Αντίσταση/ανυπακοή σε ΔΟΥ

ΠΡΟΣ: Δ’ ΔΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ

ΤΜΗΜΑ: ΕΣΟΔΩΝ

Πειραιάς 19/10/2012

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ/ΔΗΛΩΣΗ

Παρότι στην φορολογική μου δήλωση δήλωσα Πολιτική Ανυπακοή* οι υπάλληλοι του  ΚΕΠΥΟ με υπογραφή του γενικού διευθυντή ΚΕΠΥΟ Παναγιώτη Ηλ. Λαζαρίδη, κάνοντας κατάχρηση εξουσίας συνέταξαν και μού απέστειλαν εκκαθαριστικό, χρησιμοποιώντας τεκμαρτό εισόδημα (αυτό που θα έπρεπε να έχω) κατά την κρίση τους.

ΕΠΕΙΔΗ

• Η σημερινή κυβέρνηση, συνεχίζοντας το έργο της προηγούμενης, και της παραπροηγούμενης, είναι παράνομη επειδή παραβιάζει συστηματικά το Σύνταγμα των Ελλήνων,

• Για τις κατηγορίες που τους αποδίδω έχω προσφύγει στη δικαιοσύνη με τις καταγγελίες που προσκομίζω συνημμένα,

• Οι δημόσιοι υπάλληλοι βάσει Συντάγματος χρέος τους έχουν να υπηρετούν τον πολίτη, κι όχι τους εκάστοτε κυβερνώντες,

• Βάσει του Ποινικού Κώδικα, άρθρο 46β, ηθικός αυτουργός και άμεσος συνεργός νοείται όποιος με πρόθεση παρέσχε άμεση συνδρομή στο δράστη κατά τη διάρκεια αυτής της πράξης και στην εκτέλεση της κύριας πράξης.   

ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΩ

Όλους τους υπεύθυνους της σύνταξης του εκκαθαριστικού μου για κατάχρηση εξουσίας, για ηθική αυτουργία και συνενοχή στα εγκλήματα των κυβερνήσεων που αναφέρονται στις συνημμένες καταγγελίες μου.

ΚΑΘΩΣ ΕΠΙΣΗΣ

Μέχρι να εκδικαστούν οι καταγγελίες μου και να αποφανθεί η Ελληνική δικαιοσύνη,

ΔΗΛΩΝΩ ΟΤΙ

Επικαλούμαι το έννομο ΔΙΚΑΙΩΜΑ μου, βάσει του Άρθρου 120 του Ελληνικού Συντάγματος (ακροτελεύτια διάταξη), να απέχω των μέτρων τους και να μην πληρώνω τίποτα στην πολιτεία. Η άρνηση πληρωμής βασίζεται στην ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ μου να αντισταθώ σ’ αυτούς που κατέλυσαν το Σύνταγμα και κατά συνέπεια τη Δημοκρατία στη χώρα μου.

Δεν πληρώνω σημαίνει δεν συμμετέχω. Δεν συμμετέχω σημαίνει δεν συναινώ.

 

Η ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΥΣΑ/ΔΗΛΟΥΣΑ

Στεφανία Λυγερού του Ιωάννη

 

Υπογραφή

 

Συνημμένα

- Καταγγελία Πρωτοδικείο Πειραιά 18-10-2010 αρ. πρωτ. 11791, Εισαγγελία Εφετών Πειραιά αρ. πρωτ. 513/6-4-2011 περί Παράνομης και καταχρηστικής  κυβερνητικής εξουσίας

- Καταγγελία Εισαγγελία Πρωτοδικών Πειραιά αρ. πρωτ. 11792/18-10-2010 Περί μη εξαίρεσης των πολιτικών από τα μέτρα και τους νόμους του Συντάγματος

- Καταγγελία στην Εισαγγελία Πειραιά αρ. πρωτ. 2617/28-2-11 Περί Συλλογικής Ευθύνης

- Καταγγελία Εισαγγελία Πρωτοδικών Πειραιά αρ. πρωτ. 3429/18-3-11 περί κατάχρησης εξουσίας της βουλής / Άρση της ασυλίας τους

- Βουλή πρωτόκολλο πρωθυπουργού με αρ. Κ2443/4-5-11 Καταγγελία πρωθυπουργού περί καταπάτησης του άρθρου 1 (παρ. 1, 2 και 3) του Ελληνικού Συντάγματος / Εξαπάτησης του Ελληνικού λαού

- Έγκληση αστυνομικό τμήμα Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά αρ. πρωτ. 1016/92/17926-10-2011 περί Τέλεσης εγκλημάτων εις βάρος μου / Αυτεπάγγελτης δίωξης των κκ Παπανδρέου, Παπαδήμου, Σαμαρά, Βενιζέλου.

 

* Το δικαίωμα της πολιτικής ανυπακοής – Η νόμιμη άμυνα στην αυθαίρετη εξουσία
Επειδή το φορολογικό σύστημα είναι καταφανώς άδικο σε ότι αφορά την κατανομή των βαρών,
Επειδή οι διατάξεις του είναι απάνθρωπες και παραβιάζουν θεμελιώδη συνταγματικά δικαιώματα,
Επειδή ο καταφανώς άδικος χαρακτήρας των κάθε είδους εκτάκτων εισφορών και η υποχρέωσή μου να ανταποκριθώ σε αυτές θέτουν σε κίνδυνο την ζωή μου και την ζωή του παιδιού μου,
Επειδή η ΖΩΗ θεωρείται ακόμη ΔΙΚΑΙΩΜΑ,
Επειδή το κράτος δεν εκπληρώνει τις ανταποδοτικές του υποχρεώσεις που απορρέουν από το δικαίωμά του να φορολογεί τους πολίτες,
Επειδή, για λόγους ανθρώπινης αξιοπρέπειας, αρνούμαι να καταγραφώ ως παράπλευρη απώλεια σε έναν πόλεμο που προκάλεσε η απληστία, η ανομία, η εθελοδουλεία, η μωροφιλοδοξία, η αμάθεια, η αυθαιρεσία και η ανικανότητα όσων κυβέρνησαν μέχρι τώρα και συνεχίζουν να κυβερνούν,

Επειδή αναγνωρίζω ότι οι φορολογικές υποχρεώσεις του πολίτη πρέπει να εκπληρώνονται σε μία δημοκρατική και ανεξάρτητη χώρα αλλά αυτή που κατοικώ δεν είναι τίποτε από τα δύο,
ΣΑΣ ΔΗΛΩΝΩ ΟΤΙ
Κάνοντας χρήση της μόνης νόμιμης άμυνας που έχω ενάντια στην αυθαίρετη εξουσία,
Επικαλούμαι το δικαίωμα της πολιτικής ανυπακοής και αρνούμαι να συμμορφωθώ στην υποχρέωσή μου να υποβάλλω φορολογική δήλωση μέχρι την θεσμική αποκατάσταση της αδικίας.

 Η πολιτική ανυπακοή είναι η άρνηση απέναντι στην τήρηση ορισμένων νόμων, απαιτήσεων και εντολών της κυβέρνησης, ή μιας δύναμης κατοχής. Ένας από πολλούς τρόπους που οι άνθρωποι μπορούν να χρησιμοποιήσουν για να διαμαρτυρηθούν ή να εξεγερθούν κατά αθέμιτων νόμων.

Η νέα κυβέρνηση και το παλιό οικονομικό και κοινωνικό αδιέξοδο

Οι εκλογές της 17ης Ιουνίου ανέδειξαν μια κυβέρνηση συνεργασίας η οποία, επί της ουσίας, θα προσπαθήσει να συνεχίσει την εφαρμογή του Μνημονίου, εξαπατώντας ταυτόχρονα τον ελληνικό λαό ότι δήθεν το «επαναδιαπραγματεύεται».

 

Η νέα κυβέρνηση θα βρεθεί σύντομα μπροστά στα ίδια μνημονιακά αδιέξοδα
που αντιμετώπισαν και οι δύο προηγούμενες κυβερνήσεις.
Από κει και πέρα, όλα εξαρτώνται από την δική μας αγωνιστική ετοιμότητα



Με τα Μνημόνια, αυτό που επιδιώκεται επισήμως είναι η επίλυση τριών προβλημάτων (χρέος, έλλειμμα, μειωμένη «ανταγωνιστικότητα») με παροχή νέων δανείων από την Τρόικα συν «κούρεμα» των παλιών, για να καταστεί (υποτίθεται) βιώσιμο το εξωτερικό χρέος της Ελλάδας χωρίς η χώρα να αναγκαστεί να κηρύξει (επισήμως) στάση πληρωμών. Και, παράλληλα, με δραστική μείωση των κρατικών δαπανών, αύξηση των κρατικών εσόδων (βλ. χαράτσια) και εσωτερική υποτίμηση (μείωση μισθών και τιμών, αλλά εμείς ξέρουμε ότι πέφτουν μόνο οι μισθοί), για να μπορεί το ελληνικό κράτος να καλύπτει τις ανάγκες του χωρίς να δανείζεται, να προσελκυστούν επενδύσεις και να αυξηθούν οι εξαγωγές.

Η «νόμιμη» φοροδιαφυγή των πλουσίων

Στη μικρή κωμόπολη του Κρανιδίου
λειτουργούσαν μέχρι πρόσφατα
187 offshore εταιρείες, μέσω
των οποίων γίνοταν φοροδιαφυγή και
ξέπλυμα "μαύρου" χρήματος

Οι διάφοροι αστοί οικονομολογίσκοι δεν κουράζονται να μας αναλύουν πως, ενώ χύνουμε τόσους τόνους ιδρώτα για την επιβίωση μας, με μόνη ανταμοιβή να βλέπουμε το απελπισμένο βλέμμα των παιδιών μας που είναι αντιμέτωπα με την ανεργία, παρόλα αυτά, με κάποιο μαγικό τρόπο, είμαστε όλοι υπεύθυνοι για τα χρέη που δημιούργησαν οι καπιταλιστές και οι πολιτικοί τους εκπρόσωποι. Και πως μάλιστα, τα να πληρώνουμε εμείς οι μεροκαματιάρηδες, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι, τα χρέη που έχουν δημιουργήσει οι ιδιοκτήτες εργοστασίων, στόλων, τραπεζών, είναι προς απόλυτο όφελος μας.

 

Την ίδια ώρα, οι αστικές κυβερνήσεις επιτίθενται στο ειδόδημα μας σαν αδηφάγα πιράνχας. Μείωση του κατώτερου μισθού, διάλυση του ασφαλιστικού, δημόσιας υγείας και παιδείας, χαράτσια, άνοδος τιμολογίων των ΔΕΚΟ, ξέφρενη κερδοσκοπία στα είδη καθημερινής ανάγκης και η λίστα δεν έχει τέλος.

 

Μας λένε ότι, επειδή δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί η φοροδιαφυγή, πρέπει αναγκαστικά να αυξηθούν οι φόροι. Στο άκουσμα αυτού, μόνο αναφυλαξία παθαίνουμε. Γιατί ξέρουμε εκ των προτέρων ποιός θα πληρώσει: ένας Έλληνας χαμηλόμισθος οικογενειάρχης, ιδιοκτήτης της πρώτης κατοικίας (την οποία φυσικά ακόμα αποπληρώνει στην τράπεζα) και με την ακόμα πιο ατυχή έμπνευση να έχει κι ένα αμάξι, θα πληρώσει μέχρι και 5 χιλιάδες ευρώ στην εφορία φέτος!

Οι λαοί έχουν τη δύναμη, πώς θα νικήσουμε. Ποια είναι η λύση;

Οι μισοί έχουν μισθό και οι άλλοι μισοί δεν έχουν, ή τους τον παρακρατάνε (άνεργοι, αμεα, συνταξιούχοι). Όποιος έχει θα δίνει τα μισά χρήματα σε έναν που δεν έχει.

Αν δεν πληρώνεις τίποτα στην κουραδοπολιτεία φτάνουν τα χρήματα του ενός και για τους δύο.

 

Λες δεν είμαστε ενωμένοι, να κάνουμε τι; Να βγούμε και να φωνάζουμε; Να μας ακούσει ποιος; Μα δεν τους ενδιαφέρει αν διαφωνούμε όσοι κι αν είμαστε, πώς θα γίνει; Βάλε τελεία.

Άρχισε να θες να είμαστε ενωμένοι για να αντέξουμε, να προβάλλουμε σθεναρά αντίσταση. Πώς θα ενωθούμε; Βγες στη γειτονιά σου!!!! Πιάσε τον γείτονα, ζήτα του αν χρειάζεσαι κάτι, και δώστου αν έχεις να δώσεις κάτι.

 

Εδώ και καρό φτιάχνουμε διάφορα φαγώσιμα τα οποία ανταλλάσσουμε. Πήγα σ’ έναν γείτονα και έδωσα ένα τουρσί. Του λέω αν σου αρέσει να μου ζητάς κι εσύ θα μου δίνεις ότι έχεις ως αντάλλαγμα, για να μην χρειαζόμαστε λεφτά, να απεξαρτοποιηθούμε από την πολιτεία, να μην μας κάνουν ότι θένε οι προδότες. Και μου λέει «μακάρι, πώς θα γίνει αυτό;». Τι πώς θα γίνει του λέω, εμείς το κάνουμε τώρα!!!!

Τι δεν καταλαβαίνεις;;;;

Ο πλούτος του λαού μας στην Ελβετία

Στις ελβετικές τράπεζες βρίσκεται
μεγάλο μέρος του πλούτου που
έχει παραχθεί από το μόχθο
του ελληνικού λαού

Σύμφωνα με το ελβετικό υπουργείο Οικονομικών, τετραπλασιάστηκαν οι Έλληνες καταθέτες στην Ελβετία που γνωστοποίησαν τα προσωπικά στοιχεία τους στις ελληνικές Αρχές το 2011 σε σχέση με το 2010.

Σύμφωνα με τα επίσημα ελβετικά έγγραφα, οι Έλληνες με καταθέσεις στην Ελβετία που συμφώνησαν το 2011 να κοινοποιηθούν τα στοιχεία τους στις ελληνικές φορολογικές αρχές ανέρχονται σε 1.360, έναντι 365 το 2010 και μόλις 70 το 2009.

 

Οι «επώνυμοι» καταθέτες το 2011 φαίνεται πως έλαβαν συνολικούς τόκους 10 εκατ. ευρώ, ενώ τα προηγούμενα έτη οι τόκοι αυτών των καταθετών από την Ελλάδα κυμαίνονταν από 800.000 έως 2,5 εκατ. ευρώ.

 

Είναι ενδεικτικό ότι τα έσοδα της Ελλάδας από τη φορολόγηση των τόκων των «φανερών» ελληνικών καταθέσεων στις ελβετικές τράπεζες αυξήθηκαν άνω του 50%. Ενώ το 2010 τα έσοδα αυτά έφτασαν τα 5,8 εκατ. ευρώ, το 2011 ξεπέρασαν τα 9,3 εκατ. ευρώ.

Με τα μάτια ενός άλλου..

Όταν σκέφτομαι μία κατάσταση με τα μάτια του άλλου καταβάλω κόπο, τον οποίο κόπο ο άλλος δεν τον αντιλαμβάνεται. Έτσι για μένα είναι σαν να μου χρωστάει, ενώ για εκείνον είναι σαν να μην έκανα τίποτα.

Παράδειγμα. Εγώ δεν είμαι τακτική, αλλά εσένα σου αρέσει η τάξη. Όλη την ώρα η σκέψη μου είναι να μην αφήσω γύρω πράγματα για να μην εσύ εκνευριστείς. Για μένα είναι μία τρομερή προσπάθεια την οποία καταβάλλω για χάρη σου, εσύ από την άλλη δεν το βλέπεις ότι προσπαθώ, αφού θεωρείς την τάξη κάτι το απλό (και πρόσεξε, από την πλευρά σου πιστεύεις ότι συμφέρει και μένα η τάξη που εσύ προτιμάς).

Να προσθέσω και.. ό,τι είναι του χαρακτήρα μας ακούραστα το κάνουμε, ο άνθρωπος δηλ. που του αρέσει η τάξη πολύ εύκολα την φέρνει. Το αντίθετο ισχύει για όποιον δεν είναι τάση του και το κάνει για τον άλλον (το οτιδήποτε).

Η μεγάλη μου απορία είναι η εξής: Γιατί να πρέπει να καταβάλλω προσπάθεια για να σου είμαι αρεστή; Αν δεν σου αρέσει η αταξία μου μην με κάνεις παρέα.

Αυτή μου η πεποίθηση, που την έχω από πάντα, δείχνει καραεγωιστική, το να είμαι όπως σκατά είμαι δηλαδή κι αν δεν σου αρέσω μην με προτιμήσεις. Ας δούμε το θέμα από την πλευρά της αγάπης. Γίνεται να αγαπάω κάποιον συγκεκριμένο άνθρωπο (πρόσεξε το «συγκεκριμένο», αυτό το συγκεκριμένο σημαίνει με τον αυτόν χαρακτήρα), αλλά θα ήθελα να ήταν λιγάκι πιο σοβαρός, λιγότερο έντονος, κομματάκι πιο τακτικός…. Αν τον θέλεις αλλιώς σημαίνει ότι δεν τον αγαπάς τον συγκεκριμένο άνθρωπο, κι αυτό είναι τελεία (πώς θα γίνει τώρα, νέα μαθηματικά θα φτιάξουμε;)

Άλλο ιδίωμα της αγάπης. Λέμε ότι αγαπάμε κάποιον ΜΟΝΟ αν μας δίνει ευτυχία η ευτυχία του, ακόμα κι όταν η δική του ευτυχία ΔΕΝ μας συμφέρει. Άρα αν βρίσκω ισορροπία στο χάος θα έπρεπε να χαίρεσαι αν είμαι χαοτική και να προβληματίζεσαι αν με δεις σε τάξη.

Μία άλλη αλήθεια είναι ότι αν ο άνθρωπος είναι ευτυχισμένος κάνει κι όλους τους γύρω του ευτυχισμένους χωρίς να κουνήσει δαχτυλάκι (η ευτυχία παρασέρνει).

Με βάση αυτές τις θεωρίες, έλα και πες μου ότι είναι εγωιστικό το να είναι ο καθένας ο εαυτός του! Να μην αλλάζει το παραμικρό! Και ο άλλος, αν τον αγαπά, να τον αγαπά ως έχει! Κι ένα τελευταίο….

Αγάπη είναι να μπορείς να δεις αυτό που έχω σαν χαρακτηριστικό εγώ κι από σένα λείπει, ως συμπλήρωμά σου κι όχι σαν κουσούρι μου (κάτι που πρέπει ν’ αλλάξω δηλαδή γιατί αν δεν είμαστε ίδιοι είμαι λάθος)!!

Υ.Γ. Πώς μπορεί και ζει ο άνθρωπος έτσι; Συμβίωση δεν σημαίνει συμβιβασμός!!! Κόψε εσύ, να κόψω εγώ, να είμαστε κομμένοι (μισεροί) άνθρωποι. Αυτό το να επιδιώκει να βάλει το μαύρο με το άσπρο για να γίνει γκρι!!! Γκρίζα ζωή… θλιβερό. 

Ευρώ ή δραχμή: Τι απαντάμε;

Ούτε το ευρώ είναι παράδεισος
ούτε η δραχμή κόλαση

Το δίλημμα «ευρώ ή δραχμή» έκτων πραγμάτων απασχολεί έντονα τον ελληνικό λαό, ανεξαρτήτως του αν η μεγαλοαστική τάξη το βάζει εκβιαστικά για να επιβάλει την πολιτική της. Στην πραγματικότητα, ούτε το ευρώ είναι ο παράδεισος ούτε η δραχμή η κόλαση. Μπορείς να είσαι με το ευρώ Σλοβακία ή με ένα εθνικό νόμισμα Ισλανδία.

 

 Αυτό που έχει σημασία (φυσικά, μιλάμε πάντα στο πλαίσιο του υπάρχοντος κοινωνικού καθεστώτος) είναι με ποια πολιτική συνοδεύεται η μία ή η άλλη επιλογή. Πάνω σε αυτό, μάλιστα, λέγονται και τρομερά ψέματα από τους γνωστούς Ταλιμπάν του Μνημονίου. Π.χ., ότι αν γυρίσουμε στη δραχμή, η αξία του σπιτιού μας, του μισθού μας, των όποιων καταθέσεων μας κτλ., θα πέσουν όσο θα πέσει και η δραχμή σε σχέση με το ευρώ. Αν ήταν έτσι, τότε από το '50 μέχρι το '90, που η λιρέτα ήταν πολύ πιο φτηνή και από τη δραχμή και υποτιμούνταν συνεχώς, θα έπρεπε οι Ιταλοί να ήταν ζητιάνοι.

Το είπαν το 2001: τώρα που το Κόσσοβο είναι ανεξαρτητοποιημένο περίμενε τις εξελίξεις. Οσονούπω σου ‘ρχονται!

Στις 17 Ιουλίου 2001 τρεις βουλευτές του χριστιανοδημοκρατικού κόμματος της Γερμανίας ο Karl A. Lamers, ο Peter  Hintze, και ο Klaus Juncker Hedrich,  έγραψαν ένα άρθρο στην εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Zeitung,  στο οποίο ανέπτυξαν μια ιδέα..Πως μπορεί να αναπτυχθεί πολιτικά και  οικονομικά η Ε.Ε.

 

Το πρόγραμμα κι όλα αυτά που λένε οι αξιωματούχοι,
γράφοντας άρθρα, «τα ρίχνουν»

και γίνονται μετά από μερικά χρόνια, μέρες, μήνες!

Για τα Βαλκάνια προτείνουν, την ίδρυση της ΝΑ Ευρωπαϊκής Ένωσης στην οποία θα συμμετέχουν οι έξης χώρες: η Αλβανία, η Ελλάδα, η Βουλγαρία, η Ρουμανία, η Κροατία, η Σλοβενία, η Βοσνία-Ερζεγοβίνη, τα Σκόπια, η Ουγγαρία και το Κόσσοβο όταν αυτό ανεξαρτητοποιηθεί.

ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ

Μείωση προσδόκιμου ζωής κατά 10 χρόνια, εξόντωση των ηλικιωμένων, δουλειά μέχρι τον τάφο και μηδενισμός των γεννήσεων: αυτοί είναι οι στόχοι του Μνημονίου!

 

Πίσω από την φαινομενικά αθώα προπαγάνδα ότι οι ηλικιωμένοι μπορούν
να δουλεύουν και μετά τη σύνταξη (ενεργός γήρανση),
κρύβεται η μεγαλύτερη κτηνωδία:
"αν δεν μπορείτε να δουλεύετε, τότε να πεθάνετε, γιατί μας κοστίζετε πολύ"

 

Η λέξη «γενοκτονία» συνήθως φέρνει στο νου μας πολέμους, σφαγές αθώων και γενικώς τα πιο σκοτεινά γεγονότα στην ιστορία. Σήμερα γίνεται πάλι γενοκτονία, καλυμμένη είναι η αλήθεια, αλλά το ίδιο βάρβαρη και απάνθρωπη. Είναι ο τρόπος που το γερασμένο και ιστορικά τελειωμένο αυτό κοινωνικό σύστημα προσπαθεί να επιβιώσει, βγάζοντας για άλλη μια φορά όλη του τη βαρβαρότητα. Χτυπώντας αλύπητα και οδηγώντας στην εξόντωση τους ηλικιωμένους και ταυτόχρονα σαμποτάροντας απροκάλυπτα τις γεννήσεις.

Αντρίκιο είναι να είσαι ειλικρινής -πρώτα με σένα

Στην καθημερινότητά μου όταν νευριάσω με κάποιον, επειδή δεν είναι σωστό, καταπίνω τα νεύρα μου, βρίσκω την ψυχραιμία μου και αντιδρώ καθωσπρέπει. Την άλλη στιγμή, είμαι πολύ χαρούμενη αλλά για να μην ξεφύγω -υπάρχει κι ένα μέτρο-, πνίγω την χαρά μου, δεν την εκδηλώνω (ας κρατήσω και μία πισινή). Την άλλη στιγμή πονάω αλλά δεν είμαι φλώρος, είμαι αντράκι εγώ, δεν επιτρέπεται να είμαι τρωτή, σφίγγω τα δόντια και γίνομαι σκληρή.

….

Κι έρχεται η ώρα που το μέσα μου αλυχτάει, η ψυχή μου σαν να θέλει να βγει, και ηρεμία δεν βρίσκω πουθενά, και αρχίζω να αναρωτιέμαι τι έχω; Τι θες πια από τη ζωή, ποιο το πρόβλημά σου;

….

Έτσι τουρλουμπούκι όπως τα έχεις κάνει πώς περιμένεις να βγάλεις άκρη; Πώς να καταλάβεις τι θέλει η ψυχή σου όταν το κλάμα το κάνεις χάχανα, τον πόνο σκληρότητα και τη χαρά μετριότητα;

Θα καταλάβεις αν γίνεις ειλικρινής!!! Εσύ φέρνεις το πρόβλημα, κι όχι ο εαυτός σου που δεν ξέρει τι του φταίει (ποιος είσαι εσύ; αυτός που θες να σε ορίζεις -τι είσαι/θέλεις/νιώθεις). Ο εαυτός σου ξέρει πάρα πολύ καλά τι θέλει και στο δείχνει κάθε στιγμή. Ο εαυτός σου είναι αυτός που νευρίασε κι εσύ του λες δεν είναι σωστό. Είναι αυτός που χάρηκε κι εσύ δεν τον αφήνεις. Είναι αυτός που πονάει και τον διατάζεις να πάψει.

Θέλεις να είσαι καθωσπρέπει, να κρατάς πισινές, να το παίζεις αντράκι, πολύ ωραία, έχεις την επιλογή, να δεχτείς όμως και τα αποτελέσματά της, την πάλη δηλαδή με τον εαυτό. Και μην τα βάζεις μαζί του, εσύ του άνοιξες τον πόλεμο.

Η μπλόφα της εγκατάλειψης

Πολλοί καπιταλιστές πριν τις εκλογές, θέλοντας να εκβιάσουν για να έχουν την κυβέρνηση που επιθυμούν, απειλούσαν ότι, αν δεν γίνει κάτι τέτοιο, θα πάρουν τις επιχειρήσεις τους και θα φύγουν από τη χώρα.

Είναι πάρα πολύ ωραίο για να είναι αληθινό να μας αδειάσουν την γωνιά από μόνοι τους! Γι αυτό, όμως, θα χρειαστεί η δυναμική επέμβαση της εργατικής τάξης.

 

Εφοπλιστές: Αν μας βάλετε φόρους, θα φύγουμε

«Δεν μπορείς να πιέζεις ασφυκτικά ένα πρόσωπο που εκπροσωπεί τη διεθνή ναυτιλία λέγοντάς του ‘‘θα σε φορολογήσω’’. Η απάντηση που θα πάρεις θα είναι ‘‘κάν΄το αλλά αφού πρώτα με ελέγξεις». Αυτές τις δηλώσεις του εφοπλιστή Βίκτωρα Ρέστη επικαλείται μεταξύ άλλων το αμερικανικό πρακτορείο Bloomberg σε δημοσίευμά του το οποίο αναφέρει ότι πιθανή φορολόγηση των ελλήνων πλοιοκτητών από μια κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θα είχε ως αποτέλεσμα τη μαζική φυγή τους από τη χώρα με επακόλουθο την εκτόξευση της ανεργίας.