Ο Εφραίμ, οι αγωγοί και οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί

Η σύλληψη του Εφραίμ ήταν ένα επεισόδιο στο σίριαλ της σύγκρουσης Ρωσίας-Δύσης για τον έλεγχο των ενεργειακών δρόμων της περιοχής

Η θεαματική σύλληψη του Εφραίμ στο Άγιο Όρος εντάσσεται στο πλαίσιο
μιας σκληρής και πολύπλοκης σύγκρουσης Αμερικής-Ρωσίας
για την ενεργειακή υπεροχή στην Ανατολική Μεσόγειο.
Όπου η κάθε πλευρά χρησιμοποιεί
ότι όπλα διαθέτει.

Η σύλληψη και φυλάκιση του ηγούμενου της Μονής Βατοπεδίου, Εφραίμ, εμπλεκόμενου στο γνωστό σκάνδαλο, που αφορά την ανταλλαγή της αμφισβητούμενης ιδιοκτησιακά (μεταξύ δημοσίου και Μονής Βατοπεδίου) λίμνης Βιστωνίδας με δημόσια ακίνητα, ήταν μη αναμενόμενη και ξεσήκωσε ποικίλες αντιδράσεις.

Τα χρήματα από την εκποίηση της δημόσιας γης είχαν περάσει στα χέρια μιας σειράς υπεράκτιων εταιριών (offshore), κυρίως με έδρα την Κύπρο, εταιρειών που είτε ανήκουν στη Μονή Βατοπεδίου είτε έχουν σχέση με αυτή. Και ενώ η όλη ιστορία θα μπορούσε να αφορά τις κομπίνες ή τα προσωπικά κέρδη κάποιων παπάδων, από πίσω κρύβονται άλλα παιχνίδια, που έχουν να κάνουν με τεράστια συμφέροντα, και συγκεκριμένα με τον έλεγχο περιοχών στρατηγικής σημασίας και ενεργειακών πηγών στη χώρα μας και την Ανατολική Μεσόγειο.

Με τη φυλάκιση του Εφραίμ, οι αντιδράσεις του ρωσικού πολιτικού και θρησκευτικού κόσμου ήταν άμεσες και με τέτοια ένταση, που άφησαν έκπληκτα ακόμη και τα ΜΜΕ της Ρωσίας. Το Πατριαρχείο Μόσχας ζήτησε την άμεση αποφυλάκιση του, μιλώντας για «πρωτοφανή αγριότητα», ενώ άλλοι πολιτικοί και θρησκευτικοί παράγοντες μίλησαν για προσπάθεια «καταστροφής των ελληνορωσικών σχέσεων».

Η αντίδραση του Οικουμενικού Πατριαρχείου ήρθε για να αναδείξει έναν πόλεμο μεταξύ των δύο Πατριαρχείων. Το Φανάρι κατήγγειλε την επέμβαση της Ρωσικής εκκλησίας, τονίζοντας ότι «το Άγιο Όρος είναι κανονικό έδαφος του Οικουμενικού Πατριαρχείου» και δεν επιτρέπει την επέμβαση άλλων αυτοκέφαλων εκκλησιών. Όπως είναι γνωστό, το Οικουμενικό Πατριαρχείο ήταν και είναι ένας πράκτορας των αμερικανικών συμφερόντων στην περιοχή, με αντάλλαγμα τη συνέχιση της ύπαρξης του σε τουρκικό έδαφος -και όχι μόνο.

Η επιρροή του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού σε μια σειρά χώρες, Ουκρανία, Βουλγαρία, Γεωργία, Αζερμπαϊτζάν, έχει δυσχεράνει την επαφή της Ρωσίας με τη Δύση, το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Με την κατάρρευση του σχεδίου του αγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη και την αποδυνάμωση του λεγόμενου South Stream, η Ρωσία ψάχνει απεγνωσμένα για διέξοδο και δρόμους για την πώληση των πετρελαίων της. Ανταγωνιστές έχει τον αμερικανικών συμφερόντων αγωγό Nabucco και το αέριο του Αζερμπαϊτζάν (Shah Deniz), για το οποίο αναμένονται αυτή την περίοδο νέες συμφωνίες μεταφοράς του.

Ο πόλεμος Αμερικής-Ρωσίας για τον έλεγχο των στρατηγικής σημασίας περιοχών του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου έχει ενταθεί. Η ανακάλυψη τεραστίων κοιτασμάτων φυσικού αερίου στη νοτιοανατολική Μεσόγειο ανοίγει τις ορέξεις των βασικών ανταγωνιστών και αυτό φτάνει στο σημείο να εκφράζεται σε μια αντιπαράθεση μεταξύ Οικουμενικού Πατριαρχείου και Πατριαρχείου της Μόσχας. Το ζήτημα του Εφραίμ ήταν μια αιχμή στο πλαίσιο αυτής της αντιπαράθεσης, με σκοπό από τη μεριά της Ρωσίας την επιρροή πάνω σε θρησκευτικές και πολιτικές ηγεσίες μέσα στην Ελλάδα και απώτερο σκοπό την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου.

Στον ελλαδικό χώρο, η Ρωσία δεν είχε πολλές επιρροές. Οι σχέσεις που ανέπτυξε με την κυβέρνηση Καραμανλή δεν ευοδώθηκαν. Ένας από τους υποστηρικτές των ρωσικών συμφερόντων ήταν ο Εφραίμ, γι' αυτό και τον υποδέχτηκαν με τιμές αρχηγού κράτους κατά τη μεταφορά της Αγίας Ζώνης στη Μόσχα, όπου είχε ιδιαίτερη συνάντηση με τον Πούτιν. Πιθανά πίσω από αυτή την εντυπωσιακή ρωσική στήριξη να κρύβονται ακόμα πιο μεγαλεπήβολα σχέδια και επιχειρήσεις. Ίσως να μην είναι σύμπτωση ότι τεράστιες επενδύσεις της ρωσικής μαφίας και οι εταιρείες του Εφραίμ έχουν έδρα την Κύπρο.

Ο ελληνικός λαός δεν έχει να κερδίσει τίποτα από τέτοιου είδους ιμπεριαλιστικά παιχνίδια. Ο ορυκτός πλούτος και η ενέργεια της Ανατολικής Μεσογείου ανήκουν στους λαούς της και πρέπει να χρησιμοποιηθούν για την ανάπτυξη προς όφελος των εργαζομένων. Η εκκλησιαστική περιουσία πρέπει να περάσει στους Έλληνες εργαζόμενους και η εκκλησία να πάψει πλέον να εμπλέκεται στις εξωτερικές σχέσεις της Ελλάδας και να προσπαθεί με οικονομικούς εκβιασμούς να επηρεάζει τα πολιτικά πράγματα της χώρας.

Χρήστος Χατζής

Μπροστά σε μια νέα παγκόσμια κατάσταση

Η βαθιά παρακμή του καπιταλισμού, η χρεοκοπία της Ευρωπαϊκής «Ένωσης», το βάθεμα των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και η όξυνση των ταξικών συγκρούσεων ανοίγουν μια περίοδο κοσμοϊστορικών εξελίξεων

Τα απανωτά κινήματα "αγανακτισμένων",
από την Ελλάδα μέχρι τις ΗΠΑ
κι από την Μ.Ανατολή ως την Ισπανία, είναι σημάδι μιας
πρώτης ριζοσπαστικοποίησης των καταπιεσμένων μαζών
όπου γης

Καθώς οι σοβαρότεροι οικονομολόγοι του κόσμου επιβεβαιώνουν ότι η νέα φάση της παγκόσμιας κρίσης θα είναι ακόμα βαθύτερη από εκείνη του 2008-2010, ο πλανήτης ολόκληρος έχει πάρει φωτιά. Ζούμε τη φάση της γενικευμένης παρακμής του καπιταλισμού, ενός κοινωνικού συστήματος που ιστορικά έχει φάει τα ψωμιά του εδώ και πολύ καιρό και σπέρνει τώρα παντού τη φτώχεια, την ανεργία, τον πόλεμο, τη βαρβαρότητα. Ενώ η μεγάλη άνοδος της παραγωγικότητας της εργασίας θα επέτρεπε σε όλη την ανθρωπότητα να εισέλθει σε έναν χρυσό αιώνα, απειλούμαστε με μια επιστροφή στο μεσαίωνα. Ο παρασιτισμός του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος και η φυγή των κεφαλαίων προς τις χώρες με τα φτηνά μεροκάματα προκαλούν αλυσιδωτές κρίσεις, και η μόνη απάντηση των καπιταλιστών είναι να ισοπεδώσουν την παγκόσμια εργατική τάξη σε ασιατικά επίπεδα εκμετάλλευσης.

Το πρώτο θύμα αυτής της κατάστασης θα είναι η Ευρώπη. Ο ζουρλομανδύας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ευρώ, σε συνδυασμό με την ανυπαρξία μιας πραγματικής πολιτικής ηγεσίας, μετέτρεψαν την κρίση χρέους σε λερναία ύδρα. Επιδιώκοντας να της κόψουν κάποια «κεφάλια», με πολιτικές σκληρής λιτότητας, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις βλέπουν τώρα να ξεφυτρώνουν περισσότερα: ακόμα μεγαλύτερη κρίση χρέους, βαθιά ύφεση, χάσμα Βορρά-Νότου και άμεση απειλή για την ίδια την ύπαρξη της Ε.Ε. και του κοινού νομίσματος. Όσο σοβαρά χτυπήματα κι αν δώσουν οι Ευρωπαίοι καπιταλιστές στις εργατικές τους τάξεις (οι οποίες φυσικά δεν πρόκειται να κάτσουν με σταυρωμένα χέρια), η καπιταλιστική Ευρώπη θα βαδίσει αναπόφευκτα προς τη διαίρεση της και προς μια μεγάλη υποβάθμιση της στους παγκόσμιους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς.

Στην Αμερική, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Κι αυτό όχι γιατί ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός δεν υφίσταται συνέπειες από την κρίση. Απλούστατα, έχοντας το πλεονέκτημα του δολαρίου και μιας ενιαίας πολιτικής διεύθυνσης και εφαρμόζοντας αρκετά διαφορετικές πολιτικές από την Ευρώπη (τροφοδότηση της αγοράς με άφθονη ρευστότητα, δασμοί στα κινέζικα προϊόντα, πίεση στην Κίνα για ανατίμηση του νομίσματος της), ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός θα βγει από αυτή την κρίση ενισχυμένος έναντι των ανταγωνιστών του. Σε αυτό βέβαια τον βοηθάει και η συντριπτική στρατιωτική του υπεροχή, που του επιτρέπει να επεμβαίνει παντού για να υποστηρίζει τα συμφέροντα του (π.χ. Μέση Ανατολή, στρατηγική περικύκλωση της Κίνας). Από την άλλη, μέσα στην αμερικανική κοινωνία έχουμε σημάδια ριζοσπαστικοποίησης των πιο φτωχών στρωμάτων (κίνημα «Occupy»), αλλά και γενικά ένα ρεύμα έντονης πολιτικοποίησης.

Τέλος, στην Κίνα (ευτυχώς για την παγκόσμια εργατική τάξη) έχει αρχίσει να μπαίνει σε κρίση το φρικαλέο μοντέλο μιας άγριας καπιταλιστικής συσσώρευσης, βασισμένης στη φτηνή εργασία, υπό την πειθαρχία μιας σταλινικής δικτατορίας. Οι εξαγωγές μειώνονται, πολλά εργοστάσια φεύγουν για ακόμα πιο φτηνές χώρες, η «φούσκα» των ακινήτων έχει σκάσει, η εργατική τάξη μπαίνει σε κίνηση με σκληρές απεργίες.

Σε όλη αυτή την εικόνα, θα πρέπει να προσθέσει κανείς τις ραγδαίες εξελίξεις (εξεγέρσεις, πολιτικές ανατροπές, απειλή ακόμα και για έναν πυρηνικό πόλεμο) στη Μέση Ανατολή, που λειτουργεί και ως ένα τεράστιο πεδίο των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, με επίκεντρο την ενέργεια.

Κοντολογίς, η όποια καπιταλιστική σιγουριά και αισιοδοξία των προηγούμενων δεκαετιών έχει πάει περίπατο. Ο καπιταλισμός βέβαια δεν θα πέσει από μόνος του, όσο βαθιά κι αν είναι η παρούσα κρίση. Αυτή τη δουλειά θα πρέπει να την αναλάβει το συνειδητό προλεταριάτο, με επικεφαλής μια αυθεντική επαναστατική μαρξιστική ηγεσία -το μεγάλο ζητούμενο της εποχής μας. Είμαστε σίγουροι ότι οι συνθήκες που διαμορφώνονται θα σπρώξουν την παγκόσμια εργατική τάξη στον αγώνα και θα φέρουν και πάλι στο προσκήνιο την αναγκαιότητα μιας σοσιαλιστικής κοινωνίας ελευθερίας και ισότητας, σαν μοναδική διαφυγή της ανθρωπότητας από τη μιζέρια και το χάος που σήμερα βιώνουμε.

Πάρις Δάγλας

Οι χαλυβουργοί δείχνουν τον δρόμο της αντίστασης

Η αφύπνιση του βιομηχανικού προλεταριάτου αρκεί για να σπείρει το φόβο στους εγκληματίες μεγάλοκαπιταλιστές

Οι χαλυβουργοί εργάτες. Αυτοί κρατάνε ψηλά την σημαία
της ελληνικής εργατικής τάξης

Τον Οκτώβριο του 2011, ο καπιταλιστής Μάνεσης, ιδιοκτήτης της «Χαλυβουργίας Ελλάδος», με τρία εργοστάσια παραγωγής χάλυβα και σκυροδέματος, δύο στο Βόλο και ένα στον Ασπρόπυργο Αττικής, επιχείρησε να επιβάλει στους εργάτες μείωση του εργάσιμου χρόνου σε 5 από 8 ώρες, με αντίστοιχη μείωση μισθών από 1.100-1.200 ευρώ σε 500-700 ευρώ. Επίσης, ανακοίνωσε 36 απολύσεις στο εργοστάσιο του Ασπρόπυργου που αργότερα έγιναν 50. Οι 400 εργάτες στον Ασπρόπυργο δεν δέχτηκαν να υπογράψουν την εξόντωση τους. Ξεκίνησαν απεργία διαρκείας, που κρατάει δυόμισι μήνες, γράφοντας μια ακόμα ηρωική σελίδα στη μεγάλη ιστορία της ελληνικής εργατικής τάξης. Είναι η πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια που η βιομηχανική εργατική τάξη μπαίνει σε έναν τέτοιο αγώνα. Το γεγονός αυτό έχει τεράστια σημασία για την ταξική πάλη στη χώρα μας. Το βιομηχανικό προλεταριάτο αποτελεί πάντα το κεντρικό και σημαντικότερο τμήμα όλης της εργατικής τάξης. Το ελληνικό βιομηχανικό προλεταριάτο αφυπνίζεται, όπως δείχνουν απεργίες και σε άλλα εργοστάσια, και αυτή είναι η μεγαλύτερη ελπίδα για τον ελληνικό λαό και ο μεγαλύτερος φόβος για τους εγκληματίες μεγαλοκαπιταλιστές.

Παρά την εκτεταμένη αποβιομηχάνιση που η μεγαλοαστική τάξη εφάρμοσε την τελευταία εικοσαετία, ένα σημαντικό τμήμα της βιομηχανίας έμεινε στη χώρα. Η ελληνική εργατική τάξη διατήρησε σε αυτούς τους κλάδους τις θέσεις της (παρά τη μαζική εισβολή της φτηνής ξένης εργασίας), λόγω του υψηλού τεχνικού της επιπέδου και της οργανωμένης παρουσίας της. Η άγρια επίθεση που έχει εξαπολυθεί ενάντια στον ελληνικό λαό τα δύο τελευταία χρόνια άλλαξε τα δεδομένα και όσον αφορά την κατάσταση του βιομηχανικού προλεταριάτου. Η μείωση της αποζημίωσης απόλυσης στο ένα τέταρτο, η αύξηση του ποσοστού των απολύσεων που επιτρέπονται, η θεσμοθετημένη κατάργηση του οκτάωρου αποχαλίνωσαν την εργοδοτική αυθαιρεσία. Την κύρια επίδραση, όμως, έχει η κατάργηση των κλαδικών συμβάσεων, με την υπερίσχυση των «επιχειρησιακών» και την ουσιαστική παράκαμψη της οργανωμένης εκπροσώπησης των εργαζομένων. Το μέτρο φέρνει την απ' ευθείας σύγκρουση εργοδοσίας-εργατών στο χώρο του εργοστασίου. Φέρνει όμως και την άμεση ανάγκη της εργατικής οργάνωσης σε κάθε χώρο δουλείας και με κάθε τρόπο. Ο Μανεσης έφαγε τα μούτρα του στη χαλυβουργία του Ασπρόπυργου γιατί εκεί υπήρχε σωματείο και οι εργάτες είχαν μοχλό αντίστασης. Η εξέλιξη αυτή δείχνει το δρόμο για κάθε χώρο δουλειάς. Σε κάθε εργοστάσιο να υπάρχει οργάνωση των εργατών, άμεσα συνδεδεμένη με το κλαδικό σωματείο, για την καλύτερη οργάνωση της εργατικής άμυνας.

Ένας βασικός παράγοντας που κρατάει ζωντανό τον αγώνα των χαλυβουργών είναι η μαζική, άμεση, αυθόρμητη αλλά και οργανωμένη συμπαράσταση του εργαζόμενου ελληνικού λαού, απόδειξη των ζωντανών αγωνιστικών του παραδόσεων. Δεκάδες σωματεία και πολλοί απλοί εργαζόμενοι, αλλά και νεολαία έχουν προσφέρει την ηθική και υλική συμπαράσταση τους. Πολλά γειτονικά εργοστάσια έχουν κινητοποιηθεί. Ο αγώνας των χαλυβουργών φτάνει σε κρίσιμο σημείο. Το πιο σημαντικό είναι να μπουν σε αυτόν και οι εργάτες των εργοστασίων του Βόλου, γιατί ο Μάνεσης το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής το βγάζει πλέον από εκεί. Μια τέτοια εξέλιξη θα τον έφερνε σε πολύ δύσκολη θέση. Επίσης, θα πρέπει να αξιοποιηθεί άμεσα το πλατύ κίνημα αλληλεγγύης και να βρεθούν σε συνεργασία με αυτό νέες μορφές άσκησης πίεσης (π.χ., διαδηλώσεις), αλλά και να απλωθεί ο αγώνας σε όλο το Θριάσιο και σε όλους τους συναφείς κλάδους.

Η νίκη των απεργών χαλυβουργών θα είναι η πρώτη του χειμαζόμενου ελληνικού λαού απέναντι στους δυνάστες και επίδοξους εξολοθρευτές του μεγαλοκαπιταλιστές. Όπως και να έχει, ο αγώνας τους αποτελεί το σημαντικότερο γεγονός της ταξικής πάλης τα τελευταία χρόνια και είναι το εφαλτήριο για τη μεγάλη αντεπίθεση όλης της εργατικής τάξης μας.

Σωτήρης Κρόκος

Χτυπάνε και το ίδιο το κράτος τους



Προκειμένου να τσακίσουν την εργατική τάξη,
οι μεγαλοκαπιταλιστές δεν έχουν πρόβλημα
να χτυπήσουν ακόμη και τον ίδιο τον
κρατικό μηχανισμό..



Το σχέδιο της μεγαλοαστικής τάξης και της κυβέρνησης της για μαζικές απολύσεις εργαζομένων στο δημόσιο τομέα κατέληξε σε πλήρη αποτυχία. Από 335.000 εργαζόμενους που αφορούσε γενικά το μέτρο και 30.000 υποψήφιους για εφεδρεία (δηλαδή, παραμονή δύο χρόνων στην εργασία με το 60% του μισθού και απόλυση μετά, ακόμα κι αν δεν έχουν συμπληρωθεί τα ένσημα για σύνταξη), μπήκαν σε αυτή μόλις 700 εργαζόμενοι. Ενώ γύρω στους 7.000 φεύγουν με πρόωρη συνταξιοδότηση. Για αντεκδίκηση, η δοτή κυβέρνηση των μεγαλοαστών τους υποχρεώνει να γυρίσουν στις θέσεις τους και να μπουν σε καθεστώς εργασιακής εφεδρείας. Δεν είναι καθόλου σίγουρο, όμως, ότι θα καταφέρει κάτι τέτοιο, ή τις 25.000 απολύσεις που σχεδιάζει άμεσα.

Στη λύσσα τους να χτυπήσουν κάθε έννοια εργασιακής ασφάλειας και να σαμποτάρουν κάθε προοπτική παραγωγικής ανάπτυξης (η οποία χρειάζεται ένα εύρωστο δημόσιο τομέα), προκειμένου να «ασιατοποιήσουν» τη χώρα, οι μεγαλοκαπιταλιστές καταρρακώνουν τον ίδιο τον κρατικό τους μηχανισμό, τσακίζοντας μισθούς ακόμα και ανώτερων κρατικών υπαλλήλων, λοιδορώντας ολόκληρους κλάδους του δημοσίου κ.λπ. Αυτοί είναι οι πραγματικοί τους σκοποί και όχι η εξοικονόμηση χρημάτων, η μείωση του «σπάταλου κράτους» κ.ά. Ένα στέλεχος της Παγκόσμιας Τράπεζας που ήρθε πρόσφατα στη χώρα τους ξεσκέπασε, αφού είπε ότι τέτοια μέτρα δεν είναι αποτελεσματικά και διαλύουν αντί να βελτιώνουν το δημόσιο τομέα. Ενα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι αυτό του ΙΓΜΕ (Ινστιτούτο Γεωλογικών Μελετών). Αντί να αναβαθμιστεί, γιατί έχει σχέση με την παραγωγική ανάπτυξη (ορυκτός πλούτος, υδάτινοι πόροι κ.λπ.), διαλύεται με «συγχώνευση» και διώχνονται τα 2/3 των εργαζομένων.

Δεν πιστεύουμε ότι οι καπιταλιστές θα περάσουν όλα αυτά που θέλουν σε σχέση με το δημόσιο, γιατί σε αυτή την προσπάθεια διάλυσης του δημοσίου αντιδρούν μέχρι και ανώτερα στρώματα του κρατικού μηχανισμού. Πολλοί φορείς δεν έστειλαν καν στοιχεία για την «εφεδρεία». Οι καπιταλιστές πριονίζουν το κλαδί που κάθονται. Ο ελληνικός λαός, όμως, δεν πρέπει να μείνει αδρανής, γιατί το σχέδιο εξόντωσης του είναι σε εφαρμογή. Η εργατική τάξη, μαζί με τους εργαζόμενους του δημόσιου τομέα, πρέπει να κάνουν την αγανάκτηση και την παθητική αντίσταση έμπρακτη οργή και οργανωμένο αγώνα. Είναι ο μόνος δρόμος για τη σωτηρία μας.

Σωτήρης Κρόκος

Προετοιμάζουν την κατάργηση των ασφαλιστικών εισφορών

Οι εργοδότες, αφού έφαγαν τα λεφτά των ταμείων μας, θέλουν τώρα να πληρώνουμε την ασφάλιση από την τσέπη μας

Οι εργαζόμενοι πρέπει πάση θυσία να υπερασπιστούμε με δυναμικούς
αγώνες τα ταμεία μας από τους άρπαγες καπιταλιστές

Η κατάσταση στην οποία βρίσκονται τα ασφαλιστικά μας ταμεία είναι πιο άσχημη από ποτέ. Το ΙΚΑ θέλει άλλο 1,5 δισ. ευρώ για να μπορέσει να δώσει συντάξεις. Στο Ταμείο Πρόνοιας των δημοσίων υπαλλήλων, όσοι υποβάλλουν τώρα τα χαρτιά τους θα πάρουν το εφάπαξ μετά από 7-8 χρόνια! Πολλά ταμεία καθυστερούν μέχρι και τρία χρόνια να δώσουν κύριες και επικουρικές συντάξεις...

Τα ταμεία μας βουλιάζουν επειδή τα λεηλάτησαν επί χρόνια οι καπιταλιστές-εργοδότες, οι τράπεζες και οι εκάστοτε κυβερνήσεις τους:

α)Άρπαξαν τα αποθεματικά τους, τα έπαιξαν στο χρηματιστήριο, ή τα «επένδυσαν» σε ομόλογα, κρατικά, «τοξικά», «δομημένα», για να γεμίσουν τις τσέπες τους! Οι ζημιές μόνο από τα τοξικά ομόλογα δεν μπορούν ακόμα... να αποτιμηθούν, ενώ με το αναγκαστικό «κούρεμα» των κρατικών ομολόγων, που τους φόρτωσαν τραπεζίτες και κράτος, τα ταμεία θα χάσουν πάνω από 5 δισ. ευρώ!

β) Πάρα πολλοί εργοδότες δεν πλήρωναν και δεν πληρώνουν τις εισφορές των εργαζομένων τους, με αποτέλεσμα οι σημερινές οφειλές τους στα ταμεία να ξεπερνάνε τα 11 δισ. ευρώ, και αυτό παρά τις συνεχείς χαριστικές ρυθμίσεις από διάφορους υπουργούς Εργασίας,

γ) Με την πολιτική της ανεργίας, της μείωσης των μισθών, της ελαστικής και «μαύρης» εργασίας, καθώς και της αθρόας εισαγωγής ξένων εργατών, χάνονται δισεκατομμύρια ευρώ από τα ταμεία μας. Μόνο από την υψηλή ανεργία στην εποχή του Μνημονίου χάνονται 4 δισ. ευρώ ετησίως!

Και αφού καπιταλιστές και κυβερνήσεις βούτηξαν, άρπαξαν, έφαγαν τα χρήματα των ταμείων, έρχονται τώρα να δώσουν σε αυτά και το τελειωτικό χτύπημα. Προωθούν την κατάργηση των εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών, ώστε ουσιαστικά οι εργαζόμενοι να πληρώνουν την ασφάλιση τους. Ήδη το θέμα συζητείται ανοιχτά και οι εργοδότες έχουν το θράσος να δηλώνουν ότι το σύστημα των εισφορών απέτυχε, γι' αυτό και πρέπει να καταργηθεί. Ήδη από το Μάρτιο ξεκινά η μείωση 10% των εργοδοτικών εισφορών, για όσες επιχειρήσεις εφαρμόσουν το σύστημα της νέας κάρτας εργασίας. Το φοβερό είναι ότι η ΓΣΕΕ βλέπει θετικά τη μείωση των εργοδοτικών εισφορών, αρκεί -λέει- να καλυφθεί η «τρύπα» απο το κράτος, δηλαδή, από τη φορολογία εμάς των εργαζομένων!

Την ίδια στιγμή, για να «αντιμετωπιστεί» η οικτρή κατάσταση των ταμείων, η κυβέρνηση ετοιμάζεται για νέες μειώσεις των εφάπαξ, μειώσεις έως και 40% στις επικουρικές, μείωση της συμμετοχής των ταμείων σε εξετάσεις, υλικά και φάρμακα, ενοποιήσεις ταμείων και αύξηση των εργατικών ασφαλιστικών εισφορών σε ορισμένες περιπτώσεις. Και επειδή με τέτοιου είδους μέτρα το πρόβλημα δεν πρόκειται να λυθεί, πολύ σύντομα θα προχωρήσουν σε νέο «ασφαλιστικό», όπου θα δουλεύουμε μέχρι τα... 80 και θα καταργήσουν οποιαδήποτε έννοια ασφάλισης και περίθαλψης, ώστε, όποιος δεν έχει να πληρώσει, να πεθαίνει στο δρόμο.

Η σωτηρία των ταμείων μας και της ασφάλισης μας λοιπόν είναι ζήτημα ζωής και θανάτου και για εμάς και για τους γονείς μας και για τα παιδιά μας. Πρέπει να τα υπερασπιστούμε με νύχια και με δόντια. Και να απαιτήσουμε:

-              Να επιστρέψουν ΤΩΡΑ στα ταμεία όσα λεφτά χρωστάνε και έφαγαν οι εργοδότες και οι τράπεζες. Και αν ισχυρίζονται ότι δεν έχουν, τότε να δημευτεί άμεσα η περιουσία τους.

-              Διοίκηση των ταμείων από τους εργαζομένους, αιρετή και ανακλητή, και όχι διορισμένη από την κυβέρνηση. Τράπεζα των ασφαλιστικών ταμείων, υπό εργατικό έλεγχο, για να μην τρώνε οι εμπορικές τράπεζες τα λεφτά μας.

-              Δημόσια έργα και δημόσιες επενδύσεις στην παραγωγή για να βρουν δουλειά οι χιλιάδες Έλληνες άνεργοι.

-              Οχι μόνο να μην καταργηθούν, αλλά να αυξηθούν σε πολλές περιπτώσεις οι εργοδοτικές εισφορές. Να καταργηθούν όλοι οι αντιασφαλιστικοί νόμοι. Κανένα «κούρεμα» στα ταμεία μας.

-              Όχι στην ανασφάλιστη εργασία. Εμείς οι ίδιοι οι εργαζόμενοι να απαιτούμε την ασφάλιση μας.

Μάριος Σάκος

Η δημόσια υγεία σε πλήρη κατάρρευση

Το γκέτο στο κέντρο της Αθήνας
απειλεί άμεσα
την δημόσια υγεία

Η αύξηση των κρουσμάτων του AIDS, η εξάπλωση της ελονοσίας, ιδιαίτερα στη Λακωνία, η επανεμφάνιση της φυματίωσης και άλλων επικίνδυνων μεταδιδόμενων ασθενειών στο κέντρο της Αθήνας, διαλυμένα νοσοκομεία και ασθενείς χωρίς πρόσβαση σε ιατρική βοήθεια, συνθέτουν το σκηνικό της υγείας στην Ελλάδα.

Παρότι η Ελλάδα έχει κηρυχθεί ελεύθερη ελονοσίας από το 1973, η ασθένεια επανήλθε από την ανεξέλεγκτη είσοδο λαθρομεταναστών από περιοχές όπου η ασθένεια ενδημεί, όπως Πακιστάν, Αφγανιστάν και αφρικανικές χώρες. Στη Λακωνία, όπου εργάζονται περίπου 2.500 αλλοδαποί (Πακιστανοί, Αφγανοί), ζώντας κάτω από άθλιες συνθήκες, σε συνδυασμό με την ύπαρξη και παραγόντων που ευνοούν την ανάπτυξη αυτής της ασθένειας (στάσιμα νερά-καλαμιώνες κ.λπ.), η εξάπλωση είναι ανησυχητική.

Στην γκετοποιημένη Αθήνα, το AIDS κάνει θραύση. Αύξηση των κρουσμάτων 1.000%. Η ανεξέλεγκτη πορνεία από Αφρικανές, που έχουν κυριολεκτικά γεμίσει το κέντρο, και ο συνεχώς αυξανόμενος αριθμός χρηστών ναρκωτικών ουσιών επισημαίνονται ως οι βασικές αιτίες εξάπλωσης του AIDS.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η έκθεση-κόλαφος που συνέταξαν οι επόπτες δημόσιας υγείας, που μολύνθηκαν και οι ίδιοι ενώ ενεργούσαν ελέγχους στις πολυκατοικίες-γκέτο γύρω από την Ομόνοια. Περιέγραψαν τις συνθήκες που επικρατούσαν μεταξύ αλλοδαπών, αδέσποτων ζώων, τρωκτικών, σκουπιδιών και ανθρώπινων περιττωμάτων. Συνθήκες που η Ελλάδα δεν έχει γνωρίσει ίσως ποτέ στην ιστορία της.

Η πολιτική της αστικής τάξης, δηλαδή, η πολιτική ιδιωτικοποίησης και καταβαράθρωσης της δημόσιας υγείας, ήρθε να αποτελειώσει ότι είχε απομείνει. Η μη χρηματοδότηση των νοσοκομείων και των κέντρων υγείας έφερε τις ελλείψεις σε φάρμακα και σε προσωπικό. Ιατρικά μηχανήματα δεν επισκευάζονται, λόγω έλλειψης χρημάτων, τμήματα ολόκληρα κλείνουν λόγω έλλειψης γιατρών.

Έρευνα του Πανεπιστημίου του Cambridge, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό The Lancet, επισημαίνει ότι «η εικόνα της υγείας στην Ελλάδα είναι ανησυχητική». Αναφέρουν επίσης διπλασιασμό των αυτοκτονιών και των ανθρωποκτονιών. Αύξηση των επικίνδυνων λοιμώξεων και μη πρόσβαση πολλών ανθρώπων σε γιατρούς και νοσοκομεία. Δηλαδή, ένα βήμα πριν από το Μεσαίωνα.

Πρέπει να απαιτήσουμε:

1) Χρηματοδότηση της δημόσιας υγείας και δωρεάν πρόσβαση σε κέντρα υγείας και νοσοκομεία όλων των κατοίκων αυτής της χώρας.

2) Επαναπατρισμό όλων των λαθρομεταναστών.

3) Άμεση απομάκρυνση όλων των ιεροδούλων.

4) Αυστηρότατες τιμωρίες στους ιδιοκτήτες των πολυκατοικιών-γκέτο.

5) Εμβολιασμό όλων των μη εμβολιασμένων αλλοδαπών.

Χρήστος Χατζής

Το ΚΚΕ αποκαθιστά τον αντεπαναστάτη Ζαχαριάδη

Η ηγεσία του ΚΚΕ αποκαθιστά τον αντεπαναστάτη
Ζαχαριάδη και ξανακαταδικάζει το λαικό ηγέτη
Άρη Βελουχιώτη

Ο ιστορικός αρχηγός του ελληνικού σταλινισμού Νίκος Ζαχαριάδης, τον οποίο αποκατέστησε πρόσφατα η ηγεσία του ΚΚΕ, ανέβηκε απότομα στην ιεραρχία του κόμματος, γιατί ήταν επικεφαλής της ομάδας που δολοφόνησε τον συνδικαλιστή εργάτη Ηλία Γεωργοπαπαδάκο στην Αθήνα το 1927, πράξη που εκτιμήθηκε ιδιαίτερα από τον Στάλιν. Η πάλη τότε ανάμεσα στην ανερχόμενη γραφειοκρατία του Στάλιν και την επαναστατική πτέρυγα των Μπολσεβίκων, υπό τον Λέοντα Τρότσκυ, είχε αγριέψει στην ΕΣΣΔ. Ο Ζαχαριάδης το 1931 διορίστηκε άμεσα από τον Στάλιν γραμματέας του ΚΚΕ. Το 1934, πρωταγωνίστησε στο να αλλάξει ο στρατηγικός σκοπός του κόμματος, από σοσιαλιστική επανάσταση στην Ελλάδα σε ολοκλήρωση της αστικής δημοκρατίας, σύμφωνα με τη σταλινική θεωρία των «σταδίων». Η ηγεσία του ΚΚΕ στην Κατοχή (Σιάντος, Ιωαννίδης κ.λπ.) εφάρμοσε πιστά τη θεωρία αυτή και στο τέλος παρέδωσε την εξουσία στην αστική τάξη και τον ελληνικό λαό στο μαχαίρι της αντίδρασης. Ο Ζαχαριάδης, με το που γύρισε, το 1945, από το στρατόπεδο Νταχάου όπου ήταν κρατούμενος, συνέχισε πιστά αυτή τη γραμμή. Αποκήρυξε και διέγραψε τον ουσιαστικό αρχηγό της αντίστασης, Άρη Βελουχιώτη, οδηγώντας στην εξόντωση του. Μετά τον εμφύλιο, εξόντωσε πολλούς συνεργάτες του για να αποφύγει την απόδοση ευθυνών για την ήττα. Με την άνοδο της νέας γραφειοκρατικής κάστας το 1956 στην ΕΣΣΔ, έπεσε σε δυσμένεια και εξοντώθηκε με τις ίδιες μεθόδους που και αυτός είχε χρησιμοποιήσει.

Ο Άρης Βελουχιώτης, ένα από τα μαχητικότερα και τιμιότερα στοιχεία που βγήκαν από το τότε ΚΚΕ, ήταν ο πρωτεργάτης της αντιφασιστικής αντίστασης του ελληνικού λαού. Έστω και αργά. έσπασε αποφασιστικά από τη γραμμή της παράδοσης στον καπιταλισμό -και γι' αυτό εξοντώθηκε. Η σημερινή ηγεσία του ΚΚΕ αποκαθιστά τον αντεπαναστάτη εγκληματία Ζαχαριάδη και, παρά τις υποκριτικές φράσεις της, ξανακαταδικάζει το λαϊκό επαναστάτη Άρη. Και αυτό το κάνει γιατί θέλει να στείλει μήνυμα προς την αστική τάξη ότι θα παίξει και πάλι το ρόλο του δεσμοφύλακα του καπιταλισμού και του σφαγέα για όποιον αντιταχτεί στην υποταγή σε αυτόν. Το κύρος της και η επιρροή της, όμως, έχουν καταρρακωθεί στον ελληνικό λαό, εξαιτίας των προδοσιών της και της χρεοκοπίας του σταλινικού μοντέλου, και δεν μπορεί να ξανακάνει τα ίδια, όσο κι αν το θέλει.

Σωτήρης Κρόκος 

Η Διαμαντοπούλου: η ύαινα του καπιταλισμού!

H Βασικός κοινωνικός σκοπός της ελληνικής μεγαλοαστικής τάξης, είναι η αλλαγή της Ελλάδας, μέχρι του σημείου που θα μεταβάλλει τον ελληνικό λαό, σε μειοψηφία του πληθυσμού της.

Σαν μέσο αυτού του σκοπού προγραμματίστηκε η εισαγωγή τεραστίων πρωτόγονων μαζών με ανύπαρκτη πολιτική συνείδηση και ταξική σκέψη ώστε η Ελλάδα από ευρωπαϊκή χώρα να μεταβληθεί σε πρωτόγονη και βάρβαρη ασιατική μουσουλμανική χώρα.

Το σχέδιο όμως αυτό απέτυχε και την αποτυχία του την αναγνώρισαν οι ίδιοι οι μεγαλοαστοί δια της "Καθημερινής" τους, όταν δημόσια ομολόγησαν ότι ο ελληνικός λαός δεν δέχεται άλλους ξένους.

Οπότε η μεγαλοαστική τάξη από το πρώτο στάδιο του σχεδίου της πέρασε στο δεύτερο εφεδρικό της στάδιο, ρίχνοντας όλο της το βάρος στην απόδοση της ελληνικής ιθαγένειας σε κάθε παιδί που γεννιέται στην Ελλάδα από ξένους.

Αυτή είναι η νέα οχυρή θέση των μεγαλοαστών, που απορρέει από την τεράστια πληθωρική υπεργεννητικότητα των ξένων, έναντι της υπογεννητικότητας του ελληνικού πληθυσμού. Πράγμα που με αριθμητική ακρίβεια σημαίνει, ότι σε μερικά χρόνια, η πλειοψηφία του πληθυσμού της Ελλάδας θα είναι οι πρωτόγονοι Ασιάτες μουσουλμάνοι.

Γι' αυτό ο ελληνικός λαός, εδώ θα δώσει την αποφασιστική του μάχη, αρνούμενος την απόδοση της ελληνικής ιθαγένειας στους απόγονους των πολιτικά ασυνείδητων και πρωτόγονων μουσουλμάνων Ασιατών, τους κατ' εικόνα και ομοίωση τους.

Ο εχθρός ήδη άρχισε τη μαζική ψυχολογική ενθάρρυνση των δυνάμεων του. Και το σπουδαιότερο, επέλεξε τον επικεφαλής αυτής της μάχης του. Είναι ότι το αντιδραστικότερο και επικινδυνέστερο στέλεχος του ελληνικού καπιταλισμού, και άτομο δοκιμασμένο και αδίστακτο για οποιαδήποτε πολιτικοκοινωνική εγκληματική πράξη. Είναι το στέλεχος του ΠΑΣΟΚ κυρία Διαμαντοπούλου. Η ύαινα του καπιταλισμού!

Η Άννα Διαμαντοπούλου είναι η Ελληνίδα επίτροπος στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Γενικά μένει μακριά απ' την τρέχουσα δημοσιότητα, καλλιεργώντας την εντύπωση ότι δεν την ενδιαφέρει η πολιτική της αυτοπροβολή και ότι αυτή δουλεύει “αθόρυβα” στις Βρυξέλλες, “για το καλό της Ελλάδας”.

Στην πραγματικότητα, η κυρία αυτή είναι ένα από τα πιο σκληρά κι αδίστακτα υπηρετικά πρόσωπα του ελληνικού καπιταλισμού κι έχει αναλάβει έναν ιδιαίτερο, επίλεκτο ρόλο.

Ο ρόλος της κυρίας αυτής είναι να παρουσιάζει τις επιθυμίες των Ελλήνων καπιταλιστών σαν αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που είναι δεσμευτικές για την Ελλάδα. Δηλαδή, να εξάγει στην Ευρώπη τα πιο μαύρα αντιδραστικά σχέδια των βιομηχάνων, και να τα επανεισάγει στην Ελλάδα με "ευρωπαϊκή" βούλα αυτή τη φορά, έτσι ώστε να γίνονται αποδεκτά απ' τον ελληνικό λαό με λιγότερες αντιδράσεις. Δεν είναι τυχαίο ότι οι Ευρωπαίοι "συνάδελφοι της" της εμπιστεύθηκαν τον πιο κρίσιμο (από ταξική άποψη) τομέα και την έκαναν πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών θεμάτων. Ξέρουν ότι η κυρία αυτή υποστηρίζει πάντα τη γραμμή της επίθεσης ενάντια στην εργατική τάξη και τις κατακτήσεις της.

Παλαιότερα, για το θέμα του ωραρίου εργασίας, είχε δηλώσει ότι πρέπει να επιβληθεί το ελαστικό ωράριο, γιατί οι ίδιοι οι εργάτες το θέλουν! Χρησιμοποίησε μάλιστα το παράδειγμα των μανάδων που θέλουν να είναι κοντά στα παιδιά τους, ως επιχείρημα για την κατάργηση του δώρου! Είναι δηλαδή και θρασύτατη. Συχνά πυκνά, προειδοποιεί την κυβέρνηση ότι δεν πρέπει να κάνει καμιά υποχώρηση σε αιτήματα και διεκδικήσεις των εργαζομένων, γιατί δήθεν υπάρχουν... οι δεσμεύσεις έναντι της Ε.Ε.

Για όλους αυτούς τους λόγους, ο ΣΕΒ πρόσφατα τίμησε αυτήν την κυρία, που τη θεωρεί δικό του άνθρωπο. Οι εργάτες ας έχουν κατά νου αυτή τη λυσσασμένη αντεργατική ύαινα.

Άρθρο του Γιάννη Βερούχη 

δημοσιευμένο στην εφημερίδα Σοσιαλισική Προοπτική

τον Ιούλιο του 2009

Κυβέρνηση και καπιταλιστές θέλουν την εξόντωση του ελληνικού λαού

Η ανεξέλεγκτη λαθρομετανάστευση, οι σκόπιμα καλλιεργούμενες τάσεις φυγής των νέων στο εξωτερικό και η δραματική μείωση των γεννήσεων λόγω κρίσης απειλούν πλέον και την ίδια την ύπαρξη μας ως λαού.



Η ανεξέλεγκτη λαθρομετανάστευση πάει χέρι χέρι
με την ασιατοποίηση της χώρας και το σαμποτάρισμα κάθε προοδευτικής εξέλιξης
για τον ελληνικό λαό



Ο λαός μας βιώνει μια από τις πιο λυσσασμένες επιθέσεις που έχει δεχτεί στην ιστορία του. Όχι από κάποιο βάρβαρο κατακτητή, αλλά από την ίδια την αστική τάξη της χώρας μας, κυρίως από το εφοπλιστικό και τραπεζιτικό κεφάλαιο, τις πιο τυχοδιωκτικές, άπληστες και αδίστακτες συμμορίες του παγκόσμιου καπιταλισμού. Που δεν διστάζουν να εφαρμόσουν το παράλογο σχέδιο της εξόντωσης ενός ολόκληρου λαού. Ενός λαού με πολιτισμό αιώνων, σύμβολο στην εξέλιξη και πρόοδο ολόκληρης της ανθρωπότητας. Με αγωνιστική ιστορία και ταξικές παραδόσεις.

Το νοσηρό σχέδιο τους είναι καλά οργανωμένο και περιλαμβάνει τα εξής:

Με αφορμή την οικονομική κρίση που αυτοί δημιούργησαν, καλλιεργούν επίμονα ένα κλίμα φυγής των νέων στο εξωτερικό. Ξέρουν ότι απέναντι τους θα βρουν τη νέα γενιά κυρίως, το πιο μάχιμο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας. Ξέρουν καλά ότι οι νέοι άνθρωποι, σε συνδυασμό με τις αγωνιστικές παραδόσεις των προηγούμενων γενεών και την αγανάκτηση για τη σημερινή κατάσταση, θα γίνουν γι' αυτούς ένας πολύ δύσκολος αντίπαλος. Γι' αυτό έχουν βάλει όλα τα φερέφωνα τους να διώξουν με κάθε τρόπο τους νέους από τη χώρα. Προς το παρόν, η προσπάθεια τους δεν έχει αποδώσει όσο θα ήθελαν, μιας και στην πραγματικότητα, παρά τα ψευδή στοιχεία που παρουσιάζουν, ελάχιστο ποσοστό έχει πάρει το δρόμο της ξενιτιάς.

Ένα άλλο μέρος του σχεδίου περιλαμβάνει το σαμποτάρισμα των γεννήσεων. Ένας λαός στον οποίο δεν έρχονται νέες γενιές, ένας λαός γερασμένος και κουρασμένος είναι ένας εύκολος αντίπαλος. Γι' αυτό φορτώνουν την ελληνική οικογένεια με αβάσταχτα οικονομικά βάρη ως προς την ανατροφή των παιδιών. Διαλύουν παιδεία, υγεία, κοινωνική πρόνοια, ενώ από την άλλη μειώνουν τραγικά το εισόδημα μας δημιουργώντας συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα.

Το αποκορύφωμα, όμως, του σχεδίου τους έχει να κάνει με την ανεξέλεγκτη εισαγωγή λαθρομεταναστών, έτσι ώστε να αντικατασταθεί ο ελληνικός λαός από ένα συνονθύλευμα Αφροασιατών. Άνθρωποι που, σε πολλές περιπτώσεις, έχουν πουληθεί στις χώρες τους σε φυλάρχους-δουλεμπόρους, με σκοπό να τους μεταφέρουν εδώ. Το αντάλλαγμα είναι να εργάζονται ώσπου να τους ξεχρεώσουν. Αυτοί που τους φέρνουν τους προωθούν σε άλλα μέλη της συμμορίας που βρίσκονται στη χώρα, οι οποίοι τους αναθέτουν τα πόστα τους (επαιτεία, παραεμπόριο, φανάρια, πορνεία, ναρκωτικά κ.λπ.). Είναι περιττό να πούμε ότι, μιας και στις χώρες από τις οποίες προέρχονται, η πολιτική εξουσία είναι συνήθως πιο αδύναμη από τη θρησκευτική, η εδώ κοινωνική τους οργάνωση γίνεται με  βάση την υπακοή στον εδώ θρησκευτικό τους ηγέτη, ο οποίος, ανά πάσα στιγμή, μπορεί να τους οδηγήσει σε ανεξέλεγκτες και φανατισμένες συμπεριφορές. Άλλωστε, σύμφωνα με το Κοράνι, κάθε άπιστος είναι εχθρός και ο «ιερός πόλεμος» καθήκον.

Η κυβέρνηση, πιστός υπηρέτης των μεγαλοκαπιταλιστικών συμφερόντων, δίνει όλο και πιο εύκολα την ιθαγένεια, αφήνει ανεξέλεγκτους τους μετανάστες να επιδίδονται σε οποιαδήποτε παρανομία, αφήνει ανοιχτά τα σύνορα, φτιάχνει τζαμί με τα λεφτά των Ελλήνων φορολογουμένων, επιτρέπει δημόσιες προσευχές σε ιστορικούς χώρους, π.χ., Προπύλαια, προκαλώντας το δημόσιο αίσθημα. Για τους Έλληνες εφαρμόζει την πιο σκληρή καταστολή (τη βιώσαμε στο Σύνταγμα), την πιο εξοντωτική φορολογία, τις απειλές και το χλευασμό («τεμπέληδες», «κοπρίτες» κ,λπ.).

Όλος αυτός ο συρφετός των αστών και των υπαλλήλων τους πρέπει να γνωρίζει ένα πράγμα. Όσο κι αν προσπαθούν να γυρίσουν την κοινωνία μας στο μεσαίωνα, αυτό μπορεί να έχει μόνο ένα αποτέλεσμα: να κάνουν την εργατική τάξη να αναλάβει τον ιστορικό της ρόλο και να ξεμπερδέψει μια και καλή και από τους δυνάστες της.

Μαρία Καράβολα

Η κυβερνητική απάτη για το έλλειμμα

Οι αισχροί υπηρετίσκοι του μεγάλου κεφαλαίου
"μαγείρεψαν" τα στοιχεία για το έλλειμμα,
για να τσακίσουν τον ελληνικό λαό

Η απάτη για το έλλειμμα αποκαλύπτεται

Οι καταγγελίες του πρώην μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ), Ζωής Γεωργαντά, για σκόπιμη αύξηση του ελλείμματος του 2009 είναι πραγματικά συγκλονιστικές. Σύμφωνα με αυτές, το έλλειμμα διογκώθηκε τεχνητά στο 15,4%, ώστε να φανεί μεγαλύτερο από της Ιρλανδίας, για να παρθούν τα δυσβάσταχτα μέτρα κατά της Ελλάδας. Αυτό επιτεύχθηκε με το συνυπολογισμό στο έλλειμμα των στοιχείων 151 ΔΕΚΟ, που μέχρι τότε ποτέ δεν υπολογίζονταν στη διαμόρφωση του, ενώ ακόμα και στις χώρες της Ευρωζώνης δεν χρησιμοποιείται αυτή η μέθοδος υπολογισμού. Η ένταξη των ΔΕΚΟ στην αναθεώρηση του ελλείμματος έγινε βιαστικά, χωρίς επιστημονική μέτρηση και έρευνα, με πρωτοβουλία του προέδρου της ΕΛΣΤΑΤ, Α. Γεωργίου (προσωπικός φίλος και επιλογή του πρώην υπουργού Οικονομικών, Παπακωνσταντίνου) και χωρίς καν να ληφθεί υπ' όψιν η γνώμη των υπόλοιπων μελών της διοίκησης της αρχής!

Οι αποκαλύψεις αυτές αποδεικνύουν για μια ακόμη φορά ότι η κυβερνητική συμμορία του ΠΑΣΟΚ έχει ξεπεράσει κάθε όριο πολιτικής απατεωνιάς, αλχημείας, ψευδολογίας, εκβιασμού και δολοπλοκίας, προκειμένου να πάρει τα πιο βάρβαρα αντεργατικά μέτρα και να σφίξει ακόμα περισσότερο τη θηλιά των καπιταλιστών στο λαιμό της εργατικής μας τάξης.

Επιβεβαιώνουν όμως για μια ακόμα φορά και τη θέση μας ότι η παράδοση της χώρας στη μέγγενη του ΔΝΤ ήταν πολιτική επιλογή της ελληνικής μεγαλοαστικής τάξης, για να μπορέσει, με τον μπαμπούλα της τρόικας, να ξεθεμελιώσει όλες τις εργατικές κατακτήσεις και να ασιατοποιήσει το λαό της χώρας μας. Ας μην ξεχνάμε τις μυστικές επαφές Γιωργάκη και Ντομινίκ Στρος-Καν, τις δηλώσεις περί «Τιτανικού», για να εκτιναχτούν τα spreads και να πέσουμε στην αγκαλιά του ΔΝΤ, τις κατά καιρούς δηλώσεις μελών της Τρόικας ότι τα αντεργατικά μέτρα τα σχεδίασε η ελληνική κυβέρνηση, και τώρα τις αποκαλύψεις για μαγείρεμα του ελλείμματος, καθώς και τα ίδια τα λόγια του πρωθυπουργού: «Το 90% των διαρθρωτικών αλλαγών που προωθούμε είναι στο πλαίσιο των δικών μας επιλογών και των δικών μας προτεραιοτήτων»!

Εξαιτίας όμως αυτής της εγκληματικής πολιτικής, της στηριγμένης στα φοβερά ψέματα που τώρα αποκαλύπτονται, ο ελληνικός λαός ήδη βγαίνει στους δρόμους οργισμένος. Και πολύ σύντομα θα υποδεχτεί στο Σύνταγμα αυτούς τους πολιτικούς αλήτες όπως πραγματικά τους αξίζει: με κρεμάλες!

 Μάριος Σάκος

Μισθοί Ρουμανίας σε ελληνικά διυλιστήρια

Οι εργαζόμενοι στα διυλιστήρια,
οι μεταλλεργάτες κι όλη η εργαική τάξη
πρέπει να ξεσηκωθούν άμεσα ενάνια
στο έγκλημα που συντελείτε
στα ΕΛ.ΠΕ

Ένα διαρκές έγκλημα σε βάρος της ελληνικής εργατικής τάξης συντελείται εδώ και καιρό στην επέκταση-ανακαίνιση των εγκαταστάσεων των «Ελληνικών Πετρελαίων» στην Ελευσίνα και τους Άγιους Θεοδώρους Κορινθίας. Στο έργο αυτό, κόστους 2,5 δισ. ευρώ, εργάζονται 2.500 εργάτες, από τους οποίους τα 2/3 είναι Ανατολικοευρωπαίοι, κυρίως Ρουμάνοι. Με συμβάσεις εργασίας των χωρών τους, με μισθούς δηλαδή στο 1/3 των ελληνικών, με ανύπαρκτη ασφάλιση, με ωράριο 58 ωρών την εβδομάδα (10 ώρες τις καθημερινές και 8 ώρες το Σάββατο).

Οι συγκεκριμένοι δράστες αυτού του εγκλήματος είναι: ο καπιταλιστικός όμιλος του τραπεζίτη-εφοπλιστή Λάτση, η κυβέρνηση και μια ιταλική εργολαβία. Οι εγκαταστάσεις που επεκτείνονται και ανακαινίζονται είναι στην ουσία η παλιά παρηκμασμένη ΠΕΤΡΟΛΑ του Λάτση. Ο καπιταλιστής αυτός, αφού πήρε ως δώρο από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ το 1996 το 42% των ακμαίων «ΕΛ.ΠΕ.», έγινε ξανά δύναμη στο χώρο του πετρελαίου, και τώρα, χρησιμοποιώντας τα «ΕΛ.ΠΕ.» ως βάση, ξαναφτιάχνει και την ΠΕΤΡΟΛΑ. Για το σκοπό αυτό, φέρνει μαζικά χιλιάδες εργάτες, ακόμα και εξειδικευμένους, από τη Ρουμανία, που διαθέτει τέτοιο δυναμικό, λόγω πετρελαίων. Οι εργάτες αυτοί, οι ανειδίκευτοι, αλλά και οι εξειδικευμένοι, χρησιμοποιούνται όχι μόνο στη θέση άνεργων Ελλήνων, κυρίως μεταλλεργατών της ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης, αλλά και σαν πολιορκητικός κριός για τους ήδη εργαζόμενους στην πετρελαιοβιομηχανία. Οι εργαζόμενοι των «ΕΛ.ΠΕ» δέχτηκαν μειώσεις μισθών και δικαιωμάτων υπό το φόβο αυτού του εφεδρικού στρατού. Τα ίδια επιχειρεί και ο Βαρδινογιάννης για τα διυλιστήρια της ΜΟΤΟΡ ΟΙΛ στους Άγιους Θεοδώρους, όπου βρίσκονται ήδη 1.000 Ρουμάνοι εργάτες της ιταλικής εργολαβίας, η οποία συμμετέχει στο έργο.

Από την άλλη, ο «Ριζοσπάστης» εδώ και καιρό δεν βγάζει τσιμουδιά για όλα αυτά, εξυπηρετώντας προφανώς τα συμφέροντα των εργολάβων της ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης.

Το έγκλημα αυτό είναι μια μικρογραφία αυτού που συντελείται σε γενική κλίμακα εδώ και μια εικοσαετία σε βάρος της ελληνικής εργατικής τάξης και την απειλεί με αφανισμό. Για να υπερασπιστούμε την ύπαρξη του τμήματος αυτού της τάξης μας, απαιτούμε: να αποκατασταθούν η ελληνική εργατική νομοθεσία και οι ελληνικοί μισθοί στο έργο αυτό και να δοθεί προτεραιότητα στην πρόσληψη ανέργων Ελλήνων εργατών.

Σωτήρης Κρόκος