ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΕΣ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

Σε μια περίοδο που η αγανάκτηση του εργαζόμενου ελληνικού λαού για τη φτώχεια, την ανεργία, τα άγρια αντιλαϊκά μέτρα του Μνημονίου αρχίζει πάλι να φουντώνει, σε μια περίοδο που οι εργαζόμενοι στις συγκοινωνίες, στην υγεία κ.α. βρίσκονται στους δρόμους, σε μια περίοδο που η εργατική τάξη της χώρας δίνει μάχη ζωής και θανάτου για να μην υποταχτεί στη βαρβαρότητα των ατομικών συμβάσεων, κάποιες πολιτικές δυνάμεις από τον ευρύτερο χώρο του ΣΥΡΙΖΑ επέλεξαν να φέρουν στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης το ζήτημα των 300 μεταναστών από την Κρήτη που διεκδικούν τη νομιμοποίηση τους.



Η ιστορία των «μεταναστών της νομικής»
λειτούργησε αντικειμενικά για την κυβέρνηση



Η συνέχεια, με τα γεγονότα της Νομικής, την ανακίνηση του θέματος του πανεπιστημιακού ασύλου κτλ., είναι λίγο πολύ γνωστή. Αυτές οι δυνάμεις των μαινόμενων «αντιρατσιστών» στην πραγματικότητα έπαιξαν με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο το παιχνίδι του συστήματος και της κυβέρνησης. Έδωσαν το πάτημα σε διάφορα αντιδραστικά επιτελεία να βάλουν στην ημερήσια διάταξη την κατάργηση του ασύλου, το οποίο μάλιστα οι ίδιες ακριβώς δυνάμεις έχουν δυσφημήσει στη συνείδηση του ελληνικού λαού, ανεχόμενες ή και υποστηρίζοντας επί χρόνια την κακοποίηση του από τους λεγόμενους «αντιεξουσιαστές». Έδωσαν την ευκαιρία στην κυβέρνηση να κάνει επίδειξη «δημοκρατικής υπευθυνότητας», διαβεβαιώνοντας αφ' ενός ότι δεν θα καταργήσει  «εντελώς» το άσυλο, αφ' ετέρου ότι δεν θα υποχωρήσει στο βασικό αίτημα των απεργών πείνας (ανοίγοντας όμως παράλληλα το δρόμο για ευκολότερη νομιμοποίηση όλων των λαθρομεταναστών). Δημιούργησαν τις προϋποθέσεις για συσπείρωση όλου του αστικού στρατοπέδου ενάντια στην «ανομία»  (τη στιγμή ακριβώς που αυτό το στρατόπεδο ήταν διαιρεμένο πάνω στο θέμα του Μνημονίου και αυτό εκ των πραγμάτων διευκόλυνε τις λαϊκές αντιδράσεις). Τέλος, και ακόμη σημαντικότερο, έφεραν τον αποπροσανατολισμό και τη σύγχυση στο στρατόπεδο της εργατικής τάξης και του πλειοψηφικού αυτού κομματιού του λαού μας που αντιδρά στα βάρβαρα κυβερνητικά μέτρα.

Εμείς δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε αν αυτοί που τα έκαναν αυτά τα έκαναν απλώς από εγκληματική ηλιθιότητα ή ένα μέρος τους τουλάχιστον βρισκόταν σε διατεταγμένη υπηρεσία. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι αυτές οι δυνάμεις δρουν πλέον με τρόπο αντικειμενικά προβοκατόρικο, ανοιχτά εχθρικό προς τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και εξυπηρετικό των πιο βρώμικων κυβερνητικών σχεδιασμών.

Πάρις Δάγλας

ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΣ, ΦΘΗΝΕΣ, ΠΟΙΟΤΙΚΕΣ

Αυτό θέλουν οι εργαζόμενοι, αυτό θέλει ο ελληνικός λαός,

και οι μόνοι που δεν θέλουν είναι οι μεγαλοκαπιταλιστες



Οι εργαζόμενοι στα ΜΜΜ
σπάνε την δικτατορία κυβέρνησης-καπιταλιστών
 κι έχουν την συμπαράσταση του δοκιμασμένου ελληνικού λαού



Η κυβέρνηση επιτίθεται κατά μέτωπο εναντίον των δημόσιων συγκοινωνιών και των εργαζομένων σε αυτές. Αφού εκβίασε να σταματήσουν οι κινητοποιήσεις για να γίνει διάλογος, χωρίς να κάνει τίποτε τέτοιο, κατεβάζει νομοσχέδιο-λαιμητόμο για το δημόσιο χαρακτήρα των αστικών συγκοινωνιών και τα δικαιώματα των εργαζομένων σε αυτές. Με αυτό το νομοσχέδιο, ανοίγει ο δρόμος για την ιδιωτικοποίηση, αφού στο χώρο θα μπορούν να δραστηριοποιούνται και άλλες εταιρείες εκτός από τις δημόσιες. Και επιπλέον, οι δύο εταιρείες που θα προκύψουν από τη συγχώνευση, Ο.Σ.Υ. (λεωφορεία, τρόλεϊ) και ΣΤΑ.Σ.Υ. (ΗΣΑΠ, ΜΕΤΡΟ, ΤΡΑΜ), θα συμβάλλονται με εταιρείες παροχής υπηρεσιών, ενώ αν αποκλίνουν 10% από το αρχικό πλάνο των εσόδων-εξόδων τους, θα αναπροσαρμόζονται, προς τα κάτω βέβαια, οι συμβάσεις εργασίας, οι δαπάνες κ.λπ. 1.500 εργαζόμενοι υποχρεώνονται να μεταταχθούν αμέσως και οι υπόλοιποι καλούνται να διαπραγματευτούν τις συμβάσεις τους από μηδενική βάση, τη στιγμή που οι μισθοί τους έχουν ήδη μειωθεί 150-200 ευρώ το μήνα με τις πρόσφατες περικοπές. Η κρατική επιχορήγηση θα φτάνει μόνο το 40% του συνολικού κόστους λειτουργίας, και αυτό υπό όρους, ενώ ο ληστρικός δανεισμός από τις τράπεζες συνεχίζεται. Και οι καινούργιες εταιρείες, δηλαδή, θα είναι εξαρχής υποθηκευμένες στους τραπεζίτες. Την ίδια στιγμή, έχει ήδη τεθεί σε εφαρμογή η αύξηση των εισιτηρίων σε 1,20 ευρώ (για ένα μέσο) και 1,40 ευρώ (για 90 λεπτά διαδρομής). Δηλαδή, 40% αύξηση σε εποχές άγριας λιτότητας και φτώχειας.

Η κυβέρνηση απάντησε στον αγώνα των εργαζομένων με δικαστικές διώξεις, βγάζοντας τις απεργίες παράνομες. Οι εργαζόμενοι, όμως, αψήφησαν τις δικαστικές αποφάσεις και συνέχισαν τις απεργίες, σπάζοντας έτσι για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια την τρομοκρατία της ποινικοποίησης των εργατικών αγώνων.

Από την "εξυγίανση"  αυτό που θα κερδίσουμε
είναι να χαιρετήσουμε τις "δημόσιες" συγκοινωνίες
με νέες ακριβές υπηρεσίες"

Πίσω από αυτή την επίθεση βρίσκεται συγκεκριμένα το κατασκευαστικό κεφάλαιο, που έχει ιδιαίτερα συμφέροντα από την ιδιωτικοποίηση και τη λεηλασία των οδικών μεταφορών. Δεν διστάζει ακόμα και να διαλύσει τους σιδηροδρόμους της χώρας γι' αυτά τα συμφέροντα. Σχεδόν όλες οι γραμμές του ΟΣΕ, εκτός από τις δύο κεντρικές, Αθήνα-Θεσσαλονίκη και Αθήνα-Πάτρα, είναι πλέον εκτός λειτουργίας ή υπολειτουργούν. Υλικό και δίκτυο σύγχρονο, αξίας πολλών εκατομμυρίων ευρώ, σκουριάζει στις αποθήκες. Οι εφημερίδες και τα κανάλια, που ελέγχονται από το κατασκευαστικό κεφάλαιο, εξαπολύουν τις πιο λυσσαλέες επιθέσεις εναντίον των απεργών, με απειλές ακόμα και για απολύσεις. Το κεφάλαιο αυτό επιχειρεί, δηλαδή, να επιβάλλει τη δικτατορία του σε όποιον αντιστέκεται.

Παράλληλα, την τελευταία περίοδο, αναπτύσσεται, υπό το βάρος των ληστρικών αυξήσεων των διοδίων και των εισιτηρίων, το κίνημα άρνησης πληρωμής τους. Είναι πηγαία λαϊκή αντίδραση στο χαράτσωμα και την κοροϊδία των κατασκευαστών και των κυβερνήσεων τους και δεν έχει σχέση, π.χ. στα εισιτήρια, με «τζαμπατζήδες», που ήταν κυρίως λαθρομετανάστες. Και αυτό το κίνημα δυναμώνει συνέχεια, παρά τις κυβερνητικές απειλές.

Οι εργαζόμενοι στις συγκοινωνίες και μπορούν και πρέπει να κλιμακώσουν τον αγώνα τους με απεργία διαρκείας, ή με όποιο άλλο αποτελεσματικό τρόπο επιλέξουν οι ίδιοι, ώστε να φέρουν σε δύσκολη θέση κυβέρνηση και καπιταλιστές. Γι’ αυτό, βέβαια, χρειάζεται θέληση, συσπείρωση δυνάμεων και μια συνδικαλιστική ηγεσία που να εκπροσωπεί πραγματικά τους εργαζόμενους και όχι το κυβερνητικό κόμμα. Ο εργαζόμενος λαός είναι μαζί με τους απεργούς, όπως δείχνει το κίνημα άρνησης πληρωμής διοδίων και εισιτηρίων. Δεν υπάρχουν περιθώρια υποχώρησης. Οι εργαζόμενοι και η χώρα χρειάζονται συγκοινωνίες δημόσιες, φθηνές και ποιοτικές. Η κυβέρνηση θέλει να τις δώσει στα αρπακτικά του κεφαλαίου και να κάνει ακόμα πιο δυσβάσταχτη τη ζωή μας. Γι' αυτό όλοι τώρα πρέπει να βρεθούμε στο πλευρό των εργαζόμενων στις συγκοινωνίες.

Σ. Κρόκος

Η ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

Αφορμή για το άρθρο αυτό στάθηκε ένα δημοσίευμα της εφημερίδας «Δημοκιρατία» της 25/1/11. Γράφει ότι έχουν αυξηθεί οι αυτοκτονίες λόγω χρεών και ανεργίας. Τα νούμερα τρομάζουν:

•  6.000 επιχείρησαν να αυτοκτονήσουν το 2009.
• Οι αυτοκτονίες το 2010 αναμένεται να ξεπεράσουν τις 420, από 320 το 2007.

Η πλειονότητα των περιπτώσεων αυτών, εκτός από κατεστραμμένοι μικρομεσαίοι, είναι άνεργοι ή εργαζόμενοι με οικονομικά προβλήματα. Τα νούμερα προκαλούν σοκ. Αλλά το σοκ που μας έχουν προκαλέσει οι καπιταλιστές και η κυβέρνηση είναι μεγαλύτερο.

Δεν έχει νόημα να σκύβεις το κεφάλι.
Βρες αυτούς που αντιμετωπίζουν το ίδιο πρόβλημα με σένα,
οργανωθήτε και διεκδικήστε αυτό που δικαιούστε.

Τελείωσαν πλέον οι αυταπάτες. Αφού μας ξεζούμισαν στις επιχειρήσεις τους έναντι πινακίου φακής, τώρα μας πετάνε στο δρόμο και βγάζουν τα λεφτά τους στις Ελβετίες.

Μας έχουν γεμίσει το μυαλό ενοχές ότι είμαστε άχρηστοι ή τεμπέληδες ή ότι «μαζί τα φάγαμε». Ε, λοιπόν, όχι. Δεν θα μας κλείσουν σε ψυχιατρεία. Δεν φταίμε εμείς που είμαστε άνεργοι. Δεν φταίμε εμείς για την κατάντια της χώρας μας.

Ως άνεργοι, κυριολεκτικά δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα. Π' αυτό, χρειάζεται δράση. Οργάνωση ανά ΟΑΕΔ και ανά επάγγελμα. Διεκδικούμε:

• Αύξηση στο επίδομα ανεργίας. Λεφτά υπάρχουν, αρκεί να πάρουν πίσω τα 78 δισεκατομμύρια ευρώ από τις τράπεζες.
• Παροχή τροφίμων και βασικών ειδών από το κράτος και δωρεάν μετακίνηση στις συγκοινωνίες.
•  Δουλειά σε δημόσια ή δημοτικά έργα, προσλήψεις ανέργων μέσω ΟΑΕΔ.

Οι άνεργοι έχουμε προβλήματα, αλλά έχουμε και λύσεις. Απλά πρέπει να τα διεκδικήσουμε οργανωμένα. Δεν πιστεύουμε λέξη απ' ότι λένε και θα αγωνιστούμε μέχρι να τους πάρει ο διάολος!

Π. Κάρτας

ΤΟ «ΜΑΘΗΜΑ» ΤΩΝ ΝΑΥΤΕΡΓΑΤΩΝ

Από τους τελευταίου αγώνες των ναυτεργατών

Παρασκευή βράδυ, έχοντας μόλις σχολάσει από ένα βαπόρι στο Ικόνιο. Δύσκολη η επισκευή, ψίχουλα οι υπερωρίες και βαθιά ριζωμένη η απειλή της ανεργίας. Βλέπεις, καθώς λένε οι εφοπλιστές και η κυβέρνηση τους, «έχουμε κρίση και είναι δύσκολα τα πράγματα. Δεν αντέχουμε τα έξοδα και αποτυχίες δεν επιτρέπονται...». Και πώς να τα βγάλουν πέρα; Έχετε δει πόσο πουλιέται σήμερα ένας πίνακας του Πικάσο; Για να μην πούμε πού έφτασε το χαβιάρι... Πρέπει να σφίξουν το λουρί οι εργαζόμενοι...

Την έχουν τη λύση τα αφεντικά: «Κόψε του εργαζομένου τις υπερωρίες, μείωσε το μισθό. Κι αν διαμαρτυρηθεί, δείξ' του τα βαπόρια. Θα καταλάβει... Έτσι είχαν σηκώσει ψηλά τον αμανέ και οι ναυτικοί. Να κάτι απεργίες στα ποντοπόρα, στα ποστάλια (επιβατηγά), να κάτι διαμαρτυρίες, θυμήθηκαν τα χρόνια της ΟΕΝΟ. Ε, γεμίσαμε κι εμείς τα βαπόρια φιλιππινέζους και Ουκρανούς και ησυχάσαμε». Δεν είναι τυχαίο ότι τη δεκαετία του '90, που έγινε η εκρηκτική άνοδος των Ελλήνων εφοπλιστών, που σήμερα έχουν φτάσει να κατέχουν το 16% της παγκόσμιας ναυτιλίας, την ίδια δεκαετία αφελληνίστηκαν τα βαπόρια. 80.000 Έλληνες ναυτεργάτες πετάχτηκαν στο δρόμο, ένα ιστορικό κίνημα που έχτισε Σοβιέτ στα βαπόρια έπαψε να υπάρχει.

Θυμάμαι τότε που πιέζαμε τα σωματεία να βάλουν σαν κύριο ζήτημα πάλης: «Όχι άλλοι ξένοι στα βαπόρια, δουλειά στους Έλληνες ναυτεργάτες». Προς τα τέλη της δεκαετίας του '90, κάποια σωματεία είχαν τέτοια συνθήματα. Μα ήταν ήδη αργά.

 Χρόνια μετά, όντας συνεργείο στη στεριά, πέταγα για Σιγκαπούρη μια φορά. Δίπλα μου κάθισε ένα παλικάρι. Πιάσαμε κουβέντα. Μου φάνηκε «αριστερός». Όταν ανέφερα για το τι έγινε με τους Ελληνες ναυτεργάτες, με αποκάλεσε «ρατσιστή». Τον κοίταξα καλά καλά και του είπα: «Φίλε, ή χαζός είσαι ή κάνεις πληρώματα για τους εφοπλιστές. Με μας πάντως δεν είσαι» (οι μεγαλύτεροι λακέδες των εφοπλιστών είναι όσοι επιλέγουν τα πληρώματα, δηλαδή, όσοι «κάνουν πληρώματα»). Σήμερα, τα αφεντικά της Ελλάδας, οι εφοπλιστές, πάνε να κάνουν το ίδιο για όλη την ελληνική εργατική τάξη. Συνάδελφοι, δεν πρέπει να τους αφήσουμε να το πετύχουν. Είναι ζήτημα ζωής ή θανάτου. Δεν πρέπει να γίνουμε σκλάβοι. Να κλείσουν τα σύνορα. Χωρίς την ηρωική ελληνική εργατιά, καμιά ελπίδα δεν υπάρχει για ένα καλύτερο αύριο για μας και τα παιδιά μας. Κι αν κανένας «αριστερός» μας αποκαλέσει «ρατσιστές», τότε να του πούμε: «Άντε ρε να κάνεις πληρώματα για τους εφοπλιστές».

Πυθέας

Η ΚΕΡΑΤΕΑ, ΤΑ ΔΙΟΔΙΑ, Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΙΣΤΩΝ

Τα θέματα με τα διόδια και με το ΧΥΤΑ στη Κερατέα δεν είναι καινούρια Απλώς το τελευταίο χρονικό διάστημα δώθηκε μεγαλύτερη δημοσιότητα και εντάθηκαν οι αγώνες των κατοίκων και στα δύο αυτά μέτωπα

Κορυσχάδες 1944

Ο Γιάννης Ζεύγος στη βουλή της κυβέρνησης του βουνού.

Πίσω του διακρίνεται κάδρο του Κολοκοτρώνη

Κατ’ αρχήν να τονίσουμε ξεκινώντας το δίκαιο των αιτημάτων και στις δύο περιπτώσεις. Τα διόδια και η πληρωμή τους είναι καθαρά θέμα κλεψιάς των μεγαλοεργολάβων. Έχουμε από τους χειρότερους αυτοκινητόδρομους στην Ευρώπη και η δικαιολογία "Πληρώνω διόδια για να έχω καλύτερους δρόμους και να καλυφθεί το κόστος τους" είναι γελοία. Αν ήθελαν μειωμένο κόστος θα έκοβαν τις μίζες, θα κατασκεύαζαν σωστούς δρόμους με καλή ποιότητα υλικών και θα τέλειωνε η ιστορία Ενώ τώρα συμβαίνει ότι κατασκευάζονται επίτηδες κακής ποιότητας αυτοκινητόδρομοι με χαμηλό κόστος και χαμηλή ποιότητα υλικών και χαμηλό εργατικό κόστος αφού οι εργολάβοι απασχολούν αλλοδαπούς στη πλειοψηφία τους με χαμηλότερα μεροκάματα για να υπάρχει πάντα περιθώριο για μεγαλύτερο κέρδος και συνεχείς εργολαβίες για διορθώσεις των οδοστρωμάτων.

Στη Κερατέα τώρα θέλουν να επιβάλουν την κατασκευή ενός ξεπερασμένου συστήματος διαχείρισης σκουπιδιών καταστρέφοντας το φυσικό και αρχαιολογικό πλούτο της περιοχής. Οι Κερατιώτες περίμεναν εδώ και χρόνια τις μπουλντόζες και τα μηχανήματα γνωστού μεγαλοεργολάβου και ήταν καλά προετοιμασμένοι

Και στις δύο περιπτώσεις υπάρχει σύγκρουση τοπικών κοινωνιών με τα συμφέροντα των ολίγων που εκπροσωπούν το Κράτος. Στέλνονται οι πραιτωριανοί του (Αστυνομία) για να καταστείλουν τις αντιδράσεις και να επιβάλουν δήθεν την τάξη Το συμφέρον δηλαδή των μεγαλοεργολάβων που θησαυρίζουν στη περίπτωση των διοδίων και επιδιώκουν να θησαυρίσουν στη περίπτωση της Κερατέας εις βάρος των τοπικών κοινωνιών και της λογικής.

Ενώ λοιπόν οι αντιδράσεις αυτές θα έπρεπε να τύχουν έμπρακτης αλληλεγγύης από τη μεριά των Εθνικιστών παρατηρείται το φαινόμενο της ολιγωρίας σε αντίθεση με τους αναρχικούς, αριστεριστές, κομμουνιστές που έσπευσαν όχι μόνο να συμπαρασταθούν αλλά και να καπελώσουν τις πρωτοβουλίες των πολιτών και στις δύο περιπτώσεις.

Συνέβη δε και το εξής τραγελαφικό. Οι οργανωμένες ενέργειες συμπαράστασης σε κάποιες περιπτώσεις από πλευράς Εθνικιστών (συγκεκριμένα του Πατριωτικού Ελληνικού Συνδέσμου) να συμπαρασταθούν στους αντιδρώντες κατοίκους λοιδορήθηκαν από ορισμένους ηλίθιους γιατί λέει συνέπραξαν με τους αριστερούς, επειδή συνέβη να βρίσκονται στον ίδιο χώρο (διόδια)!!!

Ασφαλώς και ατομικά πολλοί Εθνικιστές έχουν σπεύσει να βοηθήσουν και τους κατοίκους της Κερατέας και τις κινήσεις πολιτών που αντιδρούν στα διόδια κατεβάζοντας τις μπάρες. Η έλλειψη όμως οργανωμένης παρουσίας ανοίγει το δρόμο στους κάθε λογής αριστερίζοντες να αυτοπροβάλλονται ως οι μοναδικοί συμπαραστάτες των κατοίκων και στις δύο περιπτώσεις. Η αδυναμία αυτή των Εθνικιστών δεν είναι καινούρια Επί δεκαετίες το ΚΚΕ έγινε ο αυτόκλητος υπερασπιστής των εργατικών δικαιωμάτων και άλωσε τον συνδικαλισμό εξ αιτίας της ανυπαρξίας αντίβαρου από πλευράς Εθνικιστών. Δεν φτάνει μόνο να κατηγορούμε τους άλλους γιατί άλωσαν την Παιδεία, την Τέχνη και όλους τους τομείς της ελληνικής κοινωνίας. Είναι καιρός να αναλογιστούμε τις ευθύνες των Εθνικιστών και να δράσουμε προς τη δημιουργία σοβαρής εναλλακτικής  πρότασης αναλαμβάνοντας ο καθένας τις ευθύνες του.

Τώρα που βρισκόμαστε στο μεταίχμιο της ιδεολογικής στροφής της Ελληνικής κοινωνίας, της κατάρρευσης των αστικών μύθων, της αποδόμησης της αριστερίστικης προπαγάνδας και της επιστροφής στις παραδοσιακές αξίες του Ελληνισμού Αρκεί να δράσουμε σοβαρά και οργανωμένα και να μην αφήσουμε το περιθώριο σε κανέναν σύγχρονο Γιάννη Ζεύγο να κάνει κηρύγματα ταξικής πάλης έχοντας πίσω του φωτογραφία τον Κολοκοτρώνη.

ΠΑ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΜΠΟΜΠΟΛΑ ΧΤΥΠΑΝΕ ΤΑ ΜΑΤ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΗΝ ΚΕΡΑΤΕΑ

                                                                                                                                                               



 Το "κράτος" συνδιαλέγεται

  με λαθρομετανάστες και αναρχικούς

 όχι όμως με τους Έλληνες στην Κερατέα!



Την ώρα που η Πολιτεία κάθεται και διαπραγματεύεται με τους λαθρομετανάστες που κατέλαβαν τη Νομική, για να τους μεταφέρει με ασφάλεια στο νεοκλασικό Υπατία. Την ώρα που η Αστυνομία δεν τολμάει να καθαρίσει τα Εξάρχεια που εδώ και χρόνια έχει καταστεί άντρο κακοποιών και αναρχικών στοιχείων, με μεγάλη ευκολία αποφασίζουν να επιτεθούν (με μεθόδους μάλιστα ανάρμοστες και πρωτοφανείς για την Ελληνική Αστυνομία) στους αντιστεκόμενους Έλληνες της Κερατέας. Όμως η επιμονή της κυβέρνησης να στήσει εκεί ΧΥΤΑ έχει μεγάλη ουρά! Μόνο για έναν χρόνο θα λειτουργήσει το Βραγώνι Κερατέας ως χώρος υγειονομικής ταφής για 120.000 τόνους σκουπιδιών από τους κοντινούς οικισμούς της Ανατολικής Αττικής, όπως επισημαίνουν τα συναρμόδια υπουργεία Εσωτερικών και Περιβάλλοντος. Τα δυο υπουργεία διαβεβαιώνουν ότι θα ακολουθήσει διαγωνισμός για τη δημιουργία μονάδων επεξεργασίας σύμμικτων απορριμμάτων, διαλογής ανακυκλώσιμων υλικών και κομποστοποίησης, που σήμερα βρίσκονται σε φάση έγκρισης των περιβαλλοντικών όρων. Ωστόσο, εκπρόσωποι των συναρμόδιων υπουργείων καταφέρονται εναντίον πολιτικών και αυτοδιοικητικών παραγόντων που «αντιτίθενται στην υλοποίηση των υποδομών διαχείρισης των απορριμμάτων στο όνομα της προστασίας του περιβάλλοντος, όταν διατηρούν λίγα μέτρα από κατοικημένες περιοχές χώρο ανεξέλεγκτης και παράνομης διάθεσης σκουπιδιών, που αποδεδειγμένα εγκυμονεί κινδύνους για τη δημόσια υγεία». Τα δύο υπουργεία εκτιμούν ότι η πλειονότητα των κατοίκων της Κερατέας αντιλαμβάνεται ότι η υλοποίηση του περιφερειακού σχεδιασμού θα βάλει τέλος στην ανεξέλεγκτη διάθεση απορριμμάτων! Με βάση τον ΠΕΣΔΑ Αττικής στους ΧΥΤΑ Κερατέας - Γραμματικού θα πηγαίνει το 15% των απορριμμάτων της Αττικής, δηλαδή περίπου 335.000 t/y. Η Φυλή «αντέχει» περίπου 2 χρόνια εάν παίρνει όλα τα σκουπίδια της Αττικής. Αυτό σημαίνει ότι εάν γίνουν οι δύο νέοι ΧΥΤΑ (Κερατέα - Γραμματικό) θα επιμηκυνθεί η ζωή της Φυλής κατά περίπου 5 μήνες. Αυτό βλέπουν οι κάτοικοι Κερατέας-Γραμματικού και θεωρούν ότι αναγκαστικά θα πηγαίνουν 4-5 φορές περισσότερα σκουπίδια στις περιοχές τους για να αυξηθεί πραγματικά η διάρκεια ζωής της Φυλής. Τα πράγματα γίνονται πιο σοβαρά όταν πληροφορίες λένε ότι στο συγκεκριμένο έργο εμπλέκεται το όνομα του Μπόμπολα!

Πηγή: ΕΓΕΡΣΙΣ

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ-ΙΣΡΑΗΛ

Τα γεγονότα της Αιγύπτου
κάνουν πιο επιτακτική την ανάγκη του Ισραήλ να προσεγγίσει την Ελλάδα

Έχει την ανάγκη του Ισραήλ να βρει διέξοδο προς την Ευρώπη. Μετά τα τελευταία γεγονότα στη Μέση Ανατολή, η ανάγκη αυτή έγινε περισσότερο επιτακτική. Τα άμεσα σύνορα του Ισραήλ με την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι η Κύπρος και η Ελλάδα. Ο καταλύτης της προσέγγισης του Ισραήλ με την Ευρώπη είναι τα τεράστια αποθέματα φυσικού αερίου στο κοίτασμα Λεβιάθαν, που, σε συνδυασμό με τα κοιτάσματα της Κύπρου, και πιθανά και της Ελλάδας, αλλάζουν τον ενεργειακό χάρτη της Ανατολικής Μεσογείου, αναβαθμίζοντας το ρόλο αυτών των τριών κρατών.

Η ελληνική αστική τάξη προσπαθεί να συνδυάσει την έως τώρα φιλοαραβική-φιλοασιατική πολιτική της με την καθ' όλα συμφέρουσα συνεργασία με το Ισραήλ. Προσπαθεί να αποφύγει το δίλημμα: με την Αραβοασιατική καθυστέρηση, που συμφέρει τους εφοπλιστές και τους τραπεζίτες, ή με την εξελιγμένη τεχνολογία και την ενεργειακή ανεξαρτησία που προσφέρει η συνεργασία με το Ισραήλ; Δίλημμα που, τελικά, δεν θα αποφύγει.

Οι προτάσεις του Ισραήλ είναι συγκεκριμένες, και το σημαντικό για τον ελληνικό καπιταλισμό είναι ότι οι Ισραηλινοί δεν έρχονται ως άρπαγες, για να καταλάβουν έτοιμες κρατικές επιχειρήσεις, όπως οι Άραβες και οι Κινέζοι. Οι συμφωνίες προβλέπουν τη μεταφορά τεχνογνωσίας στον αγροτικό τομέα, σε εξελιγμένες βιολογικές καλλιέργειες, ιχθυοκαλλιέργειες, διαχείριση υδάτων, καθώς και εγκατάσταση εμπορικού και εξαγωγικού κέντρου, με σκοπό την τυποποίηση και προώθηση των προϊόντων και των δύο κρατών. Μελλοντικά, προβλέπεται συνεργασία στη μεταφορά του φυσικού αερίου προς την Ευρώπη, καθώς και συνεργασία σε βιομηχανίες υψηλής τεχνολογίας. Όλα αυτά έχουν να κάνουν με τα συμφέροντα των δύο αστικών τάξεων. Αλλά δεν παύουν να συναρτώνται και με το μέλλον της ελληνικής εργατικής τάξης.

Οι επιλογές των μεγαλοκαπιταλιστών, τα τελευταία χρόνια, είναι η συρρίκνωση της βιομηχανίας και η μετατροπή της Ελλάδας σε «χώρα ευκαιρίας», για ξέπλυμα μαύρου χρήματος. Χαρακτηριστικό των χωρών αυτού του είδους είναι η ανυπαρξία εργατικής τάξης, η τεράστια διαφθορά, η φτώχεια και η ανεργία. Έτσι, μια συνεργασία με το Ισραήλ στη βάση της ανάπτυξης της ελληνικής βιομηχανίας ακούγεται ελπιδοφόρα για την εργατική τάξη της χώρας μας, όχι γιατί θα σταματήσει η εκμετάλλευση της από τους κεφαλαιοκράτες, αλλά γιατί βασική προϋπόθεση αλλαγής της καπιταλιστικής κοινωνίας σε σοσιαλιστική, είναι η ίδια η ύπαρξη της εργατικής τάξης.

Χρήστος Χατζής

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΣΤΡΙΜΩΧΝΟΜΑΣΤΕ, Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΤΈΛΝΕΙ... ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ!

Νέα νομιμοποίηση 140.000 Μεταναστών, την ώρα που 48.000 Έλληνες μεταναστεύουν λόγω οικονομικής κρίσης. Μας έχουν φλομώσει στα ψέματα, στις αντιφάσεις στις παλινωδίες σε όλα τα θέματα, αλλά ένα περισσότερο στο μεταναστευτικό. Αναρωτιέμαι οι κυβερνώντες είναι ανίκανοι, ψεύτες ή εμείς ο λαός είμαστε βλάκες. Μας κοροϊδεύουν καθημερινά και ανοικτά, προκλητικά θα έλεγα. Την στιγμή που σε καθημερινή βάση μας μιλούν γα οικονομική κρίση, ανεργία, φτώχεια, για την μη πληρωμή των ασφαλιστικών εισφορών στα ταμεία, μας ομιλούν για υπερβολικό αριθμό μεταναστών, την ίδια στιγμή κάνουν ότι μπορούν για τα ακριβώς αντίθετα. Ετοιμάζουν νέα προνόμια και νομιμοποίηση μεταναστών από το παράθυρο.

1. Η Ελευθεροτυπία στις 8 Φεβρουαρου '11, αναφέρει διερευνητική σύσκεψη υπό τον πρωθυπουργό για το μεταναστευτικό, ενώ θα πραγματοποιηθεί και δεύτερη μέσα στις επόμενες δέκα ημέρες όπως γράφει η εφημερίδα.
2. Το Βήμα στις 7 Φεβρουαρίου 2011 αναφέρει γα ολοκληρωμένη δέσμη μέτρων γα την διαχείριση του μεταναστευτικού ζητήματος στην συνέχεα η εφημερίδα ειδικεύει, και αναφέρεται στην εφαρμογή του νόμου γα την πολιτογράφηση, ιθαγένεια, Άσυλο, καθώς και την αντιμετώπιση του κινδύνου που αντιμετωπίζουν οι Μετανάστες που δεν μπορούν να συμπληρώσουν τα 400 ένσημα στην διετία, που τώρα απαιτούνται γα την εξασφάλιση της νόμιμης παραμονής του στην Ελλάδα.
3. Η εφημερίδα Καθημερινή στις 23-12 -2010, αναφέρει ότι περίπου 140.000 Μετανάστες θα πρέπει βάσει του νόμου να φύγουν από την χώρα, εντός 30 ημερών, αφού δεν μπορούν πλέον να συμπληρώσουν τα απαιτούμενα ένσημα, λόγω και της οικονομικής κρίσης.

Εδώ χρειάζεται επαγρύπνηση, αντίδραση, πρέπει επιτέλους να εφαρμοστούν οι νόμοι. Γιατί δυστυχώς η κυβέρνηση γα άλλη μα φορά σχεδιάζει νομιμοποίηση μεταναστών την στιγμή που 48.000 Έλληνες φεύγουν έξω λόγω οικονομικής κρίσης σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Πύλη Europass. Η νέα νομιμοποίηση σχεδιάζεται να γίνει με την μείωση των ενσήμων που τώρα απαιτούνται γα την έκδοση κάρτας παραμονής. Δηλαδή αντί 400 ένσημα που τώρα χρειάζεται ο κάθε μετανάστης εντός διετίας, μπορεί να χρειάζεται μόνο 200 εντός διετίας ή και λιγότερα ή και καθόλου. Επί της ουσίας πρόκειται γα νέα νομιμοποίηση, νέα διευκόλυνση παραμονής στην Ελλάδα Μεταναστών, οι οποίοι βάσει του παρόντος νόμου θα πρέπει να φύγουν εντός 30 ημερών. Η κατάσταση είναι γα γέλια και για κλάματα.

Ο Υπουργός σχεδιάζει φράχτες, ο Πρωθυπουργός ψάχνει τρόπους νομιμοποίησης των μεταναστών. Από την μια μεταναστεύουν οι 48.000 Έλληνες λόγω ανεργίας (σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Πύλη Europass) από την άλλη κάνουμε ότι μπορούμε γα να διευκολύνουμε την παραμονή των Μεταναστών εδώ. Την μια μέρα μας λένε ότι υπάρχει πρόβλημα στα ταμεία με την παράνομη εργασία, αλλά την άλλη μέρα σχεδιάζουν να μειώσουν τον αριθμό των ενσήμων που θα πρέπει να έχει κάποιος οικονομικός μετανάστης, γα να παραμένει στην Ελλάδα.

Κύριε Πρωθυπουργέ, τελικά θέλουμε να σώσουμε την Ελλάδα, ή τους μετανάστες;

Κύριε Πρωθυπουργέ, τελικά τα ταμεία θέλουν ένσημα, ή δεν θέλουν;

Κύριε Πρωθυπουργέ, τελικά θέλουμε να αυξηθούν α μετανάστες ή πρέπει να φύγουν μερικοί, ό πως λέει ο κύρος Παπουτσής;

Κύριε Πρωθυπουργέ τελικά θέλουμε να μείνουν οι νέοι στην Ελλάδα, ή δεν θέλουμε;

Κύριε Πρωθυπουργέ, τελικά έχουμε ανεργία, ή δεν έχουμε;

Κύριε πρωθυπουργέ, ξέρετε ότι οι μετανάστες κλέβουν το λάδι από τα νεκροταφεία για να φάνε; Έγινε στο Ηράκλειο Κρήτης. Μα απάντηση να μου δώσει κάποιος υπάρχει; Τελικά πόσους μετανάστες αντέχει η Ελλάδα;

Ένας Πολίτης

Πηγή

Η ΥΑΙΝΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

Η γνωστή αντιδραστική ύαινα του ελληνικού καπιταλισμού και τωρινή υπουργός Παιδείας Α. Διαμαντοπούλου δήλωσε στη Βουλή ότι έχει αναλάβει εργολαβικά το χτίσιμο του τζαμιού στο Βοτανικό και μίλησε με θαυμασμό για τη θρησκεία του Ισλάμ. Ενώ λοιπόν αυτή η κυρία πρωταγωνιστεί στα σχέδια για τη μουσουλμανοποίηση της χώρας, ταυτόχρονα επιτίθεται με βάναυσο τρόπο στη δημόσια παιδεία, στους εκπαιδευτικούς, στους σπουδαστές και σε κάθε είδους δημοκρατικά και μορφωτικά δικαιώματα στην εκπαίδευση.

Με το νόμο που προώθησε πέρυσι, άφησε χιλιάδες νέους εκπαιδευτικούς έξω από τα σχολεία και δημιούργησε δημοτικά δύο ταχυτήτων. Τώρα ετοιμάζει και άλλα τέτοια μέτρα, όπως μειώσεις οργανικών θέσεων, μειώσεις δαπανών, δημιουργία σώματος εσωτερικού ελέγχου των εκπαιδευτικών, κατάργηση της δωρεάν παροχής βιβλίων, πλήρη υποβάθμιση της εκπαιδευτικής διαδικασίας με τα «ψηφιακά μέσα», αυθαίρετες μετακινήσεις εκπαιδευτικών στο μέσον της χρονιάς κ.ά.

Αυτή η κυρία είναι ένα  αδίστακτο όργανο των μεγαλοκαπιταλιστών,

που της αναθέτουν πάντα «ειδικές» αποστολές

Την ίδια στιγμή, κάνει προσπάθεια να χρεώσει στο δημόσιο χαρακτήρα και στα δημοκρατικά δικαιώματα που υπάρχουν στην παιδεία τα αδιέξοδα και τα αρνητικά του αστικού συστήματος. Η πολιτική της, όμως, στον κρίσιμο τομέα της έρευνας και της τεχνολογίας δείχνει ποιες είναι οι πραγματικές προθέσεις της σε σχέση με την αναβάθμιση της παιδείας. Από 1,5 δισεκατομμύριο ευρώ που υπάρχουν για την επιστημονική έρευνα, έχουν διατεθεί μόλις 6 εκατομμύρια, και ο αρμόδιος γραμματέας παραιτήθηκε, καταγγέλλοντας τον έμπιστο της υφυπουργό για αυταρχισμό, αδράνεια και εγκατάλειψη του τομέα της έρευνας.

Η πολιτική αυτή της κυρίας έχει σαφή εξήγηση. Είναι υπέρμετρα φιλόδοξη και έχει γίνει πιστό όργανο των κυρίαρχων τμημάτων του εγχώριου κεφαλαίου και ιδιαίτερα του γνωστού αντεργατικού και ανθελληνικού καπιταλιστικού συγκροτήματος Λαμπράκη. ΓΓ αυτό την τοποθέτησε στον ευαίσθητο χώρο της παιδείας, που έχει κομβικό ρόλο στο μεγαλοκαπιταλιστικό σχέδιο της ισλαμοποίησης της χώρας και της μετατροπής της σε χώρα φτηνών υπηρεσιών. Οι εκπαιδευτικοί, οι μαθητές, οι σπουδαστές, ο εργαζόμενος ελληνικός λαός έχουν να αντιμετωπίσουν στην προκειμένη περίπτωση ένα ιδιαίτερα αδίστακτο όργανο του μεγάλου κεφαλαίου.

Σωτήρης  Κρόκος

ΚΑΜΙΑ ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ ΣΤΟΥΣ ΕΚΒΙΑΣΜΟΥΣ ΤΩΝ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ



Εργοστάσιο το εργοστάσιο, επιχείρηση την επιχείρηση
πρεπει να δωθεί μάχη
για να μην περάσει η ισοπέδωση
μισθών κι επιδομάτων.



Το δόγμα της γενικευμένης μείωσης μισθών προσπαθούν να επιβάλουν παντού οι εργοδότες και η κυβέρνηση τους. Λένε ότι έτσι «θα αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας». Και για να το πετύχουν, ψηφίζουν νόμους όπως αυτός για τις επιχειρησιακές συμβάσεις, απαιτούν εκβιαστικά ατομικές συμβάσεις και χρησιμοποιούν μεθόδους όπως η απλήρωτη και ελαστική απασχόληση. Η απάντηση της εργατικής τάξης μας πρέπει να είναι κάθετη: Καμία υποχώρηση!

Αν φανούμε «διαλλακτικοί», το επόμενο βήμα θα είναι το κόψιμο των δώρων και η γενίκευση της ελαστικής εργασίας, όπως ήδη έχουν αρχίσει να διαδίδουν ως δήθεν «απαιτήσεις της τρόικας».

Η πολιτική αυτή όχι μόνο δεν θα αυξήσει την «ανταγωνιστικότητα», αλλά σύντομα θα οδηγήσει σε μαρασμό ολόκληρη τη χώρα.

Συγκεκριμένα:

1.  Καμία χώρα δεν έγινε ποτέ ανταγωνιστική μειώνοντας τους μισθούς.Ακόμα και η Κίνα, δεν μείωσε ποτέ μισθούς, αλλά απλά ξεκίνησε από ένα χαμηλότατο βιοτικό επίπεδο, που έκανε την εργατική της τάξη ολιγαρκή. Αντίθετα, ακόμα και στις σημερινές συνθήκες παγκόσμιας κρίσης, τα κράτη που έχουν αναπτυξιακή στρατηγική (ΗΠΑ, Γερμανία, Γαλλία κ.λπ.) δεν στηρίζονται στη μείωση μισθών. Η απάντηση στις χώρες φτηνής εργασίας είναι η εξειδικευμένη, ποιοτική, παραγωγική και καλοπληρωμένη εργασία. Μέχρι και στην Κίνα οι μισθοί πλέον αυξάνονται.
2. Το εργασιακό κόστος στην Ελλάδα δεν φτάνει, στις περισσότερες επιχειρήσεις, ούτε το 30% του συνολικού κόστους. Επομένως, η μείωση των μισθών για παράδειγμα κατά 10%, σημαίνει ένα όφελος μόνο 3% για την επιχείρηση. Αντίθετα, οι ελληνικές επιχειρήσεις θα μπορούσαν να εξοικονομήσουν πολύ περισσότερα, αν περιόριζαν τις γνωστές σπατάλες τους και την κακοδιοίκηση τους, ή αν αύξαναν την παραγωγικότητα τους με νέες τεχνολογίες.
3. Το μέσο επιχειρηματικό κέρδος στην Ελλάδα είναι κατά 60% υψηλότερο απ' ότι στην Ευρώπη και ειδικότερα είναι 32,4% έναντι 20,1%. Γιατί λοιπόν να μην μειώσουν οι εργοδότες το ποσοστό του κέρδους τους και να μειώσουν οι εργαζόμενοι τους μισθούς τους; Σε τελική ανάλυση, δεν θα μοιραστούμε τις ζημιές, όταν δεν μοιραζόμαστε τα κέρδη.
4. Ο μεγαλύτερος βραχνάς που πνίγει την πλειοψηφία των ελληνικών επιχειρήσεων, δηλαδή τις μικρομεσαίες, είναι η τραπεζική τοκογλυφία και ειδικότερα οι υψηλοί τόκοι των παλιών δανείων και η άρνηση των τραπεζών για χορήγηση νέων. Ας πιέσουν λοιπόν τις τράπεζες κι ας αφήσουν ήσυχους τους εργαζόμενους.
5. Η πλειοψηφία των προϊόντων και υπηρεσιών που παράγουν οι ελληνικές επιχειρήσεις προορίζονται για την εσωτερική αγορά. Είναι λοιπόν αυτονόητο ότι η γενικευμένη μείωση μισθών θα ρίξει την αγοραστική δύναμη του πληθυσμού της χώρας και θα οδηγήσει σε μαρασμό ολόκληρη την οικονομία.

Κάθε υποχώρηση μας στις απαιτήσεις των αφεντικών

φέρνει ακόμα πιο κοντά τον επόμενο εκβιασμό τους.

• Η πολιτική λοιπόν αυτή εκτός από εξοντωτική για τους εργαζόμενους είναι και αδιέξοδη. Γιατί τότε την ακολουθεί η κυβέρνηση; Επειδή την επιβάλει η μεγαλοαστική τάξη, η οποία ελέγχει την κυβέρνηση και θέλει την Ελλάδα χώρα δίχως παραγωγή. Και επειδή η ελληνική εργατική τάξη δεν έχει καταφέρει μέχρι τώρα να αντισταθεί αποτελεσματικά, με συνέπεια να είναι εύκολο θύμα για τους εργοδότες.

Εμείς οι εργαζόμενοι θα πρέπει λοιπόν να δυναμώσουμε την αντίσταση μας. Να ξεπεράσουμε τις φοβίες μας και να αγωνιστούμε. Να καταλάβουμε ότι η επίθεση των εργοδοτών οφείλεται στη δική μας υποχωρητικότητα. Κι ότι, όσο κάνουμε πίσω, τόσο θα εντείνουν την επίθεση. Ήδη, η ίδια η ζωή έχει αποδείξει ότι η αντίσταση είναι μονόδρομος: Συνάδελφοι μας που μέχρι τώρα ήταν κλεισμένοι στο καβούκι τους, έχουν αρχίσει να απευθύνονται στα σωματεία. Εργατικοί αγώνες εκδηλώνονται σε κλάδους που δεν είχε ξανασυμβεί. Πρέπει όμως να γίνουν πολύ περισσότερα:

• με τη δημιουργία φανερών ή κρυφών επιτροπών μέσα στους χώρους δουλειάς,
• με γενικές συνελεύσεις στα σωματεία,
• με επισχέσεις, στάσεις εργασίας και απεργίες,
• με τήρηση αδιάλλακτης στάσης απέναντι στον εργοδότη, ακόμα και σε ατομικό επίπεδο.

Οι εργοδότες μάς έχουν πολύ μεγαλύτερη ανάγκη απ' όση νομίζουμε. Η δύναμη μας είναι εκατό φορές μεγαλύτερη απ' όση νομίζουμε.

Ας ενωθούμε, ας οργανωθούμε, ας παλέψουμε.

Βασίλης Παπανικολάου

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΥΚΟΦΑΝΤΕΙ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ



Ο εισπράκτορας των μεγαλοκατασκευαστών
και υβριστής του ελληνικού λαού Δ.Ρέππας



Με παροιμιώδες θράσος υπεράσπισε ο υπουργός Μεταφορών Δ. Ρέππας τα συμφέροντα των μεγαλοεργολάβων-κατασκευαστών στο όνομα του «δημοσίου συμφέροντος». Εξαπέλυσε χυδαία επίθεση εναντίον όσων πολιτών αρνούνται να πληρώσουν τα υπέρογκα και αδικαιολόγητα διόδια, χαρακτηρίζοντας τους «τζαμπατζήδες», «επιζήμιους» και «αντικοινωνικούς». Τους απείλησε μάλιστα με δικαστικές διώξεις, καθώς ετοιμάζεται και σχετικό νομοσχέδιο, κομμένο και ραμμένο στα συμφέροντα των εταιρειών των διοδίων.
 

Το να μιλάει για «τζαμπατζήδες» ένας βουλευτής και πόσο μάλλον ένας υπουργός που τα έχει όλα δωρεάν (λιμουζίνες, αεροπορικά εισιτήρια, τηλέφωνα, προσωπικό) είναι τουλάχιστον προκλητικό! Το κίνημα «Δεν πληρώνω» έχει πανικοβάλει την κυβέρνηση και τους μεγαλοκαπιταλιστές που κάνουν επί χρόνια σκανδαλώδεις μπίζνες με τα λεφτά του λαού.

Τα έργα των εθνικών οδών ο ελληνικός λαός τα έχει χρυσοπληρώσει και εί-ναι ο φυσικός τους ιδιοκτήτης. Οι εταιρείες που εισπράττουν τα διόδια έχουν συμβάλει στα έργα αυτά το πολύ κατά 10%. Τα υπόλοιπα τα βάζουν το κράτος, η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι τράπεζες μέσω δανείων με εγγύηση του δημοσίου. Οι εταιρείες, όμως, από τις συμβάσεις που έχουν κάνει με τις εκάστοτε κυβερνήσεις εισπράττουν τα έσοδα από τα διόδια για 30-40 χρόνια. Είναι σαν να κάνει κάποιος μια συνεταιρική επιχείρηση στην οποία να βάζει μόνο το 10% του κεφαλαίου και στο τέλος να παίρνει μόνο αυτός τα έσοδα! Χώρια που και αυτά τα κόστη για την κατασκευή των δρόμων είναι υπέρογκα. Ένα χιλιόμετρο εθνικού δικτύου στην Ελλάδα στοιχίζει 12 φορές περισσότερο απ' ότι στην Ισπανία! Μάλιστα, ούτε τα έργα συντήρησης που υποχρεούνται να κάνουν οι εν λόγω εταιρείες κάνουν, με αποτέλεσμα οι δρόμοι να είναι εξαιρετικά επικίνδυνοι για την ασφάλεια των οδηγών. Επίσης, είναι ελεύθεροι από το κράτος να βάζουν διόδια όπου θέλουν και να τα χρεώνουν όσο θέλουν.

Όμως, ο κόσμος, πιεσμένος από την τραγική οικονομική του κατάσταση, έχει ξυπνήσει πια και δεν πληρώνει. Και αυτό εξαπλώνεται και σε άλλους τομείς, όπως στα πανάκριβα πλέον εισιτήρια των συγκοινωνιών, στα νοσοκομεία, στα αυξημένα τροφεία παιδικών σταθμών κ.α. Το να μην πληρώσουν οι εργαζόμενοι τις μπίζνες του μεγάλου κεφαλαίου με το κράτος και την κρίση τους έχει αρχίσει και γίνεται πράξη και αυτό είναι ένα πολύ ελπιδοφόρο γεγονός.

Διαμαντής Καράβολας

"ΑΝΕΡΓΟΙ" ΩΡΑ ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΘΟΥΜΕ

Εργοδότες και κυβέρνηση επιβάλλουν τον εφιάλτη της μόνιμης ανεργίας.

Να απαντήσουμε με οργανωμένη πάλη για το ιερό δικαίωμα στη δουλειά.




Η ανεργία για τη χώρα μας δεν είναι κάτι καινούργιο. Δεν την έφερε μαζί της η Τρόικα ούτε οφείλεται μόνο στην οικονομική κρίση. Εδώ και χρόνια διαλύεται η παραγωγική Όαση της χώρας. Εργοστάσια κλείνουν ή μεταφέρονται στο εξωτερικό με την ανοχή και τις ευλογίες της εκάστοτε κυβέρνησης. Ολόκληρες βιομηχανικές πόλεις, όπως ο Πειραιάς, η Πάτρα, ο Βόλος, η Δράμα, η Νάουσα οδηγήθηκαν στον οικονομικό μαρασμό, με τους περισσότερους από τους κατοίκους τους να είναι πλέον άνεργοι. Τομείς της οικονομίας όπου απασχολούνταν οι Έλληνες εργάτες, όπως η οικοδομή και η ναυτιλία, αλώνονται στην κυριολεξία από τα φτηνά μεροκάματα των αλλοδαπών, χωρίς κανένα συνδικάτο να βάλει κάποιο στοιχειώδη φραγμό σε αυτή την κατάσταση. Χαρακτηριστικό είναι ότι δεν ακούς πλέον ελληνικά ούτε στις οικοδομές αλλά ούτε και σε πλοία.

Αυτή η κατάσταση δεν είναι παροδική, έτσι που, αν η οικονομία «ανακάμψει», τα πράγματα να βελτιωθούν. Ο εφιάλτης της ανεργίας είναι πλέον μόνιμος για κάθε Έλληνα εργαζόμενο. Ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι. Οι σχεδόν 1.000.000 άνεργοι μαρτυρούν ότι η κατάσταση αυτή δεν πάει άλλο. Αν υπολογίσουμε σε αυτό τον αριθμό τις γυναίκες που δουλεύουν ανασφάλιστες και περιστασιακά, ιδιοκτήτες μαγαζιών που έκλεισαν, εργαζόμενους με μπλοκάκι, άνεργους πτυχιούχους, όσους δηλαδή δεν δικαιούνται επίδομα ανεργίας και δεν είναι στις λίστες του ΟΑΕΔ, βλέπουμε ότι το πρόβλημα έχει ξεπεράσει κάθε όριο.

Η ανεργία στην χώρα μας δεν θα είναι, δυστυχώς, συγκυριακή.Γι αυτό, μόνο όλοι μαζί,

οι οργανωμένοι οι άνεργοι, μπορούμε να αντιπαλέψουμε αυτόν τον εφιάλτη.

Η διάλυση κάθε ουσιαστικής παραγωγικής δραστηριότητας της χώρας, κυρίως το κλείσιμο των εργοστασίων, καθώς και η ανεξέλεγκτη εισαγωγή Αφροασιατών λαθρομεταναστών δεν είναι γεγονότα άσχετα μεταξύ τους. Έχουν να κάνουν με το εφιαλτικό σχέδιο των Ελλήνων καπιταλιστών, κυρίως των εφοπλιστών και τραπεζιτών, να μετατρέψουν την Ελλάδα σε μια ασιατική τριτοκοσμική χώρα, μια χώρα που θα χρησιμοποιούν σαν βάση για τις οικονομικές τους δραστηριότητες, δηλαδή, τις κομπίνες τους. Σε αυτή τη χώρα που σχεδιάζουν, οι Έλληνες εργάτες δεν έχουν θέση. Οχι γιατί είμαστε "αντιπαραγωγικοί, τεμπέληδες, ρατσιστές", και ό,τι άλλο μας σέρνουν τα φερέφωνα τους, οι πουλημένοι πολιτικοί και δημοσιογράφοι. Αλλά γιατί δεν πρόκειται ποτέ να γίνουμε σαν τους Κινέζους ή Ασιάτες εργάτες, να δουλεύουμε δηλαδή από το πρωί μέχρι το βράδυ για ένα πιάτο φαί, ανασφάλιστοι, χωρίς κανένα εργασιακό δικαίωμα.

Ήρθε η ώρα να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Κανένας πουλημένος συνδικαλιστής, κανένας διεφθαρμένος πολιτικός δεν δικαιούται να μιλάει εκ μέρους μας. Από κανέναν από αυτούς δεν περιμένουμε λύση και σωτηρία. Είμαστε περήφανοι που ανήκουμε στην εργατική τάξη. Σε αυτή την τάξη που έχει φτιάξει τα πάντα με τα χέρια της, στην τάξη που φοβούνται και τρέμουν τη δύναμη της, γι' αυτό και θέλουν να την αφανίσουν, την τάξη που ο ρόλος της είναι η αλλαγή της κοινωνίας σε μια κοινωνία ισότητας και δικαίου.

Να οργανωθούμε σε επιτροπές ανέργων, να αγωνιστούμε για το ιερό μας δικαίωμα στη δουλειά. Να κάνουμε αισθητή την παρουσία μας με σχεδόν καθημερινές πορείες έξω από τη Βουλή.

Να απαιτήσουμε:

Δημόσια έργα και δημόσιες επενδύσεις τώρα, για να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας. Άνοιγμα των κλειστών εργοστασίων, κρατικοποιήσεις, αύξηση διορισμών σε σχολεία, νοσοκομεία, υπηρεσίες δημόσιου συμφέροντος.

Ούτε σκέψη για μείωση ή κατάργηση του επιδόματος ανεργίας, αντιθέτως αύξηση του, ασφαλιστική κάλυψη άνευ όρων στους ανέργους, δωρεάν μεταφορά στα μέσα μαζικής μεταφοράς.

Δουλειά πρώτα στους Έλληνες εργάτες, άμεση επαναπροώθηση των παράνομων μεταναστών, άμεσο σταμάτημα της εισόδου τους στη χώρα.

Αυτή η δύσκολη κατάσταση, όπως είναι η ανεργία για κάθε εργάτη, μπορεί να γίνει αφορμή να καταλάβουμε την πραγματική μας δύναμη, αλλά και τον πραγματικό μας ρόλο στην κοινωνία.

Μαρία Καράβολα