την αρνητική παιδεία και την υποταγή της κοινωνίας στα συμφέροντα τους. Μέσα από αυτά, δεν θα βγουν ποτέ προγραμματιστές με οράματα δημιουργικά για την κοινωνία, αλλά, αδρά επιδοτούμενοι ψευδοδιανοητές οι οποίοι θα προσπαθούν να μας πείσουν ότι δεν υπήρχε κρυφό σχολειό, ότι ο Αδαμάντιος Κοραής «θεωρούσε ότι είμαστε απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων», ότι η επανάσταση του 21 ήταν ανύπαρκτη ή άπατη και άλλα ελεεινά και τρισάθλια!
Γιατί, αν αντί για τα κόμματα, δίναμε τα χρήματα στην παιδεία και την ενισχύαμε παράλληλα με πραγματικές αρχές παιδείας, τότε τα κόμματα, θα αντιπροσώπευαν τα συμφέροντα του λαού και όχι ο λαός τα συμφέροντα των κομμάτων.
Μέσα σ' αυτό το πνεύμα, αφού έχουν σκοτώσει και σκοτώνουν με μαθηματική πρόοδο κάθε παραγωγική και δημιουργική ικμάδα, διαμορφώνουν κατάλληλα και το πνεύμα της κοινωνίας.
Έτσι η κοινωνία, αντί να αναπτύξει τις αντιστάσεις της, συμπορεύεται προς την φθορά και τον βέβαιο μαθηματικά αφανισμό της, με μοναδική αμοιβή ένα μικρό μερίδιο από τα προϊόντα της ληστείας.
Τα μέσα που την αποσυντονίζουν, είναι η παιδεία που της παρέχεται μέσα από το δημόσιο μοναδικά στον κόσμο κομματικοποιημένο σύστημα, μέσα από τα δημόσια και ιδιωτικά τηλεοπτικά μέσα, μέσα από το πλήθος των εισαγομένων πολιτικών, φιλοσοφικών, κοινωνικών «κινημάτων», μέσα από μια κατευθυνόμενη μορφή διαστροφικού συνδικαλισμού, μέσα από μεγάλα και ύποπτα πλούσια συγκροτήματα που διαμορφώνουν και ελέγχουν την κοινή γνώμη, μέσα από τον σκληρό και ανελέητο λαϊκισμό των απάτριδων του κομματισμού...

Παναγιώτης Δερματάς

Η «ελληνική κρίση» από μια άλλη σκοπιά

Θυρίδες σε ελβετική τράπεζα. Ακόμα και αστοί
οικονομολόγοι παραδέχονται ότι
η ακολουθούμενη πολιτική
εξυπηρετει τα συμφέροντα ορισμένων τραπεζιτων
Τα φερέφωνα των ξένων και ντόπιων τοκογλύφων προσπαθούν να νομιμοποιήσουν τη γενοκτονία που έχουν ξεκινήσει εις βάρος του ελληνικό λαού με το επιχείρημα ότι όλα τα φρικαλέα μέτρα που παίρνονται ενάντια στους εργαζόμενους είναι «μονόδρομος». Έχουμε απαντήσει πολλές φορές από τη δική μας πλευρά, από την πλευρά του μαρξισμού και των συμφερόντων της εργατικής τάξης, σε αυτό το χυδαίο ψέμα του «μονόδρομου». Για να δούμε, όμως, τι λένε και σημαντικοί ειδικοί από το στρατόπεδο του αντιπάλου, δηλαδή, της αστικής τάξης.
Ο βραβευμένος ιστορικός της οικονομίας Ρόμπερτ Σκιντέλσκι υποστηρίζει ότι μια υπερβολική προσπάθεια μείωσης του ελλείμματος στην πραγματικότητα αυξάνει το χρέος, αφού προκαλεί ύφεση και μειώνει το εθνικό προϊόν, ενώ στερεί τις μελλοντικές γενιές από ζωτικής σημασίας επενδύσεις. Αποκαλύπτει ότι η δυνατότητα μιας χώρας να δανείζεται με ένα λογικό επιτόκιο συχνά δεν εξαρτάται από το αν έχει ελλείμματα ή όχι. Ακόμα, το γεγονός ότι μια χώρα μπορεί να δανείζεται φτηνά δε μεταφράζεται σε φτηνό χρήμα για τους ιδιώτες -στην πραγματικότητα, πολλές φορές συμβαίνει το αντίθετο. Τέλος, προειδοποιεί τους Ευρωπαίους πολιτικούς ότι η λιτότητα στο όνομα της «δημοσιονομικής πειθαρχίας» μπορεί να ξαναζωντανέψει το «φάντασμα της επανάστασης» πάνω από την Ευρώπη!
Ο νομπελίστας Πολ Κρούγκμαν χαρακτηρίζει το σχέδιο του Μνημονίου «αδιανόητο», καθώς προϋποθέτει ότι η Ελλάδα θα καλύψει περισσότερες από 10 μονάδες πρωτογενούς ελλείμματος σε 3 χρόνια υπό συνθήκες βαθιάς ύφεσης. Ο επίσης νομπελίστας Τζόζεφ Στίγκλιτς, πρώην αντιπρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας, επισημαίνει ότι μια πιο αποφασιστική και υποχρεωτική «αναδιάρθρωση» χρέους από τη μεριά της Ελλάδας θα ήταν προτιμότερη από το εν εξελίξει «κούρεμα», που γίνεται κατά τρόπο που εξυπηρετεί μόνο ορισμένους τραπεζίτες. Ενώ εντελώς αποτυχημένη θεωρεί τη «συνταγή» αντιμετώπισης της κρίσης και άλλος ένας νομπελίστας, ο Νουριέλ Ρουμπινί, ο οποίος πιστεύει ότι η Ελλάδα δεν θα έπρεπε να υπογράφει δανειακές συμβάσεις με τέτοιους όρους.
Εν ολίγοις, ακόμη και οι αναλύσεις αστών οικονομολόγων ενισχύουν τη δική μας άποψη, ότι η μόνη λογική στην οποία υπακούει ο «μονόδρομος» των Μνημονίων είναι το ψυχρό συμφέρον των τοκογλύφων.
Πάρις Δάγλας

Συνεχίζεται η πάλη κατά των χαρατσιών

H πρόσφατη τροπολογία, βάσει της
οποίας το ρεύμα θα κόβεται μόνο
με απόφαση του υπουργείου
Οικονομικών, είναι μια νίκη
του κινήματος των χαρατσιών
Σημαντικές εξελίξεις έχουμε στα μέτωπα των χαρατσιών και των διοδίων.
Το μέτωπο του χαρατσιού της ΔΕΗ, αν και «βουβό» τον τελευταίο καιρό, στην πραγματικότητα είναι καζάνι που βράζει. Το ποσοστό όσων δεν έχουν πληρώσει ασφαλώς δεν ανέρχεται στο 20% που ισχυρίζεται η εταιρεία. Σύμφωνα με τη ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ, πλησιάζει το 50%. Όπως και να 'χει, ακόμα κι αν η πρώτη δόση έχει πληρωθεί από τους περισσότερους, είναι βέβαιο ότι δεν θα συμβεί το ίδιο με τη δεύτερη, την τρίτη και ακόμα περισσότερο με τις επόμενες. Επομένως, ως εισπρακτικό μέτρο είναι καταδικασμένο να αποτύχει. Πέραν αυτού, όμως, προκαλεί και τεράστιο πολιτικό κόστος στην κυβέρνηση, γιατί όλοι ξέρουν ότι είναι κατάφωρα άδικο και αντισυνταγματικό. Γι' αυτό και η κυβέρνηση φέρνει τροπολογία με βάση την οποία θα δοθεί προθεσμία αρκετών μηνών για την πληρωμή του και το ρεύμα δεν θα κόβεται χωρίς ειδική εντολή του Υπουργείου Οικονομικών.
Στο μέτωπο των «εισφορών αλληλεγγύης», του «τέλους επιτηδεύματος» κ.λπ., τα πράγματα είναι ακόμα πιο «βουβά». Δεν γνωρίζει κανείς τι έχει πληρωθεί. Το βέβαιο είναι ότι η φοροδοτική ικανότητα των πολιτών καταρρέει τόσο ραγδαία, ώστε σε λίγο θα πάψουν να πληρώνουν όχι μόνο τα χαράτσια αλλά όλους τους φόρους τους, όπως π.χ. εισοδήματος, ΦΠΑ κ.λπ.
Τέλος, στο μέτωπο των διοδίων, που κι αυτά είναι ένα είδος χαρατσιού, αποκαλύπτεται όλη η σαπίλα του πολιτικοοικονομικού συστήματος. Όλοι θυμόμαστε ότι κάτω από την πίεση του κινήματος άρνησης πληρωμής διοδίων, η κυβέρνηση και οι εργολάβοι μιλούσαν για μείωση της τιμής τους. Τώρα όμως που η ποινικοποίηση της μη πληρωμής, η αφαίρεση πινακίδων και τα βαριά πρόστιμα έπληξαν το κίνημα, επιστρέφουν σαν τα τσακάλια και κάνουν το τελείως αντίθετο: αυξάνουν τις τιμές! Η θρασύτητα σε όλο της το μεγαλείο.
Όμως, ότι κι αν κάνουν, η πολιτική των χαρατσιών είναι τελείως αδιέξοδη. Οι αλλεπάλληλοι φόροι, η ύφεση, η ανεργία κι η ακρίβεια είναι ένα εκρηκτικό μείγμα, που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε στάση πληρωμών εκ μέρους των πολιτών προς το δημόσιο ταμείο. Πράγμα που επισπεύδει ακόμα περισσότερο τη χρεοκοπία. Έτσι. τα μέτρα τους αυτοκαταργούνται, οι ίδιοι εξευτελίζονται και ο λαός μαθαίνει να μην υπακούει... Ουδέν κακόν αμιγές καλού!
Βασίλης Παπανικολάου

Τετάρτη, 14 Μαρτίου 2012

θα «σώσουν» την Ευρωπαϊκή Ένωση με... πρόστιμα


Την Ευρώπη μπορεί να την ενώσει μόνο η πάλη
των εργαζόμενων της για την ανατροπή
του σημερινού βάρβαρου κοινωνικού συστήματος
 Εδώ και καιρό, η Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.) παραπαίει από τη μια κρίσιμη σύνοδο κορυφής στην άλλη, τη στιγμή που η οικονομική κρίση έχει αυξήσει τη φτώχεια και ιδίως την ανεργία μεταξύ των νέων ανθρώπων, η οποία αγγίζει πλέον καταστροφικά επίπεδα.
Το νέο δημοσιονομικό σύμφωνο της Ε.Ε., το οποίο δεν έχει εγκριθεί ακόμη, καθώς διαφώνησαν Αγγλία και Τσεχία, προβλέπει αυτόματες κυρώσεις (πρόστιμα) στις χώρες-μέλη που έχουν αυξημένο έλλειμμα. Πρόκειται για πρωτοφανή ανοησία και μια ακόμη απόδειξη του αδύνατου της ενοποίησης της Ευρώπης μέσα στον καπιταλισμό. Οι στόχοι που υποτίθεται ότι θα επιτελούσε αυτή η «ένωση» έχουν απαξιωθεί. Δεν υπάρχει αλληλεγγύη μεταξύ «εταίρων», δεν αναζητούνται οι πραγματικές αιτίες των ελλειμμάτων, δεν υπάρχει σύγκλιση επιπέδου βορείων και νοτίων χωρών. Αντίθετα, παίρνονται μέτρα εναντίον αυτών που έχουν δημοσιονομικά ελλείμματα στη φάση της πλήρους εξαθλίωσης τους, με φυσική συνέπεια τη χρεοκοπία τους και την απομάκρυνση τους από τις «αγκάλες» της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και είναι, φυσικά, ηλίου φαεινότερο ότι δεν μπορεί να υπάρξει «Ευρώπη των λαών» μέσα στις καπιταλιστικές αντιθέσεις.
Είναι πολύ χαρακτηριστικό ότι αυτή η προσπάθεια της «δημοσιονομικής πειθαρχίας» με απειλή κυρώσεων είχε γίνει και παλιότερα, αλλά εγκαταλείφθηκε, καθώς τους σχετικούς κανόνες τους παρέβη πρώτη, το 2003, η... Γερμανία.
Στην πρόσφατη σύνοδο κορυφής, έγινε λόγος και για αύξηση της απασχόλησης των νέων. Εννοούν, φυσικά, να πέσουν και άλλο οι μισθοί, για να δοθεί υποτίθεται κίνητρο για... προσλήψεις. Οι νέοι της Ευρώπης δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από ένα οικονομικό σύστημα που επιτρέπει σε μια μικρή μειοψηφία να απολαμβάνει τα κέρδη, ενώ αναγκάζει τους λαούς να επωμίζονται τις απώλειες και όλα τα βάρη τα κρίσης αυτού του ίδιου συστήματος.
Η Ε.Ε. και το ευρώ ήταν από την αρχή της γέννησης τους θνησιγενής κατάσταση. Όμως, με τις πολιτικές επιλογές των ηγετών της Ευρωπαϊκής Ένωσης η διάλυση της θα έρθει μια ώρα αρχύτερα. Το σίγουρο είναι ότι οι λαοί στην ουσία δεν έχουν να χάσουν τίποτα από αυτή τη διάλυση. Μπορούν, μάλιστα, να επωφεληθούν από την οικονομική και πολιτική κρίση του συστήματος, ώστε με τους αγώνες τους να διεκδικήσουν την άμεση ανατροπή του.
Ματίνα Χελιδώνη

Συνεχίζουν οι ηρωικοί χαλυβουργοί

Οι απεργοί εργάτες της Χαλυβουργίας
είναι ήδη ένα φωτεινό παράδειγμα
για την όλη ελληνική
εργατική τάξη
Οι 400 εργάτες της Ελληνικής Χαλυβουργίας στον Ασπρόπυργο Αττικής γράφουν μια ηρωική σελίδα στη μεγάλη ιστορία της ελληνικής εργατικής τάξης, ξεπερνώντας κάθε όριο ανθρώπινης αντοχής. Έχουν κλείσει 100 ημέρες απεργίας και συνεχίζουν. Ο ιδιοκτήτης της χαλυβουργίας, καπιταλιστής Μάνεσης, μετά την υποχώρηση που είχε κάνει το Δεκέμβριο, επανήλθε δριμύτερος, επιμένοντας στη μείωση ωρών και μισθών και στις 65 απολύσεις. Στη διαπραγμάτευση του Δεκεμβρίου, είχε αποδεχθεί τη διατήρηση του 8ωρου και των κανονικών μισθών και είχε περιορίσει τις απολύσεις στις 15. Ήταν τότε ευκαιρία το συνδικάτο να επικεντρώσει την πίεση στα συγκεκριμένα αιτήματα και να επιτύχει την πλήρη δικαίωση της απεργίας. Η νίκη της συγκεκριμένης απεργίας είναι το ζητούμενο αυτή τη στιγμή, γιατί θα αποτελέσει φάρο ελπίδας για όλη την εργατική τάξη.
Το «ξέσπασμα πανεργατικού ξεσηκωμού», που λέει το ΠΑΜΕ, δεν γίνεται κατά παραγγελία και υπερβαίνει τις δυνάμεις των 400 απεργών εργατών. Το σκόρπισμα της δράσης των απεργών σε περιοδείες σε δεκάδες εργοστάσια, οι μεγαλοστομίες και μεγαλαυχίες του ΠΑΜΕ, που έχει τη διεύθυνση της απεργίας, είναι πιθανό να στοιχίσουν. Η μεγάλη πληγή βέβαια είναι η απεργοσπασία στα δύο εργοστάσια του Βόλου, που δουλεύουν κανονικά και επιτρέπουν στον Μάνεση να εκβιάζει τους απεργούς του Ασπρόπυργου. Υπεύθυνη για αυτή την προδοσία είναι η ΠΑΣΟΚο-δεξιά διοίκηση του εκεί σωματείου και το καθεστώς φόβου που έχει επιβάλει στους εργάτες.
Ο αγώνας των χαλυβουργών μπορεί να νικήσει. Ένας νέος γύρος αλληλεγγύης σε χρήματα και τρόφιμα πρέπει να ξεκινήσει αμέσως και ο αγώνας να επικεντρωθεί στους συγκεκριμένους στόχους πάλης. Αυτή η εκπληκτική σε διάρκεια και αντοχή απεργία δείχνει τις κρυμμένες δυνάμεις της τάξης μας και το πόσο ζωντανές είναι οι ηρωικές παραδόσεις του ελληνικού εργατικού κινήματος. Το ξύπνημα του βιομηχανικού προλεταριάτου είναι η μεγάλη ελπίδα όλου του ελληνικού λαού, στην πάλη που δίνει για τη σωτηρία του από τα δολοφονικά σχέδια των εγκληματιών καπιταλιστών.

Σωτήρης Κρόκος

Τι θέλουν από εμάς

"Διαρθρωτικές αλλαγές στην οικονομία" ονομάζουν οι Ευρωπαίοι καπιταλιστές τις βλαπτικές αλλαγές που θέλουν να επιβάλουν πάνω στις απολαβές των εργατών τους, για να ανταγωνιστούν αποτελεσματικότερα τους Αμερικανούς καπιταλιστές. Δηλαδή οι Ευρωπαίοι καπιταλιστές (και οι Έλληνες) θέλουν:
Να απαλλαχθούν από το ασφάλιστρο πάνω στο εργατικό μεροκάματο που πληρώνουν στα ασφαλιστικά ταμεία, (π.χ. ΙΚΑ) για την περίθαλψη και την σύνταξη των εργατών. Γι' αυτό θέλουν να καταργήσουν την δημόσια κοινωνική ασφάλιση, και αυτή να γίνει ιδιωτική υπόθεση των εργατών.
Θέλουν με ένα απατηλό "ελαστικό" ωράριο να απαλλαχθούν από το οκτάωρο και την πληρωμή των υπερωριών.
Θέλουν να μειώσουν τα μεροκάματα.
Θέλουν να απαλλαγούν από την αποζημίωση των απολύσεων, από την πληρωμένη θερινή άδεια, τα δώρα, τα οικογενειακά επιδόματα και τα κρατικά επιδόματα ανεργίας.
Και συμπληρωματικά, θέλουν να αρπάξουν τα υπάρχοντα κεφάλαια των ταμείων κοινωνικής ασφαλίσεως, δια μέσου του τζόγου των χρηματιστηρίων: Και επίσης να αρπάξουν όλη την κερδοφόρο δημόσια περιουσία, δια μέσου των ιδιωτικοποιήσεων και των σκηνοθετημένων δημοπρασιών.
Με λίγα λόγια θέλουν να αφαιρέσουν από τους εργάτες τους, ότι κατέκτησαν αυτοί με τους αγώνες τους μέσα σ' έναν ολόκληρο αιώνα. Αυτά είναι τα σχέδια των καπιταλιστών, που τα γράφουν καθαρά μέσα στα ειδικά οικονομικά τους έντυπα. Το τι απ' όλα όμως από αυτά θα κερδίσουν, και πόσο θα κοστίσουν σε αυτούς, που άθελα τους έχουν αναλάβει το ρόλο των αναγεννητών του ευρωπαϊκού εργατικού επαναστατικού κινήματος, αυτό είναι μια άλλη υπόθεση.

Δύο δηλώσεις με ιδιαίτερη σημασία

Ο υπουργός εσωτερικών Παυλόπουλος δήλωσε.
«Δεν είναι αλήθεια ότι στην Ελλάδα δε χωράνε κι άλλοι μετανάστες.»
Και ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος απάντησε.
«Η Ελλάδα έχει έναν ορισμένο πληθυσμό. Αυτός ο πληθυσμός και αυτός ο χώρος της Ελλάδας, δεν χωράει απεριόριστο αριθμό μεταναστών.»
Η δήλωση του Παυλόπουλου εκφράζει το βασικότερο υπάρχοντα σημερινό σκοπό της ελληνικής μεγαλοαστικής τάξης: Που είναι η αντικατάσταση της σημερινής ελληνικής εργατικής τάξης, από πρωτόγονες υποτακτικές μάζες ασιατών.
Και η δήλωση του Χριστόδουλου εκφράζει, τη διατήρηση της χριστιανικής εκκλησίας και τη μη αντικατάσταση της από την ισλαμική.
Πάντως εάν αυτές οι δηλώσεις έμπαιναν σήμερα στην κρίση του ελληνικού λαού με ένα δημοψήφισμα, ο Παυλόπουλος θα δεχόταν μια σαρωτική συντριβή.
Και εδώ πρέπει να υπενθυμίσουμε, ότι εκτός από τα δύο επίσημα αστικά κόμματα που είναι ευθυγραμμισμένα με τη μεγαλοαστική τάξη: Επίσης (πέρα από τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα) ευθυγραμμισμένα με τους σκοπούς της μεγαλοαστικής τάξης, είναι και τα δύο ψευτοαριστερά κόμματα της Βουλής.
Εμείς, αντίθετα με όλους αυτούς, είμαστε με τη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού, που διαισθάνεται και καταλαβαίνει το μεγάλο κίνδυνο αφανισμού του.

Δευτέρα, 12 Μαρτίου 2012

Θέσεις της 4ης του Απρίλη του ΒΛΑΔΙΜΗΡΟΥ ΛΕΝΙΝ


ΤΑ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΤΟΥ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟΥ ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Βλαδίμηρος Λένιν

Επειδή έφτασα στην Πετρούπολη στις 3 του Απρίλη τη νύχτα, ήταν φυσικό στη συγκέντρωση της 4ης Απρίλη να κάνω την έκθεση μου για τα καθήκοντα του επαναστατικού προλεταριάτου εξ ονόματος μου και τονίζοντας τη σχετικά ανεπαρκή προετοιμασία μου.
Το μόνο που μπορούσα να κάνω για να διευκολύνω και τον εαυτό μου και τους έντιμους επικριτές ήταν να προετοιμάσω γραπτές θέσεις, που τις διάβασα και που το κείμενο τους το έδωσα στο σ. Τσερετέλλι. Τις διάβασα πολύ αργά και δυο φορές, μια φορά στη συγκέντρωση των μπολσεβίκων κι έπειτα στην κοινή συγκέντρωση μπολσεβίκων και μενσεβίκων.
Δημοσιεύω τώρα τις προσωπικές αυτές θέσεις, συνοδευόμενες μόνο με συντομότατες επεξηγηματικές παρατηρήσεις, που στην έκθεση μου είχα πραγματευθεί διεξοδικότερα.

ΘΕΣΕΙΣ
1. Στο ζήτημα του πολέμου, που για τη Ρωσία διαρκεί ακόμα και υπό τη νέα κυβέρνηση Λβοφ και Σία λόγω του καπιταλιστικού χαρακτήρα της κυβέρνησης αυτής, και που τον χαρακτηρίζουμε σαν ληστρικό ιμπεριαλιστικό πόλεμο, δεν πρέπει να κάνουμε ούτε την παραμικρή παραχώρηση στη λεγόμενη "επαναστατική υπεράσπιση της χώρας".
Το ταξικά συνειδητό προλεταριάτο μπορεί να συγκατατεθεί στη διεξαγωγή ενός επαναστατικού πολέμου που θα δικαιολογούσε πραγματικά μια επαναστατική υπεράσπιση της χώρας με τους παρακάτω όρους:
α) μεταβίβαση της εξουσίας στα χέρια του προλεταριάτου και των φτωχότερων στρωμάτων των χωρικών
β) παραίτηση με έργα, όχι μόνο με λόγια, από κάθε προσάρτηση
γ) πλήρης και πραγματική ρήξη με κάθε τι που εξυπηρετεί τα συμφέροντα του καπιταλισμού.
Έχοντας υπόψη την αναμφισβήτητη τιμιότητα πλατιών στρωμάτων από τη μάζα των οπαδών της "επαναστατικής υπεράσπισης της χώρας" και πως τα στρώματα αυτά δέχονται τον πόλεμο μόνο από ανάγκη, όχι για κατακτητικούς σκοπούς, κι ότι εξαπατώνται από την αστική τάξη, έχουμε υποχρέωση να τους εξηγήσουμε την πλάνη τους πολύ διεξοδικά, επίμονα και υπομονετικά, να τους δείξουμε με σαφήνεια ότι το κεφάλαιο είναι αδιάσπαστα συνδεδεμένο με τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και να τους αποδείξουμε ότι χωρίς την ανατροπή του κεφαλαίου είναι αδύνατος ο τερματισμός του πολέμου με μια ειρήνη πραγματικά δημοκρατική, κι όχι καταπιεστική. Οργάνωση πλατιάς προπαγάνδας αυτών των αντιλήψεων μέσα στις τάξεις του ενεργού στρατού.
Συναδέλφωση στο μέτωπο.

2. Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό που παρουσιάζει η σημερινή κατάσταση στη Ρωσία είναι η μετάβαση από την πρώτη φάση της επανάστασης (που έδωσε την εξουσία στη μπουρζουαζία εξαιτίας της ανεπαρκούς ταξικής συνειδητοποίησης και οργάνωσης του προλεταριάτου) στη δεύτερη φάση που θα φέρει την εξουσία στα χέρια του προλεταριάτου και των φτωχότερων στρωμάτων της αγροτιάς.
Η μετάβαση αυτή από τη μια φάση στην άλλη χαρακτηρίζεται, από τη μια μεριά, από το μάξιμουμ των ελευθεριών (σήμερα η Ρωσία αποτελεί την πιο ελεύθερη χώρα από τους εμπόλεμους) κι από την άλλη από την έλλειψη μιας εξουσίας που να ασκεί βία ενάντια στις μάζες, και τέλος από την αδικαιολόγητη εμπιστοσύνη των μαζών απέναντι στην κυβέρνηση των καπιταλιστών που είναι οι χειρότεροι εχθροί της ειρήνης και του σοσιαλισμού. Η ιδιοτυπία αυτή απαιτεί από μας την ικανότητα αναπροσαρμογής στις ειδικές προϋποθέσεις της κομματικής εργασίας μέσα στις ασύγκριτα πλατιές μάζες του προλεταριάτου που τώρα μόλις ξύπνησαν στην πολιτική ζωή.

3. Καμιά υποστήριξη στην Προσωρινή Κυβέρνηση. Ξεσκέπασμα όλων των ψεύτικων υποσχέσεων της, ιδιαίτερα εκείνων που αναφέρονται στην παραίτηση της από προσαρτήσεις. Ξεσκέπασμα της κυβέρνησης, κι όχι η ασυγχώρητη που γεννά αυταπάτες "απαίτηση" πως η κυβέρνηση αυτή, κυβέρνηση των καπιταλιστών, πρέπει να πάψει να είναι ιμπεριαλιστική.

4. Αναγνώριση του γεγονότος ότι στα περισσότερα συμβούλια των αντιπροσώπων των εργατών το Κόμμα μας μειοψηφεί, και μάλιστα μειοψηφεί πολύ, απέναντι στο συνασπισμό όλων των μικροαστικών οπορτουνιστικών στοιχείων που δέχονται την επιρροή της αστικής τάξης και μεταφέρουνε την επιρροή αυτή στις γραμμές του προλεταριάτου αρχίζοντας από τους ναρόντνικους και τους σοσιαλεπαναστάτες και φτάνοντας ως την Οργανωτική Επιτροπή* (Τσχεϊτζέ, Τσερετέλλι κλπ.), τον Στέκλωφ και πολλούς άλλους.
Διαφώτιση των μαζών για το γεγονός ότι τα συμβούλια των εργατών αντιπροσώπων αποτελούνε τη μόνη δυνατή μορφή μιας επαναστατικής κυβέρνησης και συνεπώς όσο η κυβέρνηση αυτή δέχεται την επιρροή της αστικής τάξης, το καθήκον μας είναι η υπομονετική, συστηματική, επίμονη και προσαρμοσμένη στις πρακτικές ανάγκες των μαζών εξήγηση των σφαλμάτων και της τακτικής τους. Όσο βρισκόμαστε σε μειοψηφία διεξάγουμε τη δουλειά της κριτικής και της εξήγησης των λαθών, προπαγανδίζοντας συγχρόνως την ανάγκη της μεταβίβασης όλης της κρατικής εξουσίας στα χέρια των συμβουλίων των αντιπροσώπων των εργατών, ώστε οι μάζες με την ίδια τους την πείρα να ξεπεράσουν τα λάθη τους.

5. Όχι κοινοβουλευτική δημοκρατία (ή επιστροφή σ' αυτήν από τα συμβούλια των εργατών αντιπροσώπων θα ήταν ένα βήμα προς τα πίσω) αλλά δημοκρατία των συμβουλίων των αντιπροσώπων των εργατών, των εργατών γης και των χωρικών σε όλη τη χώρα, δημοκρατία διαρθρωμένη από τα κάτω ως τα πάνω.
Κατάργηση της αστυνομίας, του στρατού και της γραφειοκρατίας. Οι αμοιβές των υπαλλήλων, που πρέπει να εκλέγονται και να είναι σε οποιαδήποτε στιγμή ανακλητοί, δεν πρέπει να ξεπερνάνε το μέσο ημερομίσθιο του ειδικευμένου εργάτη.

6. Αγροτικό πρόγραμμα: Μετάθεση του κέντρου βάρους κατά τη λύση του αγροτικού ζητήματος στα συμβούλια των αντιπροσώπων των εργατών γης. Απαλλοτρίωση όλων των αγροκτημάτων. Εθνικοποίηση όλης της έγγειας ιδιοκτησίας στη χώρα, δικαίωμα διάθεσης της ιδιοκτησίας αυτής από τα τοπικά συμβούλια των αντιπροσώπων των εργατών γης και των χωρικών. Οργάνωση ξεχωριστών συμβουλίων αντιπροσώπων των φτωχών χωρικών. Δημιουργία προτύπων καλλιεργειών από όλα τα μεγάλα κτήματα (που έχουν έκταση από 100 ως 300 ντεσιατίν, ανάλογα προς τις τοπικές συνθήκες και κατά την κρίση των τοπικών οργάνων) κάτω από τον έλεγχο των αντιπροσώπων των εργατών γης με δημόσια δαπάνη.

7. Άμεση συνένωση όλων των τραπεζών της χώρας σε μια γενική εθνική τράπεζα και μεταβίβαση του ελέγχου στα συμβούλια των αντιπροσώπων των εργατών.

8. Το άμεσο καθήκον μας δεν είναι η "εισαγωγή" του σοσιαλισμού, αλλά μόνον η άμεση ανάληψη του έλεγχου στην κοινωνική παραγωγή και διανομή όλων των προϊόντων από τα συμβούλια των αντιπροσώπων των εργατών.

9. Κομματικά καθήκοντα:
α) Άμεση σύγκληση συνεδρίου του Κόμματος.
β) Αλλαγές στο κομματικό πρόγραμμα και προπάντων:
1) για τον ιμπεριαλισμό και τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο,
2) για τη στάση μας απέναντι στο κράτος και το αίτημα μας για ένα "κράτος Κομμούνας"**,
3) βελτίωση του απαρχαιωμένου μίνιμουμ προγράμματος μας.
γ) Αλλαγή της ονομασίας του Κόμματος***.

10. Νέα Διεθνής.
Πρωτοβουλία για τη δημιουργία μιας επαναστατικής Διεθνούς, μιας Διεθνούς ενάντια στους σοσιαλσωβινιστές κι ενάντια στο "Κέντρο" ****.

Για να καταλάβει καλύτερα ο αναγνώστης γράφω, διακηρύττω και επεξηγώ: ‘’Τα συμβούλια των εργατών αντιπροσώπων αποτελούνε τη μόνη δυνατή μορφή μιας επαναστατικής κυβέρνησης και συνεπώς το καθήκον μας είναι η υπομονετική, συστηματική, επίμονη και προσαρμοσμένη στις πρακτικές ανάγκες των μαζών εξήγηση των λαθών και της τακτικής τους". Κι όμως οι αντίπαλοι ενός ορισμένου είδους παρασταίνουν αντίθετα τις απόψεις μου σαν μια έκκληση "εμφυλίου πολέμου μέσα στους κόλπους της επαναστατικής δημοκρατίας".
Χτύπησα την Προσωρινή Κυβέρνηση γιατί δεν καθόρισε ούτε μια σύντομη, ούτε μια οποιαδήποτε προθεσμία για τη σύγκληση της Συντακτικής Συνέλευσης, αλλά περιορίστηκε σε αόριστες υποσχέσεις. Απόδειξα ότι χωρίς τα συμβούλια των αντιπροσώπων των εργατών η σύγκληση της Συντακτικής είναι αβέβαιη και η επιτυχία της είναι αδύνατη.
Κι ωστόσο μου αποδίδουνε τη γνώμη ότι είμαι δήθεν ενάντια στη γρήγορη σύγκληση της Συντακτικής Συνέλευσης!!! Θα μπορούσα να χαρακτηρίσω τα λόγια αυτά σαν "παραλήρημα" αν δεκαετίες ολόκληρες πολιτικής πάλης δεν με είχανε διδάξει ότι η εντιμότητα των αντιπάλων είναι σπάνια εξαίρεση.
Ο κ. Πλεχάνωφ χαρακτήρισε το λόγο μου στην εφημερίδα του σαν "παραλήρημα". Πολύ καλά, κ. Πλεχάνωφ! Αλλά πόση αδεξιότητα, αμηχανία και ουτοπία υπάρχει στην πολεμική σας. Αν επί δυο ολόκληρες ώρες παραληρούσα, γιατί εκατοντάδες ακροατών ανέχονταν αυτό το "παραλήρημα" μου; Έπειτα, γιατί η εφημερίδα σας αφιέρωσε μια ολόκληρη στήλη για τη μετάδοση του "παραληρήματος" μου; Χοντροκοπιές, μεγάλες χοντροκοπιές! Είναι βέβαια πολύ ευκολότερο να φωνάζει, να βρίζει και να ουρλιάζει κανένας αντί να δοκιμάσει να αναφέρει, να εξηγήσει, να υπενθυμίσει τι είπαν ο Μαρξ και ο Ένγκελς στα 1871,1872 και 1875 για την πείρα της Παρισινής Κομμούνας και για το είδος του κράτους που χρειάζεται το προλεταριάτο. Ο κ. Πλεχάνωφ, ο πρώην μαρξιστής, δε θέλει καθώς φαίνεται να θυμηθεί το μαρξισμό.
Χρησιμοποίησα τις λέξεις της Ρόζας Λούξεμπουργκ που στις 4 Αυγούστου 1914 ονόμασε τη γερμανική σοσιαλδημοκρατία "βρωμερό πτώμα". Και οι κ.κ. Πλεχάνωφ, Γκόλντεμπεργκ και Σία αισθάνθηκαν τον εαυτό τους "προσβεβλημένο". Για ποιο λόγο; Γιατί χαρακτηρίστηκαν σαν σωβινιστές οι Γερμανοί σωβινιστές! Έχασαν ολωσδιόλου το μυαλό τους οι κακόμοιροι οι Ρώσοι σοσιαλσωβινιστές - σοσιαλιστές στα λόγια και σωβινιστές στην πράξη.
[Δημοσιεύτηκε στις 7 Απριλίου του 1917 στο 26ο φύλλο της "Πράβδας", οργάνου της Κ.Ε. του Σοσιαλδημοκρατικού Εργατικού Κόμματος (Μπολσεβίκων)].

Σημειώσεις
* Η Οργανωτική Επιτροπή ήταν το ηγετικό κεντρικό όργανο του κόμματος των Μενσεβίκων (Σημ. της Σύνταξης της Σ.Π.)
** Δηλαδή ένα κράτος που έχει σαν πρότυπο του την Παρισινή Κομμούνα (Σημ. Β.Λ.)
*** Αντί "Σοσιαλδημοκρατικό" πρέπει να ονομαστούμε Κομμουνιστικό Κόμμα, αφού οι επίσημοι αρχηγοί της σοσιαλδημορατίας σ' ολόκληρο τον κόσμο (οι "αμυνίτες" και οι κυμαινόμενοι "καουτσκιστές") προδώσανε το σοσιαλισμό με το πέρασμα τους στην αστική τάξη (Σημ. Β.Λ.)
**** Το "Κέντρο" στο διεθνές σοσιαλδημοκρατικό κίνημα ήταν η τάση εκείνη που ταλαντευόταν ανάμεσα στους σωβινιστές ("αμυνίτες") και στους διεθνιστές, δηλαδή ο Κάουτσκι και Σία στη Γερμανία, ο Λονγκέ και Σία στη Γαλλία, ο Τσχείτζέ και Σία στη Ρωσία, ο Τουράτι και Σία στην Ιταλία, ο Μακ Ντόναλντ και Σία στην Αγγλία κλπ. (Σημ. Β.Λ.)

Επεξηγήσεις της σύνταξης
- Η Ρωσική επανάσταση του 1917, άρχισε αστικοδημοκρατική τον Φλεβάρη, και τελείωσε προλεταριακή τον Οκτώβρη,
- Στις 23 του Φλεβάρη με αφορμή τη "Διεθνή Ημέρα της Γυναίκας" άρχισαν αυθόρμητες απεργίες. Απείλησαν τους απεργούς με το στρατό, και ως τις 27 είχε στασιάσει και ο στρατός.
- Η αστική τάξη πήρε την εξουσία πίσω από τις πλάτες του εξεγερμένου λαού. Οι μενσεβίκοι και οι σοσιαλεπαναστάτες έδωσαν (για λογαριασμό των μαζών) ψήφο εμπιστοσύνης στην αστική τάξη.
- Από την αρχή μπήκαν τα θεμέλια μιας ανεπίσημης και κρυφής δυαρχίας. Πλάι στην κυβέρνηση της αστικής τάξης, δημιουργήθηκαν οι επιτροπές εργατών - αγροτών - στρατιωτών (τα σοβιέτ).
- Το κόμμα των μπολσεβίκων βρέθηκε σε πλήρη σύγχυση. Η σύνταξη της "Πράβδα" των Κάμενεφ-Στάλιν-Μουράλωφ, υποστήριξε την προσωρινή αστική κυβέρνηση και τις σοσιαλπατριωτικές της θέσεις, και προώθησε την ενοποίηση Μενσεβίκων-Μπολσεβίκων.
- Στις 6 του Μάρτη ο Λένιν τηλεγραφεί από την Ελβετία στην Πετρούπολη: «Καμιά υποστήριξη στην κυβέρνηση, καμιά προσέγγιση με άλλα κόμματα, εξοπλισμός του προλεταριάτου η μόνη λύση».
Η "Πράβδα" όμως συνεχίζει ακριβώς τα αντίθετα, και στις επαρχίες που κατευθυνόντουσαν από την "Πράβδα", Μπολσεβίκοι και Μενσεβίκοι άρχισαν να ενοποιούνται σε κοινές οργανώσεις.
- Στις 3 του Απρίλη, ο Λένιν από το εξωτερικό φθάνει στον σιδηροδρομικό σταθμό της Πετρούπολης, και χιλιάδες εργάτες και στρατιώτες, του κάνουν πανηγυρική υποδοχή. Επίσης τον υποδέχθηκαν από κοινού οι ηγέτες των Μπολσεβίκων και Μενσεβίκων. (Ο Τρότσκι έφθασε στις 5 Μάιου).
Την επόμενη στις 4 του Απρίλη, ο Λένιν παρουσίασε (την τελευταία ημέρα μιας συνδιάσκεψης του κόμματος των μπολσεβίκων) μια σύντομη έκθεση που έγινε ένα από τα σπουδαιότερα ντοκουμέντα της επανάστασης με το όνομα: "Θέσεις της 4ης του Απρίλη".
- Εκεί τους τα είπε προφορικά για καλά: «Η "Πράβδα" ζητάει από την κυβέρνηση να παραιτηθεί από τις προσαρτήσεις. Το να ζητάει κανείς αυτό από μια κυβέρνηση καπιταλιστών είναι η μεγαλύτερη ανοησία, είναι ολοφάνερη κοροϊδία».
Τρεις ημέρες προηγούμενα ο Στάλιν διεκήρυσσε στην ίδια εκείνη συνδιάσκεψη: Πως ήτανε διατεθειμένος να σβήσει τις διαφωνίες με τον Τσερετέλλι. Και ο Λένιν συνέχισε. «Μαθαίνω ότι στην Ρωσία εκδηλώνεται μια ενοποιητική τάση. Ένωση με τους οπαδούς της εθνικής άμυνας είναι προδοσία του Σοσιαλισμού. Σκέπτομαι πως είναι προτιμότερο να μείνω μόνος όπως ο Λήμπκνεχτ. Μόνος ενάντια σε εκατόν δέκα».
- Στις 7 του Απρίλη οι θέσεις του Λένιν δημοσιεύονται στην "Πράβδα" με το όνομα του. Οι κεντρικές υπηρεσίες του κόμματος τις δέχθηκαν με εχθρότητα. Καμιά οργάνωση ή άτομο δεν δέχθηκε να συνυπογράψει.
- Στις 8 του Απρίλη, η σύνταξη της "Πράβδα" No 27, των Κάμενεφ-Στάλιν-Μουράλωφ του επιτίθεται δημόσια και προσωπικά: «Όσο για το γενικό σχήμα του συντρόφου Λένιν μάς φαίνεται απαράδεκτο, στο μέτρο που παρουσιάζει σαν τελειωμένη την αστικοδημοκρατική επανάσταση, και υπολογίζει σε μια άμεση μετατροπή της επανάστασης αυτής σε σοσιαλιστική επανάσταση».
- Τα πράγματα ήταν πια καθαρά. Η μάχη θα δινόταν στην εργατική βάση του κόμματος.
- Αμέσως η μια κομματική αχτίδα μετά την άλλη τάσσονται με τις θέσεις του Λένιν, και σης 24 έως 29 Απριλίου, στην πανρωσική συνδιάσκεψη των Μπολσεβίκων, η συμμαχία Λένιν και προλεταρίων της βάσης ευθριάμβευσε. Η ηγεσία συνθηκολόγησε. Ο πολιτικός επαναστατικός επανεξοπλισμός του κόμματος είχε επιτευχθεί. Η συνδιάσκεψη, στην εκλογή του πενταμελούς γραφείου του κόμματος, απέκλεισε και τα 3 μέλη της σύνταξης της «Πράβδα».
Το τιμόνι του κόμματος ήταν πια στα σίγουρα χέρια του Λένιν.

Επιμέλεια: Γιάννης Βερούχης
Δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά
στη εφημερίδα Σοσιαλιστική Προοπτική
τον Φεβρουάριο του 2000